ช่องทางการจัดจำหน่ายภาพยนตร์ไทยของผู้สร้างอิสระ กรณีศึกษา เรื่อง ผู้บ่าวไทบ้าน อีสานอินดี้
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิดในการผลิต และการจัดจำหน่ายภาพยนตร์ไทย เรื่อง ผู้บ่าว ไทบ้าน อีสานอินดี้ ของผู้สร้างอิสระรวมทั้งศึกษาความคิดเห็นส่วนบุคคล และข้อมูลในการชมภาพยนตร์ ของผู้ชมโดยใช้เครื่องมือในการวิจัยคือ แบบสัมภาษณ์แบบเจาะลึก และแบบสอบถาม โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากบุคลากรที่เกี่ยวข้องกับการสร้าง และการจัดจำหน่ายภาพยนตร์ไทยเรื่องนี้ จำนวน 3 คน และผู้ชมจำนวน 56 คน แล้วทำการวิเคราะห์ผล ซึ่งพบว่า ผู้สร้างได้ใช้วิธีนำเสนอเรื่องราววิถีชีวิตของสังคมคนอีสานถ่ายทอดออกมาในมุมตลก และสอดแทรกแง่คิด เพื่อเป็นแนวคิดในการผลิตภาพยนตร์เรื่องผู้บ่าวไทบ้าน อีสานอินดี้ และประชาสัมพันธ์ผ่านสื่อออนไลน์ทำให้เกิดกระแสการตอบรับของผู้ชมจนส่งผลให้ผู้จัดจำหน่ายในภาคตะวันออกเฉียงเหนือสนใจขอเป็นตัวแทน รวมทั้งแนวทางการจัดจำหน่ายที่ผู้สร้างเลือกการเข้าฉายเฉพาะในภาคตะวันออกเฉียงเหนือแทนวิธีการจัดจำหน่ายจากส่วนกลาง ผลของการศึกษายังแสดงให้เห็นขั้นตอนในการผลิตภาพยนตร์ตลอดจนการทำการประชาสัมพันธ์ด้วยสื่อออนไลน์ก่อนการจัดจำหน่าย และได้ศึกษาปัญหาและอุปสรรคของการจัดจำหน่ายที่เกิดขึ้นจากการขาดประสบการณ์และงบประมาณสนับสนุน นอกจากนี้ผลการวิจัยได้แสดงให้เห็นผลของการใช้ช่องทางในการประชาสัมพันธ์ผ่านสื่อออนไลน์กับผู้ชมกลุ่มเป้าหมายได้สำเร็จ มีผู้ชมที่ชื่นชอบได้แชร์ข่าวสารของภาพยนตร์ต่อๆ กันไปในเครือข่ายสังคมออนไลน์ซึ่งทำให้เกิดกระแสการตอบรับของผู้ชมอย่างล้มหลามสร้างปรากฏการณ์รายได้ถึง 14 ล้านบาทเพียงแค่เข้าฉายในภาคอีสานเท่านั้น จนกระทั่งโรงภาพยนตร์ในกรุงเทพฯ และปริมณฑลนำเข้ามาฉายจากกระแสความแรงอย่างต่อเนื่องในช่วงเวลานั้น
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กิตติคุณ ฤทธินิ่ม. (2554). แนวทางการส่งเสริมภาพยนตร์ไทยสำหรับเด็ก (วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย)
กลต. (2557). ตลาดทุนแหล่งเงินทุนของอุตสาหกรรมภาพยนตร์. วันที่สืบค้นข้อมูล 30 ตุลาคม 2558, เข้าถึงได้จาก http://www.sec.or.th/TH/MarketDevelopment/Document/Film%20industry-on-web.pdf
จิระภา วรกิตติโสภณ. (2554). การศึกษาพฤติกรรมการชมภาพยนตร์ไทยที่มีผลต่อปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดบริการของประชาชนในเขตกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัย กรุงเทพ).
เชาวลิต โกกิจ. (2554). การบริหารการผลิตภาพยนตร์ต้นทุนตํ่า. วารสารศาสตรมหาบัณฑิต, ปีที่ 4 (ฉบับที่ 3 ฉบับพิเศษ), 161 – 175.
ธนวรรณ แสงสุวรรณ และคณะ. (2547). การจัดการการตลาด. กรุงเทพฯ: บริษัท เอช.เอ็น.กรุ๊ป จำกัด.
ภูดินันท์ อดิทิพยางกูร. (2555). เศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศและธุรกิจระหว่างประเทศ (International Economics and International Business). สุโขทัย: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช.
รักศานต์ วิวัฒน์สินอุดม. (2543). ปัญหา อุปสรรค และแนวทางการส่งเสริมอุตสาหกรรมภาพยนตร์ไทยประเภทบันเทิงเพื่อการส่งออกกรณีศึกษา: ผู้อำนวยการสร้างและผู้กำกับภาพยนตร์. กรุงเทพฯ: คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
รวิพร คูเจริญไพศาล. (2552). การกระจายช่องทางการตลาดและลอจิสติกส์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สิรฎา เกตุเอี่ยม. (2545). ปัจจัยการสื่อสารการตลาดที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการเลือกชมภาพยนตร์ไทย. (วิทยานิพนธ์ นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย)
ภาษาอังกฤษ
Kotler, Phllip and Gary Armstrong. (1996). Principles of Marketing. New York: Prentice Hall.
Kotler, Philip. (1997). Marketing management : analysis, planning, implementation and control. (9th ed). New Jersey: A simon & Schuster Company.
Randall, John. (1991). Feature film on a Low Budget. London: Focal Press.
