การออกแบบผลิตภัณฑ์จากอัตลักษณ์ชุมชนกลุ่มชาติพันธุ์มอญ เพื่อเสริมรายได้ผู้สูงอายุ: โครงการขับเคลื่อนเศรษฐกิจและสังคมฐานรากหลังโควิดด้วยเศรษฐกิจ BCG (U2T for BCG) แขวงแสมดำเขตบางขุนเทียน กรุงเทพฯ
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความทางวิชาการฉบับนี้จัดทำขึ้นเพื่อประเมินผลสำเร็จการดำเนินโครงการการออกแบบผลิตภัณฑ์จากอัตลักษณ์ชุมชนกลุ่มชาติพันธุ์มอญเพื่อเสริมรายได้ผู้สูงอายุ: โครงการขับเคลื่อนเศรษฐกิจและสังคมฐานรากหลังโควิดด้วยเศรษฐกิจ BCG (U2T for BCG) แขวงแสมดำเขตบางขุนเทียน กรุงเทพฯ ในหัวข้อความพึงพอใจผลิตภัณฑ์เสื้อวิถีมอญ การประเมินการมีส่วนร่วมของผู้สูงอายุชมรมเต้าเต๋อซิ่นซี และแนวโน้มการดำเนินงานในอนาคต ด้วยการเก็บข้อมูลทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพจากผู้มีส่วนได้ส่วนเสียหลัก
การศึกษาพบว่าขั้นตอนการประเมินก่อนดำเนินโครงการ (Ex-ante Evaluation) ด้วยกระบวนการสนทนากลุ่ม (Focus Group) นำไปสู่แนวทางการสร้างสรรค์ผลงานโดยความร่วมมือของ (1) ผู้สูงอายุชมรมเต้าเต๋อซิ่นซี (2) ทีมนักออกแบบคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม และ (3) ทีมเก็บข้อมูลภาคสนาม U2T for BCG ซึ่งร่วมกันพัฒนาจากอัตลักษณ์กลุ่มชาติพันธุ์มอญโดยเน้นการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรม สู่การลดทอน วิถีการแต่งกายจากสไบมอญสู่การออกแบบ “เสื้อวิถีมอญ”
การประเมินระหว่างดำเนินโครงการ (On-going Evaluation) แสดงความพึงพอใจผลลัพธ์ ผลิตภัณฑ์ “เสื้อวิถีมอญ” มากที่สุดคือหัวข้อ ผลิตภัณฑ์เป็นไปตามความต้องการของชมรมผู้สูงอายุ คะแนนเฉลี่ย 4.56 รองลงมา คือ ความพึงพอใจในประเด็นการออกแบบผลิตภัณฑ์สามารถดึงดูด สายตาให้เกิดความน่าสนใจ คะแนนเฉลี่ย 4.44 และ อันดับที่ 3 คือประเด็นสื่อโฆษณาผลิตภัณฑ์ มีความสวยงามน่าตัดสินใจซื้อ ค่าคะแนนเฉลี่ย 4.32 แสดงถึงความพึงพอใจผลลัพธ์ผลิตภัณฑ์
สำหรับด้านการมีส่วนร่วมของผู้สูงอายุ หัวข้อความพึงพอใจมากที่สุดคือราคาของผลิตภัณฑ์ โดยคะแนนเฉลี่ย 4.34 รองลงมาประเมินการมีส่วนร่วมของผู้ร่วมโครงการ ประเด็นการมีส่วนร่วม ในการให้ข้อเสนอแนะ เพื่อนำไปแก้ไขและพัฒนาผลิตภัณฑ์ คะแนนเฉลี่ย 4.30 และอันดับที่ 3 คือประเด็นความพึงพอใจในรายได้จากการผลิต คะแนนเฉลี่ย 4.28
การประเมินหลังดำเนินโครงการ (Ex-post Evaluation) แนวโน้มการดำเนินงานในอนาคต มากที่สุดในหัวข้อ การผลิตผลิตภัณฑ์จำหน่ายต่อไปคะแนนเฉลี่ย 4.20 รองลงมามีแนวโน้มใน ประเด็น ผู้สูงอายุชมรมเต้าเต๋อซิ่นซีสามารถพัฒนาอาชีพเพื่อผลิตผลิตภัณฑ์รูปแบบใหม่ได้คะแนน เฉลี่ย 4.06 อันดับที่ 3 คือแนวโน้มการผลิตที่ใหม่ สามารถนำไปขายได้ จริงในชุมชน คะแนน เฉลี่ย 4.16 และอันดับสุดท้ายคือแนวโน้มการผลักดันผลิตภัณฑ์ให้เป็นที่ต้องการและยอมรับเป็น สินค้าประจำเขตบางขุนเทียนคะแนนเฉลี่ย 4.02 จากการสรุปผลการประเมินครั้งนี้ เพื่อเป็นการ ต่อยอดโครงการขับเคลื่อนเศรษฐกิจและสังคมฐานรากหลังโควิดด้วยเศรษฐกิจ BCG (U2T for BCG) ของแขวงแสมดำเขตบางขุนเทียน กรุงเทพฯ ให้มีความยั่งยืน คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัย สยามจะดำเนินการออกแบบผลิตภัณฑ์จากอัตลักษณ์ชุมชนกลุ่มชาติพันธุ์มอญในปีการศึกษาต่อไป
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จิรันดร วิกสูงเนิน. (2553). ความพึงพอใจที่มีต่อการจัดสวัสดิการสังคมแก่ผู้สูงอายุขององค์การบริหารส่วนตำบล ในเขตอำเภอโนนไทย จังหวัดนครราชสีมา.
วิทยานิพนธ์. สาขาวิชาการจัดการโครงการและการประเมินโครงการ. มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
ธวัช ราษฎร์โยธา. (2565). การออกแบบผลิตภัณฑ์ชุมชนเพื่อการท่องเที่ยวชุมชน OTOP นวัตวิถี. วารสารศิลปศาสตร์ (วังนางเลิ้ง) มหาวิทยาลัยเทคโนโลยี
ราชมงคลพระนคร 2 (2) กรกฎาคม - ธันวาคม 2565
เอกรินทร์ พึ่งประชา. (2545). พิพิธภัณฑ์พื้นบ้าน พื้นที่ที่ถูกต่อรองบนความขัดแย้งกรณีศึกษาศูนย์ศิลปวัฒนธรรมมอญบางกระดี่. ภาควิชามานุษยวิทยา คณะ
โบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร. นครปฐม.
ระบบออนไลน์
กระทรวงอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2565). รู้จัก U2T โครงการมหาวิทยาลัยสู่ตำบล. เข้าถึงจากhttps://www.u2t.ac.th
กรมการจัดหางาน. (2557). ส่งเสริมอาชีพผู้สูงอายุ. เข้าถึงได้จาก www.doe.go.th/prd/vgnew/custom/param/site/132/cat/40/sub/0/pull/detail/
view/detail/object_id/455#
สำนักเขตบางขุนเทียน. (2566) เขตบางขุนเทียน. เข้าถึงได้จาก https://webportal.bangkok.go.th/bangkhunthian /index
Teacher Nu. (2560) หลักการออกแบบผลิตภัณฑ์. เข้าถึงได้จาก https://www.teachernu.com/2018/12/20/15/00/28/35/