ภาวะผู้นำกับความผูกพันต่อชุมชนที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการ ท่องเที่ยวโดยชุมชน กรณีศึกษา พื้นที่พิเศษเมืองโบราณอู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยภาวะผู้นำและปัจจัยความผูกพันต่อชุมชนที่มีผลต่อการมี ส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน โดยใช้วิธีการวิจัยแบบผสมผสานระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณและ การวิจัยเชิงคุณภาพ ดำเนินการในพื้นที่เขตเทศบาลตำบลอู่ทองและเทศบาลตำบลท้าวอู่ทอง อำเภออู่ทอง จังหวัด สุพรรณบุรี เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถามเกี่ยวกับภาวะผู้นำแบบแลกเปลี่ยน ภาวะผู้นำแบบเปลี่ยนแปลง ความผูกพันต่อชุมชนและการมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน และการสัมภาษณ์เชิงลึกเพื่ออธิบาย และยืนยันข้อมูลที่ได้จากการวิจัยเชิงปริมาณ ผลการศึกษาพบว่า 1) ภาวะผู้นำแบบแลกเปลี่ยน ภาวะผู้นำแบบเปลี่ยนแปลง ความผูกพันต่อชุมชน และการมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน กรณีศึกษา พื้นที่พิเศษเมืองโบราณ อู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี อยู่ในระดับสูงทุกด้าน 2) ภาวะผู้นำแบบแลกเปลี่ยน ภาวะผู้นำแบบเปลี่ยนแปลงและความ ผูกพันต่อชุมชนมีความสัมพันธ์ในทิศทางบวกกับการมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน พื้นที่พิเศษ เมืองโบราณอู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 3) ภาวะผู้นำแบบแลกเปลี่ยนด้านการให้ รางวัลตามสถานการณ์ ภาวะผู้นำแบบแลกเปลี่ยนด้านการบริหารแบบวางเฉย ภาวะผู้นำแบบเปลี่ยนแปลงด้านการ กระตุ้นทางใช้ปัญญา ความผูกพันต่อชุมชนด้านความเต็มใจและใช้ความพยายามเต็มที่ในการปฏิบัติงานของชุมชนและ ความผูกพันต่อชุมชนด้านความปรารถนาที่จะคงไว้ซึ่งความเป็นสมาชิกขององค์กรมีผลต่อการมีส่วนร่วมของชุมชน ในการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน กรณีศึกษา พื้นที่พิเศษเมืองโบราณอู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ 0.05
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กุลวดี ละม้ายจีน. (2558). “กระบวนการการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนในเขตพื้นที่พิเศษเมืองโบราณอู่ทองจังหวัด สุพรรณบุรี.” วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี 6, 2 (กรกฎาคม- ธันวาคม): 55-66.
ฉัฐสิณี หาญกิตติชัย. (2559). “ภาวะผู้นำประสิทธิผลของวิสาหกิจชุมชน และตัวแบบการพัฒนาภาวะผู้นำด้านการ ประกอบการ.” การประชุมทางวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิต ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ครั้งที่ 3, 331-341.
ณัฏฐพัชร มณีโรจน์. (2560). “การจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชน.” วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ 13, 2 (กรกฎาคม - ธันวาคม): 25-46.
ทิพย์สุดา พุฒจร. (2560). การจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนเพื่อการพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน. เพชรบุรี: คณะวิทยาการ จัดการ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นิภาภรณ์ จงวุฒิเวศย์. (2553). “ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการดำเนินงานของธุรกิจชุมชนในเขตอำเภอเมือง จังหวัดร้อยเอ็ด.” วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม 4, 2 (พฤษภาคม - สิงหาคม): 103-111.
ปิ่นฤทัย คงทอง. (2559). “ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของจังหวัด นครศรีธรรมราช.” วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ 12, 2 (กรกฎาคม - ธันวาคม): 1-32.
พจนา สวนศรี. (2550). คู่มือเครือข่ายการท่องเที่ยวโดยชุมชน. กรุงเทพฯ: ศรีเมืองการพิมพ์.
พิภพ ครองธรรม. (2561). การบริหารจัดการเพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาเมืองโบราณอู่ทอง ขององค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน). วารสารการบริหาร ปกครอง 7, 2 (กรกฎาคม - ธันวาคม): 474-501.
ลลิตา จันทร์งาม. (2559). “ปัจจัยที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์การของพนักงาน ธนาคารออมสิน สำนักงานใหญ่ กลุ่มลูกค้าบุคคล.” การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วริศรา สมเกียรติกุล. (2561). “การมีส่วนร่วมในการจัดการสิ่งแวดล้อมของชุมชนเพื่อพัฒนาแหล่งท่องเที่ยว กรณีศึกษา ชุมชนตำบลน้ำผุด อำเภอละงู จังหวัดสตูล.” วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ 13, 1 (มกราคม - มิถุนายน): 47-63.
ศิรินาถ ราชคำ. (2557). “ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และการทำงานเป็นทีมกับผลการ ดำเนินงานของกลุ่ม OTOP กรณีศึกษากลุ่มสนุก (สกลนคร นครพนม มุกดาหาร).” วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ 3, 1 (มกราคม - เมษายน): 56-64.
ศิริพร พรมไชย. (2555). “ความสัมพันธ์ระหว่างแรงจูงใจกับความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานบริษัท A”. การค้นคว้า อิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต วิทยาลัยเซาธ์อีสท์ บางกอก.
สราวรรณ์ เรืองกัลปวงศ์ และอรรนพ เรืองกัลปวงศ์. (2558). “การจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมแบบมีส่วนร่วม ของชุมชนเกาะเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี.” มหาวิทยาลัยสวนดุสิต.
สุธีญา พรหมมาก. (2554). “ภาวะผู้นำกับการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาด้านการท่องเที่ยว ขององค์การบริหารส่วนตำบลเขาชัยสน จังหวัดพัทลุง.” วารสารวิทยบริการ 22, 3 (กันยายน - ธันวาคม): 30-43.
องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. (2561). การท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างยั่งยืน วิถีไทย เก๋ไก๋อย่างยั่งยืน. จุลสารวิชาการการท่องเที่ยว การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย 4, 3 (กรกฎาคม - กันยายน): 54.
Burns, J. M. (1978). Leadership. New York: Harper and Row.
Kotter, J. P. (1990). A force for change: How leadership differs from management. New York: Free Press.
Lamat, R. (2019). “Factors Influencing Sustainable Community based Tourism (CBT) among the Indigenous People of Lambir, Sarawak.” International Journal of Recent Technology and Engineering (IJRTE) 7, 5 (January): n.pag.
Setokoe, T. J. (2019). Community participation in the development of rural areas: a leaders’ perspective of tourism. African Journal of Hospitality, Tourism and Leisure 8, 1: 1-15.
