ศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้วยวิธีการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญวิชาสัมมนาวิชาชีพด้านมัลติมีเดีย ของนักศึกษาชั้นปีที่ 4 สาขาวิชาเทคโนโลยีมัลติมีเดีย คณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาชั้นปีที่ 4 สาขาวิชาเทคโนโลยีมัลติมีเดีย คณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน (2) เพื่อศึกษาความคิดเห็นของนักศึกษาเกี่ยวกับการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ วิชาสัมมนาวิชาชีพด้านมัลติมีเดีย ประชากร คือ นักศึกษาชั้นปีที่ 4 สาขาวิชาเทคโนโลยีมัลติมีเดีย คณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์ ที่ลงทะเบียนเรียนวิชาสัมมนาวิชาชีพด้านมัลติมีเดีย ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2553 จำนวน 27 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือแบบทดสอบและแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้วยวิธีการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญวิชาสัมมนาวิชาชีพด้านมัลติมีเดีย ของนักศึกษาชั้นปีที่ 4 สาขาวิชาเทคโนโลยีมัลติมีเดียคณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พบว่านักศึกษามีคะแนนสอบหลังเรียนเมื่อนำมาเทียบกับเกณฑ์การวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน อยู่ในระดับดีมาก จำนวน 11 คน ระดับดี จำนวน 12 คน ระดับพอใช้ จำนวน 2 คน และระดับปรับปรุงจำนวน 2 คน นักศึกษามีความคิดเห็น ต่อการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ โดยรวมและทุกข้ออยู่ในระดับมากและนักศึกษามีความคิดเห็นต่อการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญวิชาสัมมนาวิชาชีพด้านมัลติมีเดีย โดยรวมและทุกข้ออยู่ในระดับมาก
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสานและคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
ชนาธิป พรกุล. (2541). ผลกระทบการใช้รูปแบบการเรียนการสอนแคทธ์ต่อความสามารถในการเขียนแผนการสอนแบบผู้เรียนเป็นศูนย์กลางของนักศึกษาครู. สถาบันราชภัฏสวนดุสิต : กรุงเทพฯ
ทิศนา แขมมณี. (2552). ศาสตร์การสอน. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ : ด่านสุทธาการพิมพ์
ประวิทย์ บึงสว่าง และคณะ. (2547). การพัฒนาการเรียนการสอนวิชาเคมีที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญโดยใช้มัลติมีเดียเพื่อการศึกษาการทดลองทางเคมี. กรุงเทพฯ สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา
John Dewey. (1916). Democracy and Education. The Macmillan Company. 49
Joyce,B., Weil.M., Call houn. (2004). Model of Teaching. Boston : Allyn and Bacon.
Murphy,J., Weil,M., MeGreal,T. (1986). The basic practice model of instruction. Elementary School Journal. Vol. 87. No. 1. pp. 83-96
Rovinelli R.J. Hambleton R.K. (1977). On the Use of Content Specialist in the Assessment of Criterion-Referenced Test Item Validity. Dutch Journal of Educational Research. Vol. 2. pp. 49-61
