Ethics of Politicians and Public Officials with Political Stability
Main Article Content
Abstract
The research aims 1) to study the level of ethics among politicians and state officials and their impact on political stability and 2) to investigate the relationship between the ethics of politicians and state officials and political stability. The researchers developed a questionnaire based on a literature review and collected opinions from individuals aged 18 and above in the northeastern of Thailand. A total of 400 respondents. Data were analyzed using mean, standard deviation, and Pearson Correlation.
The research results were found that:
1) The overall, ethics of politicians and state officials are generally at a low level. The aspect with the highest average score is their commitment to achieving job efficiency, maintaining standards, ensuring transparency, and being subject to scrutiny. On the other hand, their confidence in the constitutional monarchy is rated lower, and the lowest score is attributed to their provision of complete, accurate, and unaltered information to the public.
2) Overall, political stability is at a high level. The aspect with the highest average score is the coalition government, followed by the legal system, while the lowest score is attributed to the general populace.
3) The ethics of politicians and state officials are statistically significantly correlated with political stability at a high level, at a significance level of .01.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์
References
กรมการปกครอง. (2565). โครงสร้างข้อมูลสถิติจำนวนประชากรไทยที่มีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านแยกรายอายุรายเดือน. สืบค้นจาก https://stat.bora.dopa.go.th/new_stat/webPage/statByAgeMonth.php
กรุงเทพโพลล์. (2560). ปัญหาคอร์รัปชั่นในมุมมองคนไทย. สืบค้นจาก https://bangkokpoll.bu.ac.th/poll/result/doc/poll847.pdf
กัญญ์สิริ จันทร์เจริญ. (2554). บทที่ 5 การกำหนดประชากรและกลุ่มตัวอย่าง. สืบค้นจาก https://www.ict.up.ac.th/surinthips/ResearchMethodology_2554.PDF
จารุบุตร เรืองสุวรรณ. (2556). บทบาทของรัฐสภาต่อความมั่นคงทางการเมือง. รัฐสภาสาร, 31(6), 17-30.
ไทยรัฐออนไลน์. (2555, 12 พฤษภาคม). เปิดแผนเชิงรุก นายกฯดีเดย์ ปราบคอรัปชั่น. ไทยรัฐ. สืบค้นจาก https://www.Thairath.co.th./content/pol/259706
ประสพชัย พสุนนท์. (2558). ความเชื่อมั่นของแบบสอบถามในการวิจัยเชิงปริมาณ. วารสาร ปาริชาติ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 27(1), 144-163.
พระครูปลัดวัชรพงษ์ วิชิรปญฺโญ. (2564). การสร้างภาพลักษณ์ทางจริยธรรมของนักการเมืองไทยยุคใหม่. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติครั้งที่ 7 “วิถีพุทธ วิถีชุมชน รากฐาน ชีวทัศน์เชิงสังคมล้านนาในสังคมวิถีใหม่” (น. 717-727). ลำพูน: วิทยาลัยสงฆ์ลำพูน มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พิชญ์ พงษ์สวัสดิ์. (2562, 4 มิถุนายน). ความไม่มั่นคงของความมั่นคงทางการเมือง. มติชน. สืบค้นจาก https://www.matichon.co.th/article/news_1521190
ลิขิต ธีรเวคิน. (2562). ประชาธิปไตยไทยในทศวรรษใหม่ ประชาธิปไตยไทยในทศวรรษ 21: ทางตัน ทางออก และแนวทางแก้ไข. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
วิทยา จิตนุพงศ์. (2560). ความมั่นคงทางการเมืองของระบอบประชาธิปไตยในระบบรัฐสภา.วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 8(2), 104-120.
วีระศักดิ์ จินารัตน์. (2564). ระเบียบวิธีวิจัยสมัยใหม่. อุบลราชธานี: ยงสวัสดิ์ อินเตอร์กรุ๊ป.
ศรัณย์ วงศ์คำจันทร์. (2555). จริยธรรมนักการเมืองไทย. วารสารวิจัย มข, 2(3), 263-282.
สมชาย ชูเมือง. (2565). เสถียรภาพทางการเมืองของรัฐบาลพลเรือน. วารสารสิรินธรปริทรรศน์, 23(1), 337-346.
สุวิชาน มนแพวงศานนท์. (2543). วิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS for Windows. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
Secretariat of the House of Representatives. (2017). Constitution of the Kingdom of Thailand B.E. 2560 (2017). Bangkok: Secretariat of the House of Representatives.