ความสัมพันธ์ระหว่างความพึงพอใจของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียต่อ การสื่อสารในภาวะวิกฤตและชื่อเสียงองค์กรของสถาบันการเงิน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. สำรวจความพึงพอใจของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียต่อการสื่อสารในภาวะวิกฤตของธนาคารไทยพาณิชย์ 2. ศึกษาถึงชื่อเสียงองค์กรที่ประสบภาวะวิกฤตในมุมมองของผู้มีส่วนได้ ส่วนเสีย 3. ศึกษาความแตกต่างของความพึงพอใจต่อการสื่อสารในภาวะวิกฤตของธนาคารไทยพาณิชย์และชื่อเสียงองค์กรระหว่างกลุ่มผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย และ 4. ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความพึงพอใจของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียต่อการสื่อสารในภาวะวิกฤตของธนาคารไทยพาณิชย์ และชื่อเสียงองค์กร โดยใช้แนวทางการวิจัยเชิงปริมาณในรูปแบบการวิจัยเชิงสำรวจโดยใช้แบบสอบถามจากกลุ่มผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่มีอายุตั้งแต่ 15 - 60 ปี อาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานคร แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มลูกค้าจำนวน 200 คน และกลุ่มที่ไม่ใช่ลูกค้าจำนวน 200 คน รวมทั้งสิ้น 400 คน รวมถึง เป็นกลุ่มตัวอย่างที่รู้จักธนาคารไทยพาณิชย์และมีความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับภาวะวิกฤตที่เกิดขึ้นในกรณีไทยพาณิชย์และสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง (สจล.) คดียักยอกเงิน และกรณีมีผู้เสียชีวิตเนื่องจากระบบดับเพลิงอัตโนมัติทำงาน ผลการวิจัยพบว่า ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทั้งสองกลุ่มมีความพึงพอใจต่อการสื่อสารในภาวะวิกฤตของธนาคารไทยพาณิชย์อยู่ระดับปานกลาง และไม่พบความแตกต่างระหว่างกลุ่ม สำหรับชื่อเสียงธนาคารไทยพาณิชย์โดยรวมในสายตาของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียเป็นชื่อเสียงเชิงบวกในระดับสูง ซึ่งพบความแตกต่างระหว่างกลุ่ม ในด้านสินค้าและบริการขององค์กร ด้านความเป็นพลเมืองดี และด้านผลประกอบการ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กนก อมรปฏิพัทธ์. (2547). การสื่อสารแบบผสมผสานและชื่อเสียงขององค์กรที่มุ่งหวังกำไร องค์กรที่มิได้มุ่งหวังกำไร และองค์กรของรัฐ. (วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์ คณะนิเทศศาสตร์. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รุ่งนภา พิตรปรีชา. (2553). ตัวชี้วัดชื่อเสียงของธุรกิจเอกชนในประเทศไทย. คณะนิเทศศาสตร์. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ภาษาอังกฤษ
Ali, I., Alvi, A.K., & Ali, R.R. (2012). Corporate reputation, consumer satisfaction and loyalty. Romanian Review of Social Sciences, 3. 13-23.
Barnett, M. L., Jermier, J. M., & Lafferty, B. A. (2006). Corporate reputation: The definitional landscape. Corporate Reputation Review, 9(1), 26-38.
Coombs, W. T. (2015). Ongoing Crisis Communication: Planning, Managing, and Responding: Planning, Managing, and Responding (4th Ed.). Thousand Oaks, California: SAGE.
Doorley, J., & Garcia, H. F. (2011). Reputation management: The key to successful public relations and corporate communication. Routledge.
Dowling, G. (2001). Creating Corporate Reputations: Identity, Image and Performance: Identity, Image and Performance. New York: Oxford University Press.
Fombrun, C. J. (1996). Reputation: Realizing Value from the Corporate Image. Harvard Business School Press, MA: Cambridge.
Fombrun, C. J. (2007). List of lists: A compilation of international corporate reputation ratings. Corporate Reputation Review, 10(2), 144-153.
Griffin, A. (2014). New strategies for reputation management: gaining control of issues, crises & corporate social responsibility. Kogan Page Publishers.
Griffin, R. J., Neuwirth, K., Dunwoody, S., & Giese, J. (2004). Information sufficiency and risk communication. Media Psychology, 6(1), 23-61.
Heath, R. L. (1994). Management of corporate communication: From interpersonal contacts to external affairs. Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum Associates, Inc.
Kempner, M. W. (1995). Reputation management: How to handle the media during a crisis. Risk Management, 42(3), 4347.
Piriyakul, M., & Wingwon, B. (2013). Effect of corporate ability and reputation on organizations’ performance and CSR. African Journal of Business Management,7(9), 738.
Saffir, L., & Tarrant, J. (1993). Power public relations: how to get PR to work for you. Illinois: NTC Publishing.
Schuler, D. A., & Cording, M. (2006). A corporate social performance–corporate financial performance behavioral model for consumers. Academy of Management Review, 31(3), 540-558.
Solomon, M. R. (2015). Consumer behavior: Buying, having, and being. Engelwood Cliffs, NJ: prentice Hall.
Ulmer, R. R., Sellnow, T. L., & Seeger, M. W. (2015). Effective crisis communication: Moving from crisis to opportunity (3rd ed.). Thousand Oaks, Los Angeles: SAGE.
Wilcox, T. (2006). Human resource development as an element of corporate social responsibility. Asia Pacific Journal of Human Resources, 44(2), 184-196.
