การออกแบบนาฏศิลป์สร้างสรรค์จากเครื่องแต่งกายของผู้หญิงชาวไทคำตี

บทคัดย่อ

การสร้างสรรค์นาฏศิลป์จากแนวคิดวิถีชีวิตทางด้านเครื่องแต่งกายของผู้หญิงชาวไทคำตี ในประเทศอินเดีย มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาหารูปแบบตามองค์นาฏศิลป์ทั้ง 8 องค์ประกอบ คือ การออกแบบบท การแสดง การคัดเลือกนักแสดง การออกแบบลีลา การออกแบบเครื่องแต่งกาย การออกแบบเสียงและดนตรีที่ใช้ประกอบการแสดง การออกแบบพื้นที่การแสดง การออกแบบแสง และการออกแบบอุปกรณ์ประกอบการแสดง  

ผลของการวิจัยนาฏศิลป์สร้างสรรค์ที่มีแนวคิดจากเครื่องแต่งกายของผู้หญิงชาวไทคำตีพบว่า การออกแบบบทการแสดงนำแนวคิดมาจากวิถีชีวิตและประเพณีของชาวไทคำตี การออกแบบลีลาผู้วิจัยใช้ทักษะนาฏศิลป์ร่วมสมัยและการเคลื่อนไหวร่างกายแบบในชีวิตประจำวัน (Everyday Movement) การคัดเลือกนักแสดงที่มีความเชี่ยวชาญทางด้านนาฏศิลป์ร่วมสมัยจำนวนสองคน ประกอบด้วย ผู้ชายหนึ่งคนและผู้หญิงหนึ่งคน การออกแบบอุปกรณ์ประกอบการแสดงผู้วิจัยเลือกใช้กระบอกไม้ไผ่มาเป็นสัญลักษณ์ประกอบการแสดง การออกแบบเสียงและดนตรีคำนึงถึงบรรยากาศความเป็นธรรมชาติ การออกแบบพื้นที่ผู้วิจัยออกแบบให้มีผู้ชมได้สามทิศทางเท่านั้น คือ ด้านหน้าและด้านข้างทั้งสอง และในส่วนของการออกแบบแสงจะต้องอารมณ์ความรู้สึกที่สอดคล้องกับบทเพลงเป็นสำคัญ

นอกจากนี้ผู้วิจัยได้ศึกษาข้อมูลภาคสนามโดยใช้วิธีการสัมภาษณ์ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับงานวิจัย ณ อำเภอน้ำทราย รัฐอรุณาจัลประเทศ ประเทศอินเดีย เพื่อนำมาสู่กระบวนวิเคราะห์ข้อมูลและสร้างสรรค์ผลงานในรูปแบบนาฏศิลป์สร้างสรรค์ อีกทั้งผู้วิจัยมีจุดมุ่งหมายเพื่ออนุรักษ์วัฒนธรรมทางด้านเครื่องแต่งกายอันเป็นเอกลักษณ์ของชาวไทคำตีให้เป็นที่แพร่หลายและประจักษ์ในระดับนานาชาติต่อไป