สื่อสังคมออนไลน์กับการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการใช้ภาษาเพื่อการสื่อสารในบริบทสังคมร่วมสมัย
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความเรื่อง “สื่อสังคมออนไลน์กับการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการใช้ภาษาเพื่อการสื่อสารในบริบทสังคมร่วมสมัย” มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์สื่อสังคมออนไลน์กับการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการใช้ภาษาเพื่อการสื่อสารในบริบทสังคมร่วมสมัย ผลการวิเคราะห์สรุปว่าการเปลี่ยนแปลงของภาษาไทยในยุคดิจิทัลต่อบริบทสังคมร่วมสมัยพบการเปลี่ยนแปลง 4 องค์ประกอบดังนี้ 1) การเกิดขึ้นของคำศัพท์ใหม่ 2) การผสมระหว่างภาษาพูดและภาษาเขียน 3) การใช้ภาพและสัญลักษณ์ และ 4) การใช้ภาษาสั้นและกระชับ และพบปัจจัยที่ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการใช้ภาษาไทยในสังคมร่วมสมัยดังนี้ 1) การลดทอนมาตรฐานภาษา 2) ความเหลื่อมล้ำทางการสื่อสาร 3) การสูญเสียความหมายเชิงลึก และ 4) การแพร่กระจายของภาษาที่ผิดไวยากรณ์ ในส่วนของผลกระทบของสื่อสังคมออนไลน์ที่มีต่อการใช้ภาษาไทยในบริบทสังคมร่วมสมัย พบว่าส่งผลกระทบดังนี้ 1) การย่อและการใช้สัญลักษณ์ 2) การผสมผสานภาษา 3) การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างประโยค และ 4) การสร้างวัฒนธรรมการสื่อสารเฉพาะกลุ่ม สำหรับแนวทางการพัฒนาและแก้ปัญหาการใช้ภาษาไทยในบริบทสังคมร่วมสมัย บทความนี้ได้เสนอแนวทางไว้ 4 แนวทางดังนี้ 1) การส่งเสริมการใช้ภาษาไทยมาตรฐานในสื่อการศึกษาและสื่อสาธารณะ 2) การสร้างความตระหนักรู้ด้านการใช้ภาษา 3) การพัฒนาสื่อดิจิทัลที่สนับสนุนการเรียนรู้ภาษา และ 4) การวิจัยเชิงลึกด้านภาษาศาสตร์สังคม
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กรมประชาสัมพันธ์. (2568). ภาษาไทยในยุคดิจิทัล การเปลี่ยนแปลงของภาษาพูด ภาษาเขียน และ
ภาษาบนโลกออนไลน์. สืบค้น 19 มกราคม 2569, จากhttps://www.prd.go.th/th/content/category/detail/id/31/iid/428342
ธนิสร บัณฑิตภักดิ์. (2548). การศึกษาคำสแลงในภาษาไทยของวัยรุ่นที่พบในนิตยสารบันเทิง.
วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาศาสตร์ประยุกต์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ศิริพร ปัญญาเมธีกุล. (2558). ภาษาและอินเตอร์เน็ต. กรุงเทพฯ : พริ้นท์ คอร์นเนอร์.
ศิรินทิพย์ เด่นดวง. (2562, กรกฎาคม). “วัฒนธรรมไทยยุค 4.0: การใช้ภาษาของคนไทยในสื่อสังคมออนไลน์”.
งานประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 11 มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม. สืบค้นเมื่อ 19 มกราคม
, จาก https://publication.npru.ac.th/jspui/bitstream/123456789/784/1ประชุม
วิชาการครั้งที่%2011_96.pdf.
สุชาดา เทวะผลิน. (2531). คำสแลงในภาษาไทยจากหนังสือพิมพ์รายวัน. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตร
มหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.