A Study of Cultural Meaning of Food in the Chinese New Year Festival of Thai Chinese People
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Abstract
This article is to study about the cultural meaning of food in the Chinese New Year Festival from five types of food. The analyzed information is divided into two parts: 1.Food in Chinese New Year Festival and 2. Language and Culture in Food. The result shows that food in Chinese New Year Festival can be categorized into five types, which are noodles, meat, snacks or desserts, fruits, and rice. All types of food are full of stories, beliefs, and auspicious meanings. These meanings are derived from their traditional Chinese names, the translated Thai names, and transliteration, and so on. The meaning of the food usually comes from the homophones or Chinese alphabets in Mandarin Chinese as well as the translation of the food name of other Chinese accents. Meanwhile, the cultural meaning reflects the lifestyle of Thai Chinese people towards important festival like Chinese New Year Festival.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The content and information in the article published in the journal Phikul Regarded as the opinions and responsibilities of the author of the article directly, which the editorial department No need to agree Or share any responsibility
Articles, information, content, images, etc. that have been published in the Pikul Journal Is considered the copyright of the Pikun Journal If any person or department wants to redistribute all or any part of it for further distribution or for any other action, it must be licensed in writing from Pikul Journal only.
References
กรมส่งเสริมวัฒนธรรม. กรมส่งเสริมวัฒนธรรม. (2563). ตามรอยแต้เหลี้ยว สู่ขนมจันอับ. สืบค้นเมื่อ 10 ธันวาคม 2563, จาก http://www.culture.go.th/culture_th/ewt_news.php?nid=5081&filename=index
ชนาภา เมธีเกรียงไกร. (2559). กระบวนการสืบทอดประเพณีทางสังคมของชาวไทยเชื้อสายจีน ชุมชนตลาดบ้านใหม่ จังหวัดฉะเชิงเทรา. วารสารศิลปศาสตร์ปริทัศน์. 11(22): 90-98.
ถาวร สิกขโกศล. (2555). เปิดตำนานเทศกาลจีน. กรุงเทพฯ: มติชน.
นันทนา ปรมานุศิษฏ์. (2563). โซว่เมี่ยน ผัดหมี่ซั่ว บะหมี่อายุยืนอาหารยอดนิยมในเทศกาลมงคลของจีน. สืบค้นเมื่อ 26 ธันวาคม 2563, จาก https://www.sentangsedtee.com/exclusive/article_136115
พชร ธนภัทรกุล. (2560). ไก่กับวัฒนธรรมจีน. สืบค้นเมื่อ 26 ธันวาคม 2563, จาก https://mgronline.com/china/detail/9600000001161
___________. (2561). หมูกับวัฒนธรรมอาหารของชาวจีน. สืบค้นเมื่อ 26 ธันวาคม 2563, จาก https://mgronline.com/china/detail/9610000076991
พรพรรณ จันทโรนานนท์. (2549). ฮก ลก ซิ่ว : โชค ลาภ อายุยืน. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: มติชน.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2554). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.
รุ่งทิพย์ พรหมจันทร์, อภิสิทธิ์ ประสงค์สุข. (2562). อาหารจีนต้นตำรับแบบฉบับภัตตาคาร. กรุงเทพฯ: แม่บ้าน.
วรศักดิ์ มหัทธโนบล (2555). คำจีนสยาม. กรุงเทพฯ: อมรินทร์.
ศรีมหาโพธิ์. (2541). ประเพณีธรรมเนียมจีน : พิธีแต่งงาน เทศกาลตรุษจีน วันสารทจีน วันเช็งเม้ง เทศกาลกินเจ งานทิ้งกระจาด พิธีงานศพจีน ความเชื่อโชค ลาง. กรุงเทพฯ: เคล็ดไทย.
สุชาติ ภูมิบริรักษ์. (2529). ตรุษจีนในเมืองจีนแผ่นดินใหญ่. กรุงเทพฯ: สำนักศิลปวัฒนธรรม.
เสี่ยวจิว. (2556). ที่เรียกว่า 'แต้จิ๋ว'. กรุงเทพฯ: มติชน.
แสงอรุณ กนกพงศ์ชัย. (2550). วิถีจีน-ไทย ในสังคมสยาม. กรุงเทพฯ: มติชน.
ฮ. ศุภวุฒิ จันทสาโร. (2560). หอเจี๊ยะตึ้ง. กรุงเทพฯ: ยิปชี กรุ๊ป.
