Buddhist ethics and same-sex marriage

Main Article Content

Tanakit Inyaso
Asst. Prof. Dr. sorawit wongsaard

Abstract

The subject of this article is "Same-Sex Marriage and the Buddhist Ethics." The investigation revealed that there are two interpretations of "gender": physical appearance based on gender and Buddhist ethics based on gender. These definitions are based on the conventional truth, which is the ultimate truth, according to Buddhist philosophy. Since the good and the bad are the actions of individual people, the truth based on The Five Aggregates appeared universal in several levels, including social and individual, male and female, and LGBTQ levels. This causes issues with morality and Buddhist ethics. Because of each person's unique action, every life has intrinsic worth. It is inappropriate to obstruct LGBTQ people's potential and ability to live a good and refined life. Similarly, it is incorrect to violate these people's lives and property. To clarify, LGBTQ people's human values—which express happiness desiring and suffer disliking—are very important. As a result, one must refrain from causing suffering to other people. Apart from that, realizing life's values entails understanding those issues.

Article Details

How to Cite
Inyaso, T. ., & wongsaard, A. P. D. sorawit. (2025). Buddhist ethics and same-sex marriage. Journal of MCU Palisueksabuddhaghosa Review, 11(1), 372–388. retrieved from https://so05.tci-thaijo.org/index.php/Palisueksabuddhaghosa/article/view/270072
Section
Original Article

References

จำนง อดิวัฒนสิทธิ์ และคณะ. (2545). สังคมวิทยา (Sociology). พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพมหานคร :มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ชูชีพ ปินฑะสิริ. (2526)“การละเมิดสิทธิส่วนตัว”. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. คณะนิติศาสตร์.

ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร. (2554). เอกภาวะในทฤษฎีสังคมร่วมสมัย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์วิภาษา.

ธเนศ วงศ์ยานนาวา. (2559). เพศ: จากธรรมชาติ สู่จริยธรรม จนถึงสุนทรียะ. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์สมิต.

นวม สงวนทรัพย์. เพศศึกษาแนวพุทธศาสตน์. กรุงเทพมหานคร : มหามกุฏราชวิทยาลัย.

นิรันดร์ ทรงนิรันดร์. ปัญหาทางกฎหมายกับการจดทะเบียนสมรสของเพศทางเลือก. วารสารศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ. ปีที่ 5 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม – ธันวาคม. (2561).

ปรีชา ช้างขวัญ. (2547). การวิจัยทางมนุษย์ศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ปิยลักษณ์ โพธิวรรณ์. (2554). กระบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมของคนข้ามเพศ. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาสังคมวิทยา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.

พระมหาหรรษา ธมฺมหาโส (นิธิบุญยากร). (2557). พระพุทธศาสนากับวิทยาการสมัยใหม่. พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระสัทธัมมโชติกะ ธัมมาจริยะ. (2526). ปรมัตถโชติกะ ปริเฉทที่ 1-2-6. กรุงเทพมหานคร: สำนักวัดระฆังโฆสิตาราม.

พุทธทาสภิกขุ. (2556). สรรค์นิพนธ์พุทธทาสว่าด้วย: สตรีในฐานะมารดาของโลก. กรุงเทพมหานคร: กลุ่มพุทธทาสศึกษามูลนิธิเมตตาธรรมรักษ์.

ฟูโกต์. มิแช็ล. (2558). The chapter “les corps dociles” from Surveilleretpunir. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิเพื่อการศึกษาประชาธิปไตยและการพัฒนา โครงการจัดพิมพ์คบไฟ.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. กรุงเทพมหานคร : นานมีบุ๊คส์บัพลิเคชั่นส์.

วรุณี ภูริสิน สิทธิ์. (2545). สตรีนิยม: ขบวนการและแนวคิดทางสังคมแห่งศตวรรษ ที่ 20. กรุงเทพมหานคร : โครงการจัดพิมพ์คบไฟ.

วีระ โลจายะ. (2525). กฎหมายสิทธิมนุษยชน. กรุงเทพมหานคร: คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคาแหง.

สมยศ เชื้อไทย. (2552). ทฤษฎีกฎหมาย (Theory of Law): นิติปรัชญา. พิมพ์ครั้งที่ 12. กรุงเทพมหานคร: สานักพิมพ์วิญญูชน.

สุชาติ โสมประยูร และวรรณี โสมประยูร. (2541). เพศศึกษา (Sexuality Education). พิมพ์ครั้งที่ 4.กรุงเทพมหานคร : ไทยวัฒนาพานิช.

สุเมธ เมธาวิทยกุล. (2532). สังกัปพิธีกรรม. กรุงเทพมหานคร : โอเดียนสโตร์.

อุดมศักดิ์ สิทธิพงษ์. (2553). สิทธิมนุษยชน. กรุงเทพมหานคร: สานักงานวิญญูชน.

J. Punch, (2543). Love & Life. (Bankok : Mild Publishing Co.Ltd..