บทบาทของหลักสาราณียธรรมในการจัดการความขัดแย้ง เพื่อการพัฒนาชุมชนสันติสุข
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอหลักสาราณียธรรม 6 ประการที่ปรากฏในคัมภีร์พระไตรปิฎกเถรวาท และวิเคราะห์บทบาทของหลักธรรมดังกล่าวในการจัดการความขัดแย้งและเสริมสร้างชุมชนสันติสุข หลักสาราณียธรรมประกอบด้วย 1) เมตตากายกรรม 2) เมตตาวจีกรรม 3) เมตตามโนกรรม 4) การแบ่งปันผลประโยชน์ 5) การมีศีลเสมอกัน และ 6) การมีความเห็นชอบร่วมกันในทางธรรม ล้วนเป็นหลักธรรมที่มุ่งเน้นการอยู่ร่วมกันอย่างกลมเกลียวบนพื้นฐานของความเมตตา ความไว้วางใจ และความเคารพซึ่งกันและกัน การประยุกต์ใช้หลักธรรมเหล่านี้สามารถลดความขัดแย้งภายในชุมชน ส่งเสริมการสื่อสารที่เปิดกว้าง ความร่วมมือ และจิตสำนึกร่วมในการแก้ไขปัญหา หลักสาราณียธรรมมิใช่เพียงหลักการทางศีลธรรม แต่ยังเป็นเครื่องมือทางสังคมที่ทรงพลังในการสร้างวัฒนธรรมแห่งความกลมเกลียวซึ่งส่งเสริมการพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน การส่งเสริมการรักษาศีลในระดับที่เท่าเทียมกันก่อให้เกิดมาตรฐานทางคุณธรรมร่วม ขณะที่การมีทิฏฐิร่วมกันในทางธรรมช่วยสร้างกรอบคิดที่สอดคล้อง ซึ่งเอื้อให้เกิดเอกภาพทางสังคม ลดความร้าวฉาน และหลีกเลี่ยงความเห็นต่างที่นำไปสู่ความแตกแยก จากกรณีศึกษาชุมชนที่มีการนำหลักสาราณียธรรมไปประยุกต์ใช้ในระดับนโยบายและกิจกรรมประจำชุมชน พบว่า ชุมชนสามารถพัฒนาไปในทิศทางที่สงบสุข มีความสามัคคี และมีแนวโน้มในการแก้ไขปัญหาภายในได้อย่างสันติ สมาชิกมีความรู้สึกเป็นพวกเดียวกัน มีเจตนารมณ์ร่วมในการรักษาชุมชนให้น่าอยู่ และสามารถจัดการความขัดแย้งได้โดยไม่ใช้ความรุนแรง ดังนั้น การใช้หลักสาราณียธรรม 6 เป็นกลไกในการพัฒนาชุมชนมิใช่เพียงการส่งเสริมคุณธรรมเฉพาะบุคคลเท่านั้น แต่ยังเป็นการสร้าง “วัฒนธรรมแห่งความกลมเกลียว” ซึ่งสามารถยกระดับจิตใจและวิถีชีวิตของผู้คนให้มีความเข้าใจ เห็นใจ และสามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างมั่นคงและสันติสุข
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กลุ่มวิทยาลัยครูใต้. ความเข้าใจเกี่ยวกับสังคม. กรุงเทพมหานคร: กรุงสยามการพิมพ์, 2526.
คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. ทฤษฎีของการจัดช่วงชั้นทางสังคม. [ออนไลน์], แหล่งที่มา: http://www.tjanews.org/cms/index.php?option =1914&I temid =56& lang [28 พฤษภาคม 2568].
ทองหลอ เดชไชย. ทักษะการจัดการทรัพยากรมนุษย์ของผู้นํา: การจัดการและแก้ไขความขัดแย้ง. [ออนไลน์], แหล่งที่มา: http://www.pncc.ac.th [28 พฤษภาคม 2568].พระมหาธรรมรัตอริยธมฺโม. “การศึกษาเชิงวิเคราะห์หลักรัฐศาสตร์ที่มีในพระไตรปิฎก”. วิทยานิพนธ์ศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสน์ศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 2543.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 31. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2561.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2539.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. อรรถกถาภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2534.
มหามกุฏราชวิทยาลัย. ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท เล่มที่ 1 ภาคที่ 2 ตอนที่ 3. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร: มหามกุฏราชวิทยาลัย, 2543.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 41. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2561.
Malalasekera G.P.. Dictionary of Pali ProPer Names Vol. II. New Delhi: Munshiram Manoharlal Publishers Pvt. Ltd, 1998.