Ethics and learning management in educational institutions

Main Article Content

Prapatsorn Chalothorn
Wuttichai Chongkumnungsil

Abstract

This article aims to study “Ethics and Learning Management in Educational Institutions” found that for teaching management, the teachers should create an atmosphere in the classroom, which is to motivate students to be interested until they have awareness and knowing their own duties. Teachers should use a variety of modern media that help easy understanding, driven students to be curious for learning and develop skills to for applying the knowledge in practical life. In the form of teaching and learning according to ethical principles, learners can develop knowledge, skills, attitudes, and behaviors according to Buddhist teachings, namely the Tisikkha or precepts, concentration, and wisdom by using learning management through integrated activities with the Tisikkha principles to develop learners in all 4 areas, namely 1) physical development (Kāyabhāvānā), 2) social development (Sīlabhāvānā), 3) mental development (Cittabhāvānā) and 3) intellectual development (Paññābhāvānā) by emphasizing unity, compassion, shared responsibility which are the basis of peaceful co-living according to their own potential, maintaining moral, ethical and desirable values, seeing self-worth and being disciplinary according to Buddhist ethics.

Article Details

How to Cite
Chalothorn, P., & Chongkumnungsil, W. . (2023). Ethics and learning management in educational institutions. Journal of MCU Palisueksabuddhaghosa Review, 9(1), 234–253. retrieved from https://so05.tci-thaijo.org/index.php/Palisueksabuddhaghosa/article/view/261746
Section
Original Article

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: ชุมนุมสหกรณ์.

กษมา วรวรรณ ณ อยุธยา. (2539). เมืองไทยในความใฝ่ฝันของนักคิดอาวุโส. [ม.ป.ท.: ม.ป.พ]. 2539. รายงานการวิจัย. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

กิดานันท์ มลิทอง. (2540). เทคโนโลยีการศึกษาและนวัตกรรม. กรุงเทพมหานคร: ชวนพิมพ์.

คำสอนพ่อ. (2549). ประมวลพระบรมราโชวาทและพระราชดำรัสเกี่ยวกับความสุขในการดำเนินชีวิต. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร.

ดวงเดือน พันธุมนาวิน. (2523). จิตวิทยาการปลูกฝังวินัยแห่งตน. กรุงเทพมหานคร: สถาบันวิจัยพฤติกรรมศาสตร์. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ถาวร สารวิทย์. (2523). การบริหารอาคารสถานที่และสิ่งแวดล้อม, (พิษณุโลก : แผนก. เอกสารการพิมพ์มหาวิทยาลัยศรินทรวิโรฒพิษณุโลก.

ธีรยุทธ พึ่งเทียร. รศ.ดร. (2557). คู่มือการพัฒนาวิชาชีพครู. พิมพ์ครั้งที่ 3. มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พจนา ทรัพย์สมาน. (2550). การจัดการเรียนรู้โดยให้ผู้เรียนแสวงหาและค้นพบความรู้ด้วยตนเอง. พิมพ์ครั้งที่ 2. แห่งชาติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร.

พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2543). ความคิด แหล่งสำคัญของการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: สหธรรมิก.

พระราชวรมุนี (ประยุทธ์ปยุตฺโต). (2530). ทางสายกลางของการศึกษาไทย. กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์ พรินติ้งกรุ๊ฟ.

พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2548). หลักการวัดและประเมินผลการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: เฮ้าส์ ออฟเคอร์มีสท์.

พิพัฒน์ วิเชียรสุวรรณ. (2540). แผนการศึกษาแห่งชาติแผนพัฒนาการศึกษาแห่งชาติ. กรุงเทพมหานคร:เดอะบุคส์.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระไตรปิฎกภาษาไทย. ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. เล่มที่ 11 กรุงเทพมหานคร : มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ยุพิน พิพิธกุล และอรพรรณ ตันบรรจง. (ม.ป.ท.). เทคโนโลยีในการผลิตสื่อการสอนคณิตศาสตร์ พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ :

ระวิวรรณ ศรีคร้ามครัน. (2543). เทคนิคการสอน. กรุงเทพมหานคร: ภาควิชาหลักสูตรและการสอน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

วันเพ็ญ จันทร์เจริญ. (2542). การเรียนการสอนปัจจุบัน. สกลนคร: คณะครุศาสตร์สถาบันราชภัฏสกลนคร.

สุคนธ์ ภูริเวทย์. (2544). การออกแบบการสอน Instructional design. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

สุวิทย์ มูลคำ. (2541). ครบเครื่องเรื่องวิทยากร. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: ตวงกมลสมัย.

อำนาจ บัวศิริ. (2561). กระบวนการสร้างภาวะผู้นำด้วยหลักไตรสิกขา. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุ ศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. 5 (3). 26-27