The Ethics of Students Major in Marketing of Songkhla Vocational College under The Office of Vocational Ecucation Commission Ethical Behavior of Students Majoring in Marketing Program at Songkhla Vocational College under The Office of Vocational Education Commission
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบพฤติกรรมเชิงจริยธรรมโดยรวมและรายองค์ประกอบของนักศึกษาแผนกวิชาการตลาด วิทยาลัยอาชีวศึกษาสงขลา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา จำแนกตาม สถานภาพครอบครัว อาชีพของผู้ปกครอง และระดับชั้นปีที่ศึกษากลุ่มตัวอย่างได้แก่ นักศึกษาแผนกวิชาการตลาด วิทยาลัยอาชีวศึกษาสงขลา ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2564 จำนวน 123 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า มีค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ .98 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ความเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์เพื่อทดสอบความแตกต่างค่าเฉลี่ยของ 2 กลุ่มตัวอย่างที่เป็นอิสระต่อกัน(Independent t-test) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนหรือการวิเคราะห์เพื่อทดสอบความแตกต่างค่าเฉลี่ยของกลุ่มตัวอย่างที่มากกว่า 2 กลุ่มตัวอย่าง (One-way ANOVA) และการเปรียบเทียบความแตกต่างรายคู่ โดยวิธีการของ LSD โดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติ
ผลการวิจัย พบว่า พฤติกรรมเชิงจริยธรรมของนักศึกษา แผนกวิชาการตลาด วิทยาลัยอาชีวศึกษาสงขลา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษาโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยเรียงลำดับจากมากไปหาน้อยดังนี้ ความเสียสละ ความรับผิดชอบ ความมีระเบียบวินัย ความอดทน ความมีสัมมาคารวะ และความซื่อสัตย์ เมื่อเปรียบเทียบพฤติกรรมเชิงจริยธรรมของนักศึกษา แผนกวิชาการตลาด วิทยาลัยอาชีวศึกษาสงขลา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาอาชีวศึกษาที่มีสภาพครอบครัวต่างกัน พบว่าพฤติกรรมเชิงจริยธรรม โดยรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และเมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ความรับผิดชอบ ความเสียสละ ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนด้านอื่น ๆ แตกต่างกัน นักศึกษาที่มีอาชีพผู้ปกครองต่างกันมีพฤติกรรมเชิงจริยธรรม โดยรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และเมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ความรับผิดชอบ ความเสียสละ ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนด้านอื่น ๆ แตกต่างกัน และนักศึกษาที่เรียนอยู่ในระดับชั้นที่ศึกษาที่ต่างกันมีพฤติกรรมเชิงจริยธรรม โดยรวมไม่มีความแตกต่างกัน และนักศึกษาได้ให้ข้อเสนอแนะให้ทางวิทยาลัยอาชีวศึกษาสงขลา มีการยกย่องนักเรียนที่มีจริยธรรมดีเด่น พร้อมมอบเกียรติบัตร ให้กับนักเรียนหน้าเสาธง
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The content and information in the article published in the journal Phikul Regarded as the opinions and responsibilities of the author of the article directly, which the editorial department No need to agree Or share any responsibility
Articles, information, content, images, etc. that have been published in the Pikul Journal Is considered the copyright of the Pikun Journal If any person or department wants to redistribute all or any part of it for further distribution or for any other action, it must be licensed in writing from Pikul Journal only.
References
กรมวิชาการ, กระทรวงศึกษาธิการ. (2523). “การประชุมทางวิชาการเกี่ยวกับจริยธรรมไทย” แนวทางการพัฒนาจริยธรรมไทย. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์การศาสนา.
จิรภา คำทา. (2559,พฤษภาคม-สิงหาคม). การศึกษาคุณธรรมและจริยธรรมของนักศึกษาคณะบริหารธุรกิจ สถาบันเทคโนโลยีไทย-ญี่ปุ่น. วารสาร Veridian E-Journal, Silpakorn Universtiy. ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 9(2), 1962-1978.
จุรีรัตน์ บุตรบุญชู. (2556). การส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมของนักเรียนโรงเรียนบ้านคลองสิบแปด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 1. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
เจียมจิต บุญรักษ์. (2534). พฤติกรรมทางจริยธรรมตามหลักเบญจธรรมของนักศึกษาวิทยาลัยพลศึกษาในภาคเหนือ. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ดวงพร อุทัยสุริ. (2548) ศึกษาพฤติกรรมเชิงคุณธรรมจริยธรรมของนักศึกษาวิทยาลัยการอาชีพในจังหวัดสงขลา. สงขลา: มหาวิทยาลัยทักษิณ.
ทิพย์ หาสาสน์ศรี. (2553). การพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมนักเรียนโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ธรรมนิตย์ บ้านพวน. (2559). การศึกษาคุณธรรมของนักเรียนโรงเรียนเกาะสีชัง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 18. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
นงลักษณ์ วิรัชชัย ชยุตม์ ภิรมย์สมบัติ และศจีมาศ ณ วิเชียร. (2551). การวิจัยและพัฒนาตัวบ่งชี้คุณธรรมจริยธรรม. กรุงเทพฯ: ศูนย์ส่งเสิรม และพัฒนาพลังแผ่นดินเชิงคุณธรรม.
นภีสี ศรีวัฒนทรัพย์. (2551). การศึกษาการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมด้านคุณธรรมจริยธรรมด้วยหนังสือ ภาพประกอบการ์ตูนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนวัดศรีมหาโพธิ์. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
บุญชม ศรีสะอาด. การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ : สุริวิทยาศาส์น, 2545.
พระครูประโชติ จันทวิมล(นาม จนฺทโชโต). (2555). การส่งเสริมคุณธรรมและจริยธรรมนักเรียน โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ หอวัง นนทบุรี อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วรัญญา แสงพิทักษ์. (2556, กรกฏาคม-ธันวาคม). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อคุณธรรม จริยธรรมของผู้สำเร็จการศึกษาหลักสูตรพยาบาลบัณฑิต.วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี, 29(2), 103-112.
วันวิสาข์ สกุลณี. (2550). การทดลองสอนโดยบทบาทสมมติ เพื่อพัฒนาคุณธรรม จริยะรรมด้านความเมตตา กรุณา สำหรับนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. ลพบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.
วิภาษณ์ เทศน์ธรรม. (2560, กันยายน–ธันวาคม) ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเสริมสร้างคุณธรรมและจริยธรรมของนักศึกษาวิทยาลัยศาสนศาสตร์ยโสธร มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์. 13(3), 156-166.
ศิณาภรณ์ หู้เต็ม. (2552). พฤติกรรมด้านคุณธรรมจริยธรรมของนักศึกษาในระดับปริญญาตรีวิทยาลัยราชพฤกษ์. นนทบุรี: วิทยาลัยราชพฤกษ์.
สนิท เศวตวงศ์สกุล. (2535). การปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรมและค่านิยมแก่นักเรียนในโรงเรียนมัธยมศึกษา. พัทลุง : ห้างหุ้นส่วนจำกัดโรงพิมพ์พัทลุงและเครื่องเขียน.
สุคนธา ซินศิริ. (2554). ศึกษาคุณธรรมจริยธรรมของนักศึกษาระดับช่วงชั้นที่ 3 โรงเรียนชลราษฎรอำรุง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี เขต 18. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
สุภาพร สุขสวัสดิ์. (2552). การพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมของนักเรียนโรงเรียนสตรีนนทบุรี. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Krejcie, Robert V. and Daryle W. Morgan. (1970). “Determining Sample Size for Research Activities” Educational and PsychologicalMeasurement.30(3)
