สภาพหรือภาวะทางปรากฏการณ์ชีวิต

Main Article Content

สรวิชญ์ วงษ์สอาด

บทคัดย่อ

บทความนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา “สภาพหรือภาวะทางปรากฏการณ์ชีวิต” พบว่า มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีอยู่และเป็นอยู่ในโลก มีการเลื่อนไหลอยู่ตลอดเวลา ซึ่งเป็นผลมาจากธรรมชาติที่ติดตัวมา คือ เสรีภาพ จิตสำนึก สัญชาตญาณ สติปัญญา ที่ดำรงชีวิตอยู่ภายใต้กรอบของวัฒนธรรม สังคม และกฎหมาย ที่ปราศจากการบิดเบือนความจริง ในระดับความคิดและการกระทำ ที่เรียกว่า ความรับผิดชอบ ด้วยความกล้าหาญ และซื่อสัตย์ เพื่อให้มนุษย์สามารถสร้างคุณค่าและดำรงชีวิตอยู่ได้ด้วยตัวเอง โดยอาศัยการเผชิญหน้ากับธรรมชาติ ที่มีจิตสำนึกรู้ สติปัญญา และเสรีภาพ ในการยอมรับหรือปฏิเสธสรรพสิ่งตามความเป็นจริง โดยความมีอยู่และความเป็นอยู่ของตนเอง จนสามารถมีชีวิตอยู่อย่างอิสระได้ ในท่ามกลางสังคมและสิ่งแวดล้อมที่เต็มไปด้วยความขัดแย้งและไม่แน่นอน โดยการเชื่อมั่นในตนเอง และความรับผิดชอบต่อสิ่งที่ตนกระทำในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของอุดมคติของมนุษย์ที่ตระหนักรู้ถึงเสรีภาพอันเป็นธาตุแท้ของมนุษย์นั้นเอง

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

บท
บทความวิชาการ

References

กีรติ บุญเจือ. (2522). ชุดปัญหาปรัชญา: ปรัชญาลัทธิอัตถิภาวนิยม. กรุงเทพมหานคร : ไทยวัฒนาพานิช จำกัด.

________. (2522). ปรัชญาอัตถิภาวนิยม. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

โกมุท ทีปวัฒนา. (2530). ปรัชญาเอ็กซิสเทนเชียล. กรุงเทพมหานคร : สมิต.

จินตนา ดำรงค์เลิศ. (2548). “100 ปี ชาตกาลของชอง-ปอล ซาตร์”. วารสารราชบัณฑิตยสถาน ปีที่ 30 ฉบับที่ 4 ตุลาคม-ธันวาคม, 1093.

จุฑาทิพย์ อุมะวิชนี. (2552). สหวิทยาการมนุษยศาสตร์: มิติแห่งมนุษย์. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร : ธรรมศาสตร์.

ฌัง-ปอล ซาตร์. (2540). ปรัชญาเอ็กซิเทนเชียลิสม์ก็คือมนุษยนิยม. แปล และเรียบเรียงโดย วิทยา เศรษฐวงศ์. กรุงเทพมหานคร : ธรรมชาติ.

พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2551). เปรียบเทียบแนวคิดพุทธทาสกับซาร์ตร์. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพมหานคร : สุขภาพใจ.

พระราชวรมุนี (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2544). ปรัชญากรีก: บ่อเกิดภูมิปัญญาตะวันตก. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร : ศยาม.

พินิจ รัตนกุล. (2549). ปรัชญาชีวิต ฌอง ปอล ซาร์ตร์. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพมหานคร : สามัญชน.

โยสไตน์ กอร์เดอร์. (เขียน) สายพิณ ศุพุทธมงคล (แปล). (2553). โลกของโซฟี : เส้นทางจินตนาการสู่ประวัติศาสตร์ปรัชญา. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพมหานคร : โครงการจัดพิมพ์คบไฟ.

วิทยา เศรษฐวงศ์. (2536). แนวคิดของซาร์ตร์ว่าด้วยความรับผิดชอบ. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สมภาร พรมทา. (2538). มนุษย์กับการแสวงหาความจริงและความหมายของชีวิต. กรุงเทพมหานคร : พุทธชาด.

ศรุตานนท์ ไรแสง. (2561). “ปรากฏการณ์ลัทธิอัตถิภาวนิยมในบทเพลงของศิลปินวงบอดี้สแลม”. วารสารพุทธมัคค์ ศูนย์วิจัยธรรมศึกษา สานักเรียนวัดอาวุธวิกสิตาราม ปีที่ 3 ฉบับที่ 2 กรกฎาคม-ธันวาคม.

อดิศักดิ์ ทองบุญ. (2533). คู่มืออภิปรัชญา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: ราชบัณฑิตยสถาน.

________. (2546). คู่มืออภิปรัชญา. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร: ราชบัณฑิตยสถาน.

Albert Camus. (1955). The Myth of Sisyphus and Other Essays by Albert Camus. Translated by Justin O’brien. UK : Alfred A. Knopf. Inc.. Renewed.

Jean-Paul Sartre. (1947). Existentialism is a Humanism. Translated by Carol Macombre. Edited by John Kulka. London: Yale University press.

________. (1947). Existentialism is a Humanism. Translated by Carol Macombre. Edited by John Kulka. London : Yale University press.

________. (1957). Being and Nothingness. Translated by Hazal E. Branes. USA : University of Colorado.

________. (1959). Transcendence of the Ego. translated and annotated with an introduction by Forrest and Robert Kirkpatric. New Yok : Noonday Press.

________. (1975). Existentialism is a Humanism. Source : Existentialism from Dostoyevsky to Sartre. Translator: Walter Kaufman.

________. (2007). Existentialism is a Humanism. translated by Carol Macomber. [London : Yale University press.

Jeremy Harwood. (2010). Philosophy : A beginner’s guide to the ideas of 100 great thingers. London: Quercus publishing.

Norman N. Greene. (1960). Jean Paul Sartre : The Existentialist Ethic. USA : The University of Michigan Press.

Phramaha Prayoon Mererk. (1988). Selflesness in Sartre’s Existetialism and early Bubbhism. Bangkok : Mahachulalongkorn Buddhist University.

Sartre. (1943). L'Etre et le Néant. Paris : Gallimard.

Sartre. Jean-Paul. (1957). Being and Nothingness. translated by Hazal E. Branes. USA. University of Colorado.

Søren Kierkegaard. (1983). Fear and Trembling and Repetition. Tr. Howard V. Hong and Edna H. Hong. Princeton. NJ : Princeton University Press.