Service Quality Factors Affecting Tourist Satisfactions on Ecotourism Attractions of the Eastern Watershed Communities in Prachinburi Province and Sa Kaeo Province

Main Article Content

Chainarong Srirak
Patthaphon Sukjai

Abstract

This research article aimed to study tourism behaviors of tourists and conduct analysis of service quality factors affecting tourist satisfaction in the eastern watershed communities, Prachinburi Province and Sa Kaeo Province. The Quantitative Research research was applied. The data were collected from 400 cases. The questionnaire developed with a random sample of tourists in four ecotourism destinations of Eastern watershed communities was applied. Afterwards, the descriptive statistics namely, frequency, percentage, mean, exploratory factor analysis and multiple regression analysis were employed for data analysis.     


The results found that 1) most of tourists traveled on weekends for tourism and relaxation. They made a decision to select any tourist destination based on its reputation, friendliness of the locals and beautiful scenery. The searched for tourist attraction information from websites. They also focused on community life and a quiet atmosphere; and 2) service quality factors affecting tourist satisfaction in community ecotourism destinations in the eastern watershed areas consisted of 10 components and 38 sub-components, with each component explaining variance of 14.578, 11.148, 10.025, 9.589, 9.020, 8.160, 7.430, 5.670, 4.252, and 3.745 percent, respectively. The service quality components predicting satisfaction of tourists in community ecotourism attractions in the watershed areas of eastern provinces was 62.8 percent (R2 = 0. 628).

Article Details

How to Cite
Srirak, C., & Sukjai, P. (2025). Service Quality Factors Affecting Tourist Satisfactions on Ecotourism Attractions of the Eastern Watershed Communities in Prachinburi Province and Sa Kaeo Province. School of Administrative Studies Academic Journal, 8(1), 203–219. retrieved from https://so05.tci-thaijo.org/index.php/SASAJ/article/view/270887
Section
Research Articles

References

กนกพัชร วงศ์อินทร์อยู่, สมพล สุขเจริญพงษ์, และ ศานติ ดิฐสถาพรเจริญ. (2558). การพัฒนาศูนย์ท่องเที่ยวเชิงนิเวศบนฐานทุนชุมชนแบบมีส่วนร่วมตามแนวทางเศรษฐกิจสร้างสรรค์ในอุตสาหกรรมปลาสวยงาม. วารสาร RMUTT Global Business and Economics Review, 10(2), 171–184.

กองเศรษฐกิจการท่องเที่ยวและกีฬา. (2562). สถานการณ์การท่องเที่ยวเดือนกันยายน พ.ศ. 2562. สืบค้นจาก https://www.mots.go.th/download/article/article_20191022143343.pdf

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2564). รายงานประจำปี 2564 การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. สืบค้นจาก https://api.tat.or.th/upload/live/about_tat/

นุชนารถ รัตนสุวงศ์ชัย, ศุศราภรณ์ แต่งตั้งลำ, และ ภูริวัจนน์ เดชอุ่ม. (2566). พฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ของนักท่องเที่ยวชาวไทยในจังหวัดชัยนาท สิงห์บุรี และลพบุรี. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ, 19(1), 37-73.

บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

วันเพ็ญ สุวรรณประทีป. (2555). แนวทางในการพัฒนาโครงข่ายคมนาคมขนส่งทางบกเพื่อสนับสนุนอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว กรณีศึกษากลุ่มประเทศ CLMV (รายงานการศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรชั้นสูง การบริหารงานภาครัฐและกฎหมายมหาชน). กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.

สำนักงบประมาณของรัฐสภา. (2564). ข้อเสนอแนวทางการส่งเสริมท่องเที่ยวเมืองรองเพื่อกระจายรายได้จากการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.

สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา คณะกรรมการนโยบายการท่องเที่ยวแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2560–2564). กรุงเทพฯ: สำนักงานกิจการโรงพิมพ์ องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2563). รายงานสถิติการท่องเที่ยว ปี 2563. กระทรวงดิจิทัลเพื่อ เศรษฐกิจและสังคม. กรุงเทพฯ: สำนักงานสถิติแห่งชาติ.

สุพัตรา จึงตระกูล, และ สถาพร มงคลศรีสวัสดิ์. (2562). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์บนต้นทุนทางวัฒนธรรมกรณีศึกษา: โฮงมูนมังเมืองขอนแก่น ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 19(1), 45-54.

อัจฌิรา ทิวะสิงห์, พิมพิกา ทองรมย์, พิมอร แก้วแดง, ฐิญาภา เสถียรคมสรไกร, และ พนัส สืบยุบล. (2562). พฤติกรรมการตัดสินใจท่องเที่ยวและการใช้สื่อออนไลน์ของนักท่องเที่ยวไทย. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 13(3), 100-107.

อินโฟเสิร์ช. (2564). โครงการศึกษาพฤติกรรมการเดินทางท่องเที่ยวเมืองรองของนักท่องเที่ยวชาวไทย (รายงานวิจัย). กรุงเทพฯ: การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.

Chitty, B., Ward, S., & Chua, C. (2007). An application of the ECSI model as a predictor of satisfaction and loyalty for backpacker hostels. Marketing Intelligence and Planning, 25(6), 563–580.

Parasuraman, A., Zeithaml, V. A., & Berry, L. L. (1988). SERVQUAL: a multiple-item scale for measuring consumer perceptions of service quality. Journal of Retailing, 64(1), 12-40.

Richards, G. (2010). Creative Tourism and Local Development [PDF file]. Retrieved from https://www.academia.edu/4386384/Creative_Tourism_and_Local_Development.

Sellick, M. C. (2008). Discovery, Connection, Nostalgia Key Travel Motives Within the Senior Market. Journal of Travel & Tourism Marketing, 17(1), 55-71.

Sriruk, C. (2020). Survey of Local Wisdom Heritage and Evaluation of Participatory Tourism Potential of Non Tun Community, Nong Bua Lamphu. Journal of International and Thai Tourism, 16(2), 22-42.

Tourism Western Australia. (2008). Five A’s of Tourism. Retrieved from http://www.tourism.wa.gov.au/jumpstartguide/pdf/Quickstart_five%20A's%20of%20TourismLOW.pdf.

Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory statistics (2nd ed.). New York, NY: Harper & Row.