การเสริมพลังสตรีสู่การเมือง: สภาวะ-สถาบัน-สถานการณ์ (3ส)
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
แม้ผู้หญิงไทยมีความก้าวหน้าด้านการศึกษาและมีศักยภาพสูง แต่การมีส่วนร่วมทางการเมืองในระดับชาติยังคงต่ำกว่าร้อยละ 20 บทความนี้มุ่งนำเสนอกรอบแนวคิด "สามพลังเพื่อความยั่งยืน (3ส)" เพื่อเสริมพลังของผู้หญิง (Women's Empowerment) และผลักดันการมีส่วนร่วมทางการเมืองอย่างยั่งยืน โดยกรอบ 3ส ประกอบด้วย 1) สภาวะ (Self) หมายถึง การพัฒนาความมั่นใจ แรงจูงใจ และทักษะความเป็นผู้นำของผู้หญิง 2) สถาบัน (Structure) หมายถึง การปฏิรูปนโยบายพรรคการเมือง กฎหมายเลือกตั้ง และระบบที่เอื้อต่อความเท่าเทียม และ 3) สถานการณ์ (Situation) หมายถึง การใช้โอกาสจากกระแสสังคม อิทธิพลสื่อ และสถานการณ์ต่างๆ ให้เป็นประโยชน์ โดยปัญหาหลักที่ผู้หญิงไทยเผชิญ คือ ข้อจำกัดเชิงโครงสร้าง วัฒนธรรมชายเป็นใหญ่ และบริบททางการเมืองที่ซับซ้อน การแก้ไขจึงต้องอาศัยความเข้าใจและการบูรณาการทั้งสามมิตินี้เข้าด้วยกัน เพื่อสร้างการมีส่วนร่วมทางการเมืองที่ยั่งยืนบนพื้นฐานของความสมดุลทางเพศ สอดคล้องกับเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนของสหประชาชาติ (Sustainable Development Goals: SDGs)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์
เอกสารอ้างอิง
Almond, G. A., & Verba, S. (1963). The civic culture: Political attitudes and democracy in five nations. Princeton, NJ: Princeton University Press.
Becker, G. S. (1964). Human capital: A theoretical and empirical analysis, with special reference to education. Chicago, IL: University of Chicago Press.
Butler, J. (1990). Gender trouble: Feminism and the subversion of identity. New York, NY: Routledge.
Chandra, K. (2004). Why ethnic parties succeed: Patronage and ethnic head counts in India. Cambridge: Cambridge University Press. Retrieved from https://doi.org/10.1017/9781108573481
Crenshaw, K. (1989). Demarginalizing the intersection of race and sex: A Black feminist critique of antidiscrimination doctrine, feminist theory and antiracist politics. University of Chicago Legal Forum, 1989(1), 139-167.
Deci, E. L., & Ryan, R. M. (1985). Intrinsic motivation and self-determination in human behavior. New York, NY: Springer.
Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2000). The “what” and “why” of goal pursuits: Human needs and the self-determination of behavior. Psychological Inquiry, 11(4), 227-268. https://doi.org/10.1207/S15327965PLI1104_01
Freidenvall, L. (2018). Gender equality without legislated quotas in Sweden. In E. Lépinard & R. Rubio-Marín (Eds.), Transforming gender citizenship: The irresistible rise of gender quotas in Europe (pp. 366–399). Cambridge: Cambridge University Press. Retrieved from https://doi.org/10.1017/9781108147767
Inter-Parliamentary Union. (2025). Women in parliament 1995-2025. Retrieved from https://www.ipu.org/resources/publications/reports/2025-03/women-in-parliament-1995-2025
Iwanaga, K. (2008). Women’s political participation and representation in Asia: Obstacles and challenges. Copenhagen: NIAS Press.
Jermsittiparsert, K. (2016). Culture of 'Elephant Forelegs-Hind Legs': A Debate on the Actuality of Sexual Politics in Thai Society. The Social Sciences, 11(1), 20-28. Retrieved from https://ssrn.com/abstract=2812187
Kabeer, N. (1999). Resources, agency, achievements: Reflections on the measurement of women’s empowerment. Development and Change, 30(3), 435-464. https://doi.org/10.1111/1467-7660.00125
Kitschelt, H., & Wilkinson, S. I. (2007). Patrons, clients, and policies: Patterns of democratic accountability and political competition. Cambridge: Cambridge University Press.
Krook, M. L. (2009). Quotas for women in politics: Gender and candidate selection reform worldwide. Oxford: Oxford University Press.
Krook, M. L. (2010). Quotas for women in politics: Gender and candidate selection reform worldwide. Oxford: Oxford University Press. Retrieved from https://doi.org/10.1093/acprof:oso/9780195375671.001.0001
Krook, M. L. (2015). Female quotas in parliament: Do they make a difference? In J. D. Wright (Ed.), International encyclopedia of the social & behavioral sciences (2nd ed.) (pp. 888-892). Amsterdam: Elsevier. Retrieved from https://doi.org/10.1016/B978-0-08-097086-8.64064-3
Maslow, A. H. (1943). A theory of human motivation. Psychological Review, 50(4), 370-396. https://doi.org/10.1037/h0054346
Paxton, P., Hughes, M. M., & Barnes, T. D. (2020). Women, politics, and power: A global perspective (4th ed.). Rowman & Littlefield.
Pornpongsaroj, T. (2025). The dynamic 3S framework: A women’s empowerment model for gender balance in politics: A case study of the House of Representatives in Thailand. (doctoral dissertation). Rangsit University, Pathum Thani.
Ryan, C., & Woods, R. (2019). Women's political empowerment: Lessons for subnational levels of government - Nepal, Pakistan, Rwanda, and Indonesia. In Information Resources Management Association (Ed.), Gender and diversity: Concepts, methodologies, tools, and applications (pp. 406–426). Hershey, PA: IGI Global. Retrieved from https://doi.org/10.4018/978-1-5225-6912-1.ch020
Tripp, A. M. (2015). Women and power in post-conflict Africa. Cambridge: Cambridge University Press. Retrieved from https://doi.org/10.1017/CBO9781316336014
United Nations. (2015). Transforming our world: The 2030 agenda for sustainable development. New York, NY: United Nations. Retrieved from https://sdgs.un.org/2030agenda
United Nations Entity for Gender Equality and the Empowerment of Women (UN Women). (2019). Convention on the elimination of all forms of discrimination against women (CEDAW): General recommendations. New York, NY: United Nations.
Walby, S. (1990). Theorizing patriarchy. Oxford: Basil Blackwell.
Wollstonecraft, M. (1995). A vindication of the rights of woman Ontario: Broadview Press.
