รูปแบบการศึกษาคัมภีร์พระพุทธศาสนา: กรณีศึกษาคัมภีร์อภิธัมมาวตาร

Main Article Content

พระราชรัตนมุนี,รศ.ดร.
ดร.สมบูรณ์ จารุณะ
ว่าที่ ร้อยเอก ดร.ธีร์ธวัช ภูมิประมาณ
พระมหาโกมล กมโล, รศ.ดร.
พระมหาอุดร สุทฺธิญาโณ, ผศ.ดร.

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ คือ 1)  เพื่อศึกษาสภาพของรูปแบบการศึกษาคัมภีร์พระพุทธศาสนา: กรณีศึกษาในคัมภีร์อภิธัมมาวตาร 2)  เพื่อพัฒนารูปแบบการศึกษาคัมภีร์พระพุทธศาสนา: กรณีศึกษาในคัมภีร์อภิธัมมาวตาร 3) เพื่อนำเสนอรูปแบบการศึกษาคัมภีร์พระพุทธศาสนา: กรณีศึกษาในคัมภีร์อภิธัมมาวตาร วิจัยเอกสารเชิงคุณภาพ  เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) ข้อมูลที่เกี่ยวข้องจากเอกสาร ที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาตามแนวคัมภีร์พระพุทธศาสนาจากพระไตรปิฎก อรรถกถา ฎีกา อนุฎีกา และเอกสารอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง  2) ข้อมูลที่นำมาวิเคราะห์ เป็นคำบรรยาย ซึ่งได้จากการสัมภาษณ์เชิงลึก และการสนทนากลุ่ม


ผลการวิจัยพบว่า คัมภีร์อภิธัมมาวตารมีทั้งหมด 24 ปริเฉท กล่าวโดยสรุปมีเนื้อหาสำคัญอยู่  4 ประเด็น คือ จิต เจตสิก รูป และนิพพาน การอธิบายใช้ทั้งร้อยกรอง ร้อยแก้ว อย่างเป็นระบบ  แม้จะใช้ถ้อยคำน้อยก็เก็บความไว้ได้มาก ลึกซึ้ง สุขุม คัมภีรภาพด้วยเนื้อหา ความคล้ายกับคัมภีร์อภิธัมมัตถสังคหะของท่านอนุรุทธาจารย์ และคัมภีร์วิสุทธิมรรค ภาค 3 ปัญญานิทเทสของทานพุทธโฆสาจารย์ คัมภีร์อภิธัมมาวตารนี้ถือเป็นคัมภีร์ชั้นอรรถกถา โดยมีฎีกาแต่งแก้ขยายความอยู่ 2 คัมภีร์ คือ อรรถกถาเก่า และอภิธัมมัตถวิลาสินี ของพระสุมังคลาจารย์ ส่วนสรุปปัญญาวิมุตติ  คือ หลุดพ้นด้วยปัญญา เป็นปัญญาวิมุติ เมื่อศึกษาพระธรรมคำสอนของพระพุทธศาสนา จะพบ 2 คำนี้ในพระไตรปิฎกและอรรถกถาซึ่งมีความหมายหลายนัย ในบางแห่ง แสดงว่าฌานจิตทุกระดับเป็นเจโตวิมุตติ เป็นความหลุดพ้นด้วยกำลังแห่งฌานขั้นต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นข่มกิเลสไว้ได้ ในบางแห่งหมายถึง สมาธิ (เอกัคคตาเจตสิก) ในอรหัตตผล ชื่อว่า เจโตวิมุตติ คำว่า ปัญญาวิมุตติ ในอรรถกถาบางแห่ง แสดงไว้ว่า หมายถึง ปัญญาในอรหัตตผล และในบางแห่งกล่าวถึง การบรรลุเป็นพระอรหันต์ โดยที่ไม่ประกอบด้วยฌานขั้นใดขั้นหนึ่งเลย เรียกว่า ปัญญาวิมุตติ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
พระราชรัตนมุนี, จารุณะ ส., ภูมิประมาณ ธ., กมโล พ. ., & สุทฺธิญาโณ พ. . (2025). รูปแบบการศึกษาคัมภีร์พระพุทธศาสนา: กรณีศึกษาคัมภีร์อภิธัมมาวตาร. วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์ , 11(3), 1064–1079. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/Palisueksabuddhaghosa/article/view/283725
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมการศาสนา. การพัฒนารูปแบบการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลี. กรุงเทพมหานคร :

โรงพิมพ์การศาสนา, 2541.

พรรณเพ็ญ เครือไทย (บรรณาธิการ). วรรณกรรมพุทธศาสนาในล้านนา.เชียงใหม่: สุริวงศ์บุ๊คเซ็นเตอร์,

พระธรรมโกศาจารย์ ศ. (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). พุทธวิธีการบริหาร. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหา จุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2549.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). วีคิดตามหลักพุทธธรรม. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์สยาม, 2561.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตโต). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 11.กรุงเทพมหานคร: บริษัท เอส. อาร์. พริ้นติ้ง แมส โปรดักส์ จำกัด, 2551.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระไตรปิฎกภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาเตปิฏกํ. 2500. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์รุ่งเรืองธรรม, 2506.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2539.

สมเด็จพระธีรญาณมุนี (สนิท เขมจารี, ทั่งจันทร์) ป.ธ. 9. วิถีนักเทศน์. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร: บริษัท สหธรรมิก จำกัด, 2538.

ศรี แนวณรงค์. “ศึกษาวิเคราะห์จามเทวีวงศ์ฉบับจังหวัดแพร่”. วิทยานิพนธ์หลักสูตรศิลปศาสตร์

มหาบัณฑิต .บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปากร, 2533.