ภาวะเงือก MER STATE: การสร้างสรรค์ละครแบบร่วมสร้างเพื่อพัฒนาความมั่นใจและเห็นคุณค่าในตนเอง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้เป็นส่วนหนึ่งของวิทยานิพนธ์ ในหัวข้อการสร้างสรรค์ละครแบบร่วมสร้างเพื่อพัฒนาความมั่นใจและเห็นคุณค่าในตนเอง : กรณีศึกษา เรื่องเงือกในวรรณกรรมและสื่อหลากมิติ วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาตัวละครเงือก ความต้องการ อุปสรรค การตัดสินใจในบริบทที่แตกต่างกัน เพื่อนำมาเทียบเคียงกับภาวะทางจิตใจของตนเอง และผู้คนในสังคม อีกทั้งเพื่อศึกษากระบวนการสร้างงานละครแบบร่วมสร้าง (Devised theatre) การตีความ และสร้างสรรค์งานร่วมกันในการสร้างสรรค์ผลงานละครที่พัฒนามาจากตัวละครเงือกในบริบทต่าง ๆ อันนำไปสู่การพัฒนาความมั่นใจและเห็นคุณค่าในตนเอง งานวิจัยดังกล่าวใช้รูปแบบวิจัยแบบปฏิบัติการ (Practice as research) แบบการสร้างละครแบบร่วมสร้าง (Devising theatre) มาเป็นกระบวนการในการศึกษาครั้งนี้ ผลการวิจัยพบว่า เรื่องราวของตัวละครเงือก สามารถเทียบเคียงกับภาวะทางจิตใจของทุกคนได้ เนื่องจากความต้องการ อุปสรรค และการตัดสินใจของตัวละครเงือกไม่แตกต่างจากความต้องการ หรืออุปสรรคของมนุษย์คนหนึ่งที่ต้องพบเจอเช่นกัน
จากกระบวนการพัฒนาละครแบบร่วมสร้าง ผู้วิจัยค้นพบเพิ่มเติมว่า การทำงานในพื้นที่ของการแสดงในรูปแบบนี้ กลายเป็นพื้นที่สร้างสรรค์ จากการตีความของวรรณกรรมและสื่อที่หลากมิติ ที่พัฒนามาจากตัวละครเงือกในบริบทที่แตกต่างออกนอกกรอบของวัฒนธรรมเดิม เปิดที่แบบประชาธิปไตย ทำให้ทุกคนมีส่วนร่วมและพัฒนาความสามารถของตนเองผ่านการเรียนรู้ความเป็นตัวตนผ่านตัวละคร กระบวนการนี้มุ่งเน้นให้เกิดการเคารพในความแตกต่าง ความคิดเห็น ทัศนคติ ประสบการณ์ ความสามารถ ของผู้ร่วมกระบวนการทุกคน นอกจากนี้กำลังใจจากตนเองและคนรอบข้างเป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยสร้างความมั่นใจและเห็นคุณค่าในตนเอง กระบวนการสร้างสรรค์ละครแบบร่วมสร้างนี้ สามารถนำไปปรับใช้กับประเด็นอื่น ๆ ที่น่าสนใจ รวมถึงประเด็นต่าง ๆ ทางสังคมเพื่อพัฒนาให้เกิดการเรียนรู้ที่ดีในอนาคตต่อไป
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
คอสมอส. (2556). สัตว์พิสดาร จากเทพนิยาย (2 ed.). ไทยควอลิตี้บุ๊คส์.
คาลอส บุญสุภา. (2562). การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการเห็นคุณค่าในตนเองของนิสิต มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ. ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาจิตวิทยาการศึกษาและการแนะแนว มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์]. กรุงเทพฯ.
จุฑามาศ ภิญโญศรี. (2566). HOW TO เทคนิคการสร้างความมั่นใจให้กับตัวเองแบบง่ายๆ. https://news.msu.ac.th/msumagaz/smain/readpost.php?mid=334
ธนัชพร กิตติก้อง. (2565). โฮม เฮือน เฮา: การสร้างสรรค์ละครเวทีในรูปแบบดีไวซิ่งบนฐานอัตลักษณ์อีสาน. วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 24(1), 78. สืบค้นจาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jica/article/view/255703
ธัมมัฏฐิตตา อยู่เจริญ. (2565). การเห็นคุณค่าในตนเอง มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต.
พรรัตน์ ดำรุง. (2557). ละครประยุกต์ : การใช้ละครเพื่อการพัฒนา (พิมพ์ครั้งที่ 1 ed.). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ภัสสร์ศุภางค์ คงบำรุง. (2563). โครงการอักษรศาสตร์สู่สังคม ครั้งที่ 5 เรื่อง Devised Theatre สร้างสรรค์ละครเพื่อพัฒนาการเรียนรู้. สืบค้นจาก https://www.arts.chula.ac.th/~sandbox/devalai/index.php/2020/09/14/3712/
มาลัย จุฑารัตน์. (2561). นางในวรรณคดี ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม (1 ed.). สถาพรบุ๊คส์.
อภันตรี สาขากร. (2565). เสริมสร้างความรู้สึกเห็นคุณค่าในตนเอง. สืบค้นจาก https://www.manarom.com/blog/improving_self_esteem.html
ฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เสน. (2544). เงือกน้อย และเรื่องอื่น ๆ ฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เสน (ผ. อุตตโมทย์, Trans.; 2 ed.) [ผู้แปล]. สำนักพิมพ์ผีเสื้อ
ภาษาอังกฤษ
DeLong, D., Derrick, A., Evans-Shell, T., & Mixon, L. (2015). Diffuse, Divide, Devise: An Analytical Study of Devised Theatre. Milligan University. Retrieved from https://mcstor.library.milligan.edu/handle/11558/58
