Creative Leadership of the School Administrator and Organizational Citizenship Behavior of Teacher under Pathumthani Primary Educational Service Area Office.
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this quantitative research were to study the relationship between the creative leadership of school administrator and the organizational citizenship behavior of teacher under Pathumthani primary educational service area office. The methodology used in this research is quantities method.
The research findings were as follow: 1) The creative leadership of school administrators, was at the overall high level. The highest mean was the leader in relationship building and intimacy, followed by the Followed by a leader who cares about the customer, and the leadership that focuses on the achievement of the work and the side with the lowest average is trust building leaders. The comparisons creative leadership of school administrator, classified by work experiences, revealed that there were no significant differences in the creative leadership in the view of teachers. 2) The organizational citizenship behavior of teachers, was at the overall high level. The highest mean was the Organizational loyality, followed by the Helping behavior, and lowest mean was the Self-development. The comparisons organizational citizenship behavior of teachers, classified by work experiences, revealed that, there were no significant differences in the organizational citizenship behavior of teacher in the view of teachers. 3) The relationship between of creative leadership and the organizational citizenship behavior of teacher, had a moderate positive correlation.
Article Details
Copyright Notice
The content and information in the articles published in Journal of MCU Palisueksabuddhaghosa Review, are regarded as opinions and responsibilities of article author only. It definitely does not mean that the editor must agree or share any responsibility to the author.
Articles, information, content, figure etc. that have been published in the Journal of MCU Palisueksabuddhaghosa Review is considered as the copyright of the Journal. If any individual or organization will to bring any parts of article for promote or to do anything, must be licensed only in official form from the Journal of MCU Palisueksabuddhaghosa Review.
The content and information in the articles published in Journal of MCU Palisueksabuddhaghosa Review, are regarded as opinions and responsibilities of article author only. It definitely does not mean that the editor must agree or share any responsibility to the author.
Articles, information, content, figure etc. that have been published in the Journal of MCU Palisueksabuddhaghosa Review is considered as the copyright of the Journal. If any individual or organization will to bring any parts of article for promote or to do anything, must be licensed only in official form from the Journal of MCU Palisueksabuddhaghosa Review.
References
จันทกานติ์ ตันเจริญพานิช และนิตยา เงินประเสริฐศรี. (2550). “ทิศทางการพัฒนาภาวะ ผู้นําภาครัฐของไทยในคริสต์ศตวรรษที่ 21” วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 33(1), 82-90.
ชนิตา เศษลือ. (2556). แรงจูงใจในการทำงานกับพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์กรของครูโรงเรียนในเครือสารสาสน์. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ทวีภรณ์ วรชิน (2559). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 24. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารจัดการการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ธีระ รุญเจริญ. (2553). ความเป็นมืออาชีพในการจัดและบริหารการศึกษายุคปฏิรูปการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: ขาวฟาง.
บุญช่วย สายราม. (2557). ทักษะภาวะผู้นำสำหรับผู้บริหารสถานศึกษายุคใหม่. มหาสารคาม: ภาควิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ปิยะรัตน์ พุ่มวิเศษ. (2553). ปัจจัยพยากรณ์พฤติกรรมสร้างสรรค์ของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลเอกชน กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตร์มหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพฑูรย สินลารัตน. (2554). ผู้นำเชิงสร้างสรรค์และผลิตภาพ: กระบวนทัศน์ใหม่และผู้นำใหม่ทางการศึกษา. (พิมพครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.
วิจารณ์ พานิช. (2558). เรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลง. กรุงเทพฯ : เอส.อาร์.พริ้นติ้ง.
สมชาย เทพแสง. (2559). ภาวะผู้นำสมดุล: รูปแบบของผู้นำในคริสต์ศตวรรษที่ 21. วารสารนักบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 13(24), 131-140.
สมยศ นาวีการ. (2540). การบริหารและพฤติกรรมองค์การ เรื่องการจูงใจ:จากแนวความคิดไปสู่การประยุกต์ใช้. กรุงเทพฯ:สำนักพิมพบ์รรณกิจ.
สมหมาย อ่ำดอนกลอย. (2556). บทบาทผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่21. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม ปีที่ 7 ฉบับที่ 1 มกราคม – มิถุนายน 2556, 1-7.
สุภาพ ฤทธิ์บำรุง. (2556). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความมีประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 30. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยขอนแกน.
อะห์มัด ยี่สุ่นทรง, รอซียะห์ ลาเต๊ะ. (2561). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม จังหวัดปัตตานี. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาการบริหารและการจัดการศึกษาอิสลาม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
Ash, R. & Persall, M. (2001). The principal as chief learning officer: The new work of formative leadership. Retrieved from http://www.refresher.com/aclo.html.
Krejcie, R. V. and Morgan, D.W. (January 1970). “Determining Sample Size for Research Activities,” Educational and Psychological Measurement. 30(3): 607-610.
Podsakoff, P. M.; et al. (2000, March). Organization citizenship behavior: A critical review of the theoretical and empirical literature and suggestion for future research. Journal of management. 25(3): 351-363.
Robert F. Kleysen and Christopher T. Street. (2001). Toward a multi-dimensionalmeasure of individualinnovative behavior. journal of Intellectual Capital. 2(3), 284-296.
