การจัดการเรียนรู้โดยใช้ทุนทางวัฒนธรรมในพื้นที่มรดกโลกเมืองกำแพงเพชรเป็นฐาน เพื่อพัฒนากระบวนการคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในจังหวัดกำแพงเพชร
Main Article Content
บทคัดย่อ
ทุนวัฒนธรรมและภูมิปัญญาเป็นสิ่งที่สั่งสมและคงอยู่คู่กับสังคมมนุษย์มาอย่างยาวนาน หลายประเทศเริ่มให้ความสนใจในการขับเคลื่อนระบบเศรษฐกิจด้วยวัฒนธรรม จนถึงอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ถือเป็นการขับเคลื่อนระบบเศรษฐกิจด้วยทุนทางวัฒนธรรม โดยมีฐานมาจากแนวคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์ ผู้วิจัยจึงเล็งเห็นถึงความสำคัญเนื่องจากจังหวัดกำแพงเพชรเป็นเมืองมรดกโลกที่สำคัญของประเทศไทยจากองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติหรือ ยูเนสโก และเป็นแหล่งเรียนรู้ทางประวัติศาสตร์มาอย่างยาวนาน มีโบราณวัตถุ โบราณสถาน ร่องรอยอารยธรรมวิถีชีวิตของคนในอดีต มีทุนทางวัฒนธรรมที่ทรงคุณค่าเหมาะแก่การนำไปศึกษาสู่การต่อยอด ในการสร้างผลิตภัณฑ์และออกแบบสินค้า สร้างอาชีพ สร้างรายได้ให้กับนักเรียนและประชาชนในพื้นที่ โดยมีการศึกษาสภาพปัจจุบันและปัญหาในพื้นที่มรดกโลกเมืองกำแพงเพชร เพื่อพัฒนารูปแบบกระบวนการคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในจังหวัดกำแพงเพชร ทำให้ผู้เรียนมีความคิดสร้างสรรค์ สามารถนำความรู้ที่ได้ไปประยุกต์ใช้ให้เกิดประโยชน์ เกิดทักษะและกระบวนการใช้เทคโนโลยีต่างได้ ส่งเสริมให้ผู้เรียนได้แลกเปลี่ยนการเรียนรู้จากผู้ที่มีความรู้ ผู้เชี่ยวชาญในชุมชนและท้องถิ่น สามารถเชื่อมโยงประสบการณ์เดิมกับความรู้ใหม่ได้ ฝึกการคิดริเริ่มสร้างสรรค์ในการออกแบบผลิตภัณฑ์โดยใช้ทุนทางวัฒนธรรม ผ่านการใช้รูปแบบกระบวนการคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์ DESIGN SELECTED พร้อมทั้งยังมีส่วนช่วยอนุรักษ์ให้วัฒนธรรมชุมชน โดยมีจุดมุ่งหมายเดียวกัน คือ การธำรงรักษาไว้ซึ่งศิลปวัฒนธรรมและเอกลักษณ์ดั้งเดิม เรื่องราวอันเป็นประวัติศาสตร์ของเมืองมรดกโลกกำแพงเพชร องค์ประกอบในการสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์และแหล่งมรดกศิลปวัฒนธรรมอันทรงคุณค่า จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่ง เพราะนอกจากจะเป็นความรู้ทางวิชาการเพื่อความเข้าใจใน มรดกศิลปวัฒนธรรมของชาติ แล้วยังมีความสำคัญในการสร้างความซาบซึ้งให้ผลิตภัณฑ์แต่ละชิ้นมีคุณค่าอย่างยั่งยืนตลอดไป
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารพิกุล ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารพิกุล ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารพิกุล หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารพิกุล ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
ณัฐธิกานต์ ปิ่นจุไร. (2567, พฤศจิกายน 5.) รองคณบดีฝ่ายวางแผนและประกันคุณภาพ คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม, มหาวิทยาลับราชภัฏกำแพงเพชร. สัมภาษณ์.
ศิริวรรณ กันศิริ. (2567, กันยายน 19.) ครูชำนาญการพิเศษ, โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม. สัมภาษณ์.
Bourdieu, P. (1986). Forms of capital in: Richardson, J., Handbook of Theory and Research for the Sociology of Education. Cambridge : Harvard University Press.
Bourdieu, P. (1984). Distinction: A social critique of the judgment of taste. Cambridge : Harvard University Press.
Throsby, D. (2001). Economy and Culture. Cambridge: The Press Syndicate of the University of Cambridge.
Hawkins, J. (2001). The Creative Economy: How People Make Money from Ideas. London : Penguin Publishing.
National Economic and Social Development Board. (2009). Creative Economy. Bangkok: B.C. Press (Boonsin) Co., Ltd.
Direk Patmasiriwat. (2004). Social Capital and Cultural Capital in the Modern Economic and Management System. Phitsanulok: Faculty of Management Science and Information Technology, Naresuan University.