การฝึกฝนการใช้เสียงสำหรับนักแสดงตามเทคนิคการฝึกการใช้เสียงของ คริสติน ลิงค์เลอเทอร์ : กรณีศึกษา การแสดงเดี่ยว เรื่อง เดอะ ฮิวแมน วอยซ์

Main Article Content

จารุศรี ศุกระจันทร์

บทคัดย่อ

งานวิจัยชิ้นนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและฝึกฝนเทคนิคการพัฒนาการใช้เสียงอันเป็นธรรมชาติ ของคริสติน ลิงค์เลเทอร์ และสังเคราะห์กระบวนการการนำเทคนิคดังกล่าวมาปรับใช้ในการพัฒนาการแสดงเดี่ยวบทละครเรื่อง เดอะ ฮิวแมน วอยซ์ เนื่องจากผู้วิจัยประสบปัญหาเกี่ยวกับการใช้เสียงในการแสดง กล่าวคือผู้วิจัยไม่สามารถถ่ายทอดความจริงภายในของตัวละครผ่านเสียงได้อย่างตรงไปตรงมาในบางสถานการณ์ ส่งผลให้ผู้ชมไม่สามารถเข้าถึงอารมณ์ความรู้สึกและเรื่องราวของตัวละครได้อย่างลึกซึ้งและชัดเจน ผู้วิจัยจึงสนใจศึกษาเทคนิคดังกล่าวอันเป็นเทคนิคที่ช่วยให้นักแสดงสามารถค้นพบการใช้เสียงอย่างเป็นอิสระ นำไปสู่การสื่อสารความจริงภายในของตัวละครที่ละเอียดอ่อน ลึกซึ้ง และจริงใจยิ่งขึ้น ผู้วิจัยนำเทคนิคดังกล่าวมาใช้ฝึกฝนในขั้นตอนของการฝึกฝนเสียงเพื่อพัฒนาเสียง และเตรียมความพร้อมของเสียงก่อนการแสดง การฝึกซ้อมบทละคร และการเตรียมตัวก่อนทำการแสดงจริง


ผู้วิจัยค้นพบว่าภายหลังการฝึกฝนการใช้เสียงด้วยเทคนิคพัฒนาการใช้เสียงอันเป็นธรรมชาติของคริสติน ลิงค์เลเทอร์ ผู้วิจัยสามารถกำจัดอุปสรรค์ที่ขัดขวางการเชื่อมโยงระหว่างเสียง และอารมณ์ความรู้สึกภายในของตัวละครได้อย่างมีประสิทธิภาพ ผู้วิจัยสามารถถ่ายทอดความจริงภายในของตัวละครได้อย่างลุ่มลึก และจริงใจมากยิ่งขึ้น อีกทั้งผู้วิจัยค้นพบว่าตนเองพัฒนาทักษะอื่น ๆ ทางด้านการแสดงควบคู่ไปด้วย ไม่ว่าจะเป็นการเคลื่อนไหวร่างกาย จินตนาการ และประสาทสัมผัส ส่งผลต่อการพัฒนาการแสดงองค์รวมของผู้วิจัย โดยผู้วิจัยทำการเก็บรวบรวมข้อมูลวิจัย และสรุปผลการวิจัยจากการศึกษาทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง จดบันทึกและบันทึกวิดีโอการฝึกซ้อม การรวบรวมแบบสอบถามจากผู้ชม และการสัมมนาร่วมกับผู้เชี่ยวชาญทางด้านการใช้เสียง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ศุกระจันทร์ จ. . (2024). การฝึกฝนการใช้เสียงสำหรับนักแสดงตามเทคนิคการฝึกการใช้เสียงของ คริสติน ลิงค์เลอเทอร์ : กรณีศึกษา การแสดงเดี่ยว เรื่อง เดอะ ฮิวแมน วอยซ์. วารสารนิเทศสยามปริทัศน์, 23(2), 44–63. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/commartsreviewsiamu/article/view/271744
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ขวัญนุช สุวรรณรัชตมณี. (2560). การใช้เทคนิคละครใบ้เพื่อการสร้างและสลับเปลี่ยนตัวละครในการแสดงเดี่ยวละครเวที. เรื่อง “The search for signs of intelligent life in the universe”. ปริญญามหาบัณฑิต สารนิพนธ์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

จารุณี หงส์จารุ. (2561). การฝึกเสียงพูดในการแสดงและชีวิตประจำวัน. กรุงเทพฯ: ประชุมทอง พริ้นติ้ง.

พรรัตน์ ดำรุง. (2560). การปฎิบัติงานและคุณค่าของ “วิจัยการแสดง” สำหรับนักวิชาการด้านการละคร/การแสดงในมหาวิทยาลัย. วารสารดนตรีและการแสดง. 3(2). 8-24.

Adler,Stella. (2000). The Art Of Acting. Maryland: Applause Books.

Houseman,Babara. (2002). Finding Your Voice. London: Nick Hern.

Linklater,Kristin. (1976). Freeing The Natural Voice. New York: Drama Book.

Looser,Diana,M.F. (2005). “Freeing The Natural Voice?: Performance, Gender, Society”, (Master’s Thesis). University of Canterbury, Canterbury.

Morris,Eric. (2011). Freeing The Actor. Los Angeles: Ermor Enterprises.