แนวทางการพัฒนานวัตกรรมเพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุของเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับสถานการณ์คุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุและระดับความต้องการด้านคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ 2) วิเคราะห์ยุทธศาสตร์ด้านการส่งเสริมคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ และ 3) เสนอแนวทางการพัฒนานวัตกรรมส่งเสริมคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุของเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยใช้วิธีการวิจัยแบบผสานวิธีการวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้สูงอายุที่เป็นสมาชิกชมรมผู้สูงอายุในเขตเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี จำนวน 354 คน การวิจัยเชิงคุณภาพใช้แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างเก็บข้อมูลจากตัวแทนเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานและตัวแทนกลุ่มผู้สูงอายุ จำนวน 30 คน และการสนทนากุล่มจากผู้สูงอายุที่เป็นสมาชิกชมรมผู้สูงอายุในเขตเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี ใช้วิธีการวิเคราะห์สรุปเนื้อหาเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า 1) สถานการณ์คุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุโดยทั่วไป ผู้สูงอายุส่วนใหญ่สามารถช่วยเหลือตนเองและใช้ชีวิตประจำวันได้อย่างปกติ ส่วนระดับความต้องการด้านคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุมีความต้องการพัฒนาด้านร่างกายมากที่สุด 2) การวิเคราะห์ยุทธศาสตร์ด้านการส่งเสริมคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุพบว่า เทศบาลนครสุราษฎร์ธานีมียุทธศาสตร์การพัฒนาด้านสวัสดิการสังคมและคุณภาพของผู้สูงอายุ ซึ่งสามารถแก้ไขปัญหาให้ประชาชนมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นในระดับหนึ่ง แต่ยังไม่ได้รับความพึงพอใจจากประชาชนในพื้นที่มากที่สุด เพราะการดำเนินงานบางโครงการยังไม่สามารถแก้ไขปัญหาให้ประชาชนได้ตามความต้องการอย่างแท้จริง และ 3) แนวทางการพัฒนานวัตกรรมส่งเสริมคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุพบว่า ควรจะมีนวัตกรรมส่งเสริมให้ผู้สูงอายุพึ่งพาตนเอง นวัตกรรมกลไกความร่วมมือการพัฒนา และนวัตกรรมการสร้างพื้นที่ปลอดภัย ซึ่งเป็นนวัตกรรมที่ตอบสนองต่อปัญหาและความต้องการของผู้สูงอายุได้
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์
เอกสารอ้างอิง
เกรียงศักดิ์ ซื่อเลื่อม. (2552). องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับการดูแลและให้ความช่วยเหลือแก่ผู้สูงอายุ. นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหิดล.
กรมกิจการผู้สูงอายุุ. (2566). สถานการณ์์ผู้้สูงอายุุไทย พ.ศ. 2565. กรุงเทพฯ : อมรินทร์.
เทศบาลนครสุราษฎร์ธานี กองสวัสดิการสังคม. (2566) สมาชิกชมรมผู้สูงอายุในเขตเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี. สุราษฎร์ธานี: เทศบาลนครสุราษฎร์ธานี.
เทศบาลนครสุราษฎร์ธานี สำนักงานทะเบียนท้องถิ่น. (2564). แผนพัฒนาท้องถิ่น พ.ศ.2566-2570. สืบค้นจาก https://www.suratcity.go.th
ภาคิน เจริญนนทสิทธิ์. (2562). การบริหารนโยบายขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพื่อรองรับสังคมผู้สูงอายุ (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีปทุม, กรุงเทพฯ.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2556). รายงานสถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2555. กรุงเทพฯ: ทีคิว พี.
ระพีพรรณ คำหอม, วรลักษณ์ เจริญศรี, และ เล็ก สมบัติ. (2563). การพัฒนานวัตกรรมเพื่อผู้สูงอายุ กับทางเลือกการลดความเหลื่อมล้ำของผู้สูงอายุไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
วิภาดา มุกดา, และ สรินยา สมบุญ. (2563). การสร้างนวัตกรรมต้นแบบของโรงเรียนผู้สูงวัยในศตวรรษที่ 21 เขตพัฒนาการท่องเที่ยว 12 เมืองต้องห้ามพลาด. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 40(3), 65-80.
สถาบันพระปกเกล้า. (2564) รางวัลพระปกเกล้า’64. กรุงเทพฯ : สถาบันพระปกเกล้า.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2567). บทสรุปสำหรับผู้บริหาร การสำรวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย พ.ศ. 2567. สืบค้นจาก https://www.nso.go.th/nsoweb/nso/survey_detail.
Krejcie, R.V., & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.