การศึกษาความเข้มแข็งชุมชนเมือง : กรณีศึกษาเทศบาลเมืองศรีราชา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเข้มแข็งของชุมชนเมือง และเพื่อศึกษาคุณภาพชีวิต และการจัดการชุมชนเมืองอย่างยั่งยืน โดยใช้รูปแบบการวิจัยเชิงปริมาณ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาใช้ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน โดยศึกษาจากประชากรทั้งหมด คือ ผู้นำชุมชน คณะกรรมการชุมชน และผู้นำกลุ่มหรือองค์กร จำนวน 159 คน ผลการสำรวจความเข้มแข็งของประชากร พบว่า ภาพรวมประชาชนมีความเข้มแข็ง อยู่ในระดับมาก (µ=3.47 คะแนน) เมื่อพิจารณาในรายข้อสามารถเรียงลำดับจากมากไปหาน้อย ได้แก่ ความรักและหวงแหนชุมชน (µ=3.64 คะแนน) การมีวิสัยทัศน์ของชุมชน (µ=3.49คะแนน ) ความสามารถในการพึ่งตนเองของชุมชน (µ=3.41 คะแนน) และความมั่นคงปลอดภัยของชุมชน (µ=3.32 คะแนน) ตามลำดับ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา แก้วเทพ. (2538). การทำงานแนววัฒนธรรมชุมชนโดยถือมนุษย์เป็นศูนย์กลาง. กรุงเทพฯ: สภาคาทอลิกแห่งประเทศไทยเพื่อการพัฒนา.
จรัญญา วงษ์พรหม. (2536). การบริหารและการมีส่วนร่วมของประชาชนในสหกรณ์ร้านค้า. ม.ป.ท.
จิตติ มงคลชัยอรัญญา. (2540). เอกสารประกอบการเรียน การศึกษาชุมชนเพื่อการพัฒนา. กรุงเทพฯ:ภาควิชาการพัฒนาชุมชน คณะสังคมสงเคราะห์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง. (2526). การบริหารการพัฒนาชนบท. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
ฉวีวรรณ ประจวบเหมาะ. (2536). วิธีการเก็บข้อมูลเพื่อเข้าใจสภาวะและการเปลี่ยนแปลงของชุมชน, คู่มือการวิจัยเชิงคุณภาพเพื่องานพัฒนา. ขอนแก่น: สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ถวิลวดี บุรีกุล. (2548). การมีส่วนร่วม แนวคิด ทฤษฎีและกระบวนการ. กรุงเทพฯ: พาณิชพระนคร.
ธีระพงษ์ แก้วหาวงษ์. (2543). กระบวนการเสริมสร้างชุมชนเข้มแข็ง ประชาคม ประชาสังคม (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพ : โรงพิมพ์คลังนานาวิทยา
นรินทร์ชัย พัฒนพงศา. (2547). การมีส่วนร่วม หลักการพื้นฐาน เทคนิค และกรณีตัวอย่าง (พิมพ์ครั้งที่ 2).เชียงใหม่: สิริลักษณ์การพิมพ์.
บัณฑร อ่อนคำ และ วิริยา น้อยวงศ์นยางค์.(3533). ยุทธศาสตร์ในการพัฒนาชนบท : ประสบการณ์ของประเทศไทย. (แปลและเรียบเรียง) กรุงเทพฯ : คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
สมหมาย แจ่มกระจ่าง, ศรีวรรณ มีคุณ และพีระพงษ์ สุดประเสริฐ. (2551). การมีส่วนร่วมของประชาชน: กรณีศึกษาการจัดทำแผนชุมชนเทศบาลตำบลบางพระ. วารสารการศึกษาและการพัฒนาสังคม, 4(2), 33-50.
อคิน รพีพัฒน์. (2536). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนา. กรุงเทพฯ: ศักดิ์โสภา
Cogan, C., & Derricott, R. (1998). Citizenship for the 21st century. London: Kogan Page.
Cohen, J., & Uphoff, N. T. (1980). Participation ’s place in rural development: Seeking clarify through specificity. Wolrd Development, 8(3), 213-235.
