การพัฒนาชุดเนื้อหาเพื่อการสื่อสารสุขภาพจิตบนสื่อสังคมออนไลน์ กลุ่มงานจิตวิทยาและให้คำปรึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี

Main Article Content

กุลธิดา ธรรมวิภัชน์
พรปภัสสร ปริญชาญกล
กชมน ฤทธิ์พิทักษ์พงศ์
ศรุตา ตั้งตรงอนันต์

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนาและหาคุณภาพของชุดเนื้อหาเพื่อการสื่อสารสุขภาพจิตบนสื่อสังคมออนไลน์ กลุ่มงานจิตวิทยาและให้คำปรึกษา  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี เพื่อประเมินผลการรับรู้และ เพื่อประเมินความพึงพอใจของกลุ่มตัวอย่างที่มีต่อชุดเนื้อหาเพื่อการสื่อสารสุขภาพจิตบนสื่อสังคมออนไลน์ที่พัฒนาขึ้น เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาประกอบด้วย แบบประเมินคุณภาพด้านเนื้อหาและด้านสื่อการนำเสนอ แบบประเมินการรับรู้ และแบบประเมินความพึงพอใจ โดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ ดำเนินการโดยวิธีเลือกแบบเจาะจงจากผู้ที่กดไลค์เพจจิตวิทยาและให้คำปรึกษาที่พัฒนาขึ้น และยินดีตอบแบบสอบถาม  จำนวน 30 คนซึ่งผลจากการประเมินโดย ผู้เชี่ยวชาญด้านเนื้อหาและด้านสื่อรวมจำนวน 6 ท่าน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการศึกษาพบว่า มีผลการประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญด้านเนื้อหา อยู่ในระดับดี ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.33 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.58 ผลการประเมินคุณภาพด้านสื่อการนำเสนอ อยู่ในระดับดี ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.46 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.51 ผลการประเมินการรับรู้ของกลุ่มตัวอย่าง อยู่ในระดับมากที่สุดค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.51 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.10 และผลการประเมินความพึงพอใจของกลุ่มตัวอย่างอยู่ในระดับมากที่สุด ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.65 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.08 ดังนั้นชุดเนื้อหาเพื่อการสื่อสารสุขภาพจิตบนสื่อสังคมออนไลน์ กลุ่มงานจิตวิทยาและให้คำปรึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี สามารถนำไปใช้งานได้จริงอย่างมีคุณภาพ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ธรรมวิภัชน์ ก. ., ปริญชาญกล พ. ., ฤทธิ์พิทักษ์พงศ์ ก. ., & ตั้งตรงอนันต์ ศ. . (2021). การพัฒนาชุดเนื้อหาเพื่อการสื่อสารสุขภาพจิตบนสื่อสังคมออนไลน์ กลุ่มงานจิตวิทยาและให้คำปรึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี. วารสารนิเทศสยามปริทัศน์, 20(1), 170–180. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/commartsreviewsiamu/article/view/250972
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ภาษาไทย
ณีรนุช ปี่แก้ว และภัทรียา รอดสว่าง. (2560). การพัฒนาสื่อไวรัลวิดีโอเพื่อการประชาสัมพันธ์รายการโทรทัศน์ประเภทบันเทิงบนเครือข่ายสังคมออนไลน์ บริษัท โมโน บรอดคาซท์ จำกัด. ปริญญาเทคโนโลยีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษาและสื่อสารมวลชน คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและเทคโนโลยี, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี.
ธันยธรณ์ ชวยบุญชุม วัณณิตา วิมลเก็จ และสิริญาพร ชนะกุล. (2561). การพัฒนาชุดเนื้อหาเพื่อสื่อสารประชาสัมพันธ์บนเครือข่ายสังคมออนไลน์ เรื่อง กีฬาเยาวชนแห่งชาติครั้งที่ 35 ของฝ่ายข่าวกีฬา สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส (Thai PBS). ปริญญาเทคโนโลยีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษาและสื่อสารมวลชน, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี.
นวลศิริ เปาโรหิตย์. (2536). จิตวิทยาทั่วไป. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลยรามคำแหง, 176.
เพ็ญศรี จุลกาญจน์และชวิศ น้อยหัวหาด. (2559). การออกแบบกราฟิกและสื่อสิ่งพิมพ์สำหรับประชาสัมพันธ์ชุมชนบ้านข้างวัด (นเรศวรวิจัยครั้งที่ 12). วิจัยและนวัตกรรมกับการพัฒนาประเทศ, 1760.
ภาวิณี บินรามัน และศุภกรณ์ ภิรมย์. (2562). การพัฒนาชุดเนื้อหาเพื่อการสื่อสารสุขภาพบนสื่อสังคมออนไลน์ กลุ่มงานบริการสุขภาพและอนามัย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี.ปริญญาเทคโนโลยีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษาและสื่อสารมวลชน คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและเทคโนโลยี, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี.

ออนไลน์
กรมสุขภาพจิต. (2563). กรมสุขภาพจิต เผยวัยรุ่นไทยปรึกษาสายด่วนสุขภาพจิต โทร1323 ปี 62 พบ “ปัญหาเครียด” มากสุด แนะเทคนิคจัดการความเครียด. เข้าถึงได้จาก http://www .prdm h.com/กรมสุขภาพจิต เผยวัยรุ่นไทยปรึกษาสายด่วนสุขภาพจิต โทร1323 ปี 62 พบ“ปัญหาเครียด” มากสุด แนะเทคนิคจัดการความเครียด.
จุฑารัตน์ สถิรปัญญา. (2552). สุขภาพจิต (Mental Health) (พิมพ์ครั้งที่ 2). เข้าถึงได้จาก http : //www.phraehospital.go.th/library/dublin.php?ID=2632.
จุฑารัตน์ ศราวณะวงศ์. (2558). แนวทางการใช้สื่อสังคมออนไลน์กับงานประชาสัมพันธ์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. เข้าถึงได้จาก https://so06.tcithaijo.org/index.php/tla_res earch/article/view/47984.
ณัฐพัชญ์ วงษ์เหรียญทอง. (2557). เจาะลึก 7 เทคนิคโพสต์ FACEBOOK อันไหนเวิร์ค อันไหนแป๊ก. เข้าถึงได้จาก https://www.nuttaputch.com/crack-7-facebook-post-techniques.
สำนักงานกิจการนักศึกษา. (2556). กลุ่มงานจิตวิทยาและให้คำปรึกษา มจธ.. เข้าถึงได้จาก https://web.kmutt.ac.th/saffairs/others/05/
สุวิตรา ทองสอง. (2557). หลักการออกแบบของ ADDIE model. เข้าถึงได้จาก https:// sites.google.com/site/prae8311/hlak-kar-xxkbaeb-khxng-addie-model
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. (2558). มาตราวัดทัศนคติของลิเคิร์ท. เข้าถึงได้จาก http:// dc.oas.ps u.ac.th/dcms/files/00311/Chapter2.pdf.
Schonert-Reichl, K.A. & Muller, J.R. (1996). Correlatesofhelp-seekinginadolescence. Journalof Youthand Adolescence, 25(6), 705-731.
White, C. M. (2012). Social media. Crisis communication, and emergencymanagement: Leveraging web 2.0 technologies. Boca Raton : CRC, 205.