การพัฒนาทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิตบนฐานสมรรถนะภาษาและอาชีพ กรณีศึกษาโรงเรียนชากังราววิทยา
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อ 1. ศึกษารูปแบบการสอนภาษาอังกฤษที่พัฒนาทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิตบนฐานสมรรถนะภาษาและอาชีพ 2. เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษเพื่ออาชีพก่อนเรียนและหลังเรียนโดยใช้การสอนภาษาอังกฤษที่พัฒนาทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิตบนฐานสมรรถนะภาษาและอาชีพ 3. เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนภาษาอังกฤษที่พัฒนาทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิตบนฐานสมรรถนะภาษาและอาชีพ กรณีศึกษา โรงเรียนชากังราววิทยา จังหวัดกำแพงเพชร กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3/3 จำนวน 29 คน โดยใช้วิธีการสุ่มแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในงานวิจัยประกอบด้วย 1. แบบประเมินความเหมาะสมของรูปแบบการสอนภาษาอังกฤษที่พัฒนาทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิตบนฐานสมรรถนะภาษาและอาชีพ 2. แผนการจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษที่พัฒนาทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิตบนฐานสมรรถนะภาษาและอาชีพ 3. แบบทดสอบวัดความรู้ความสามารถทางภาษาอังกฤษเพื่ออาชีพ และ 4. แบบประเมินความพึงพอใจที่มีต่อการเรียนภาษาอังกฤษที่พัฒนาทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิตบนฐานสมรรถนะภาษาและอาชีพ มีวิธีดำเนินการวิจัยโดยนำแผนการจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษเพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิตบนฐานสมรรถนะภาษาและอาชีพเสนอต่อผู้เชี่ยวชาญเพื่อประเมินความเหมาะสม หลังจากนั้นทดสอบวัดความรู้ความสามารถทางภาษาอังกฤษเพื่ออาชีพก่อนเรียนกับกลุ่มตัวอย่าง ดำเนินการสอนโดยใช้แผนการจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษที่พัฒนาทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิตที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นและทดสอบหลังเรียนด้วยแบบวัดความรู้ความสามารถและสอบถามความพึงพอใจของกลุ่มตัวอย่าง นำข้อมูลที่ได้ไปวิเคราะห์ทางสถิติโดยการหาค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ ค่าทดสอบ t
ผลการวิจัยพบว่า แผนการจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษที่พัฒนาทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิตบนฐานสมรรถนะภาษาและอาชีพที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นมีความเหมาะสม อยู่ในระดับ มาก ( = 2.60) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้การสอนภาษาอังกฤษเพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิตบนฐานสมรรถนะภาษาและอาชีพหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 และผลการศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อการสอนโดยใช้การสอนภาษาอังกฤษเพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิตบนฐานสมรรถนะภาษาและอาชีพอยู่ในระดับ มาก ( = 4.42)
คำสำคัญ : การสอนภาษาอังกฤษ / การเรียนรู้ตลอดชีวิต / สมรรถนะภาษา / สมรรถนะอาชีพ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารพิกุล ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารพิกุล ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารพิกุล หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารพิกุล ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
คณะกรรมการอิสระเพื่อการปฏิรูปการศึกษา. (2562). รายงานพันธกิจ
ด้านการปฏิรูปการศึกษาผ่านหลักสูตรและการเรียนการสอน
ฐานสมรรถนะ(รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ : ประเทศไทย.
จิราภรณ์ พรหมทอง. (2559). การพัฒนาตนเองให้เป็นบุคคลแห่งการ
เรียนรู้เพื่อเข้าสู่ศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการ
มหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์น, 10(2), 63-72.
ฐิติมา มงคลภัสสิริ. (2558). สมรรถนะของพนักงานพัฒนาธุรกิจต่อผล
การปฏิบัติงานด้านสินเชื่อ กรณีศึกษา ธนาคารเพื่อการเกษตร
และสหกรณ์ การเกษตรจังหวัดนครราชสีมา, วิทยานิพนธ์
ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต (นโยบายสาธารณะและ
การจัดการภาครัฐ) บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล.
ฐิติยา เรือนนะการ. (2560). รูปแบบการพัฒนากลยุทธ์การจัดการ
เรียนรู้ภาษาอังกฤษที่ส่งเสริมสมรรถนะการสื่อสารสำหรับ
นักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารศึกษาศาสตร์
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 11(3), 72-85.
ณัฐชญา บุปผาชาติ. (2561). การใช้กิจกรรมบทบาทสมมติเพื่อพัฒนา
ทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสำหรับนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนยอแซฟอุปถัมภ์ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม. การค้นคว้าอิสระ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนภาษาอังกฤษ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ทิศนา แขมมณี. (2562). หลักสูตรและการจัดการเรียนรู้ฐาน
สมรรถนะ. การสัมมนาวิชาการ. คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย. กรุงเทพฯ.
ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง นโยบายการจัดการศึกษาของ
กระทรวงศึกษาธิการ ปีงบประมาณ พ.ศ. 2564 – 2565 เมื่อ
วันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2564 และปีงบประมาณ พ.ศ. 2565
สืบค้นจาก https://www.moe.go.th/360policy-and-focus-moe-2023/
ประชาชาติธุรกิจออนไลน์. (2562). เปิด 9 แนวคิด “การศึกษาในโลก
อนาคต” ที่ “ธนินท์” และ “แจ็ก หม่า” เสนอให้คนรุ่นใหม่
เรียนจบเร็วขึ้น เพื่อรับมือยุคปัญญาประดิษฐ์. สืบค้นจาก
https://www.prachachat.net/education/news-398415
ภัทรา นิคมานนท์. (2543). การประเมินผลการเรียน . พิมพ์ครั้งที่ 3 .
กรุงเทพฯ: อักษราพิพัฒน์.
สิรภัทร โสตถิยาภัย. (2561). ผลการสอนอย่างมีแบบแผนต่อ
สมรรถนะการสื่อสารของนักศึกษาพยาบาล. วารสารการ
พยาบาลและการศึกษา, 11(3), 36-50
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). สพฐ.เร่ง
ขับเคลื่อนเส้นทางการศึกษาเพื่อการมีงานทำใน 225 เขต
พื้นที่ฯ-ร.ร.ทั่วประเทศ. สืบค้นจาก
https://www.matichon.co.th/news/530451
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). เข้าใจสมรรถนะอย่างง่าย
ๆ ฉบับประชาชน และเข้าใจ หลักสูตรฐานสมรรถนะอย่างง่าย
ๆ ฉบับครู ผู้บริหาร และบุคลากรทางการศึกษา.
พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: 21 เซ็นจูรี่ จำกัด.
อัจฉรา วงศ์โสธร. การทดสอบและประเมินผลการเรียนการสอน
ภาษาอังกฤษ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพ: จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย, 2544.
Heaton, J. B. (1997). Writing English language test. Harlow:
Longman.
