Readers Theater การละครสร้างนักอ่าน : นักศึกษาหลากศักยภาพในพื้นที่ทดลองของ ‘เจ้าหงิญ’

Main Article Content

ชญาณี ฉลาดธัญญกิจ

บทคัดย่อ


บทความนี้นำเสนอประสบการณ์การออกแบบพื้นที่การเรียนรู้ผ่านโครงงานละครเรื่อง‘บินหลา ท้องนภา สุริยา คีรี’ ซึ่งดัดแปลงมาจากบทประพันธ์ต้นฉบับเรื่อง เจ้าหงิญ ของ บินหลา สันกาลาคีรี  โดยใช้รูปแบบ Readers Theater ร่วมกับละครพูดและหุ่นเงา ในการพัฒนานักศึกษาหลากศักยภาพ ซึ่งรวมถึงนักศึกษาที่มีลักษณะเฉพาะทางพัฒนาการ (autism spectrum) และนักศึกษาทั่วไปภายใต้บริบทของรายวิชาโครงงานสื่อสารการแสดงและการกำกับละครเวทีเบื้องต้น




วัตถุประสงค์หลักของโครงงานคือการส่งเสริมความสัมพันธ์ของผู้เรียนกับการอ่านวรรณกรรม การพัฒนาทักษะการตีความ สื่อสาร และทำงานร่วมกัน โดยอาจารย์อยู่ในสถานะ “ผู้ออกแบบพื้นที่การเรียนรู้” แทนการควบคุมแบบสั่งการ กระบวนการเรียนรู้ประกอบด้วยการอ่านและตีความวรรณกรรมร่วมกัน การสร้างวงแลกเปลี่ยนความคิดเห็น การฝึกซ้อมและพัฒนางานผ่านการสะท้อนผลเป็นระยะ และการแก้ปัญหาอย่างเป็นระบบเมื่อเกิดวิกฤตด้านพื้นที่จัดแสดง ทั้งหมดนี้ตั้งอยู่บนกรอบแนวคิดของ Heathcote และ Neelands ซึ่งเน้นให้การละครเป็นพื้นที่ทดลองที่เปิดโอกาสให้ผู้เรียนได้มีบทบาท คิด ตัดสินใจ และเปลี่ยนแปลงผ่านประสบการณ์จริง




ผลการเรียนรู้สะท้อนถึงการเปลี่ยนแปลงทั้งในระดับทักษะและภาวะภายใน ได้แก่ ความเชื่อมั่นในตนเอง การยอมรับความแตกต่าง และการเติบโตของความสัมพันธ์ในกลุ่มผู้เรียน นอกจากนี้ยังนำไปสู่โอกาสการจัดแสดงจริงในพื้นที่ชุมชนและพิพิธภัณฑ์ ทำให้เห็นว่าการออกแบบกระบวนการเรียนรู้ผ่าน Readers Theater ไม่เพียงสร้างผลงานละครเท่านั้น แต่ยังสร้าง “นักเรียนรู้” ที่มีศักยภาพในการอยู่ร่วมกับโลกอย่างลึกซึ้งและยืดหยุ่น


Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ฉลาดธัญญกิจ ช. . (2025). Readers Theater การละครสร้างนักอ่าน : นักศึกษาหลากศักยภาพในพื้นที่ทดลองของ ‘เจ้าหงิญ’. วารสารนิเทศสยามปริทัศน์, 24(2), 306–323. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/commartsreviewsiamu/article/view/285928
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

จุฑาทิพย์ แซ่กี้ และ วิภาวรรณ วงษ์สุวรรณ์ คงเผ่า (2565). การจัดการเรียนรู้วรรณกรรมไทยด้วยกลวิธีรีดเดอร์ส เธียเตอร์เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการอ่านเพื่อความเข้าใจของนักเรียนมัธยมศึกษา. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา, 17(2), https://so01.tci-thaijo.org/index.php/OJED/article/download/258223/171343/964004

ถิรนันท์ อนวัชศิริวงศ์. (2552). Readers Theatre: ศิลปะการละครเพื่อส่งเสริมการอ่าน. กรุงเทพฯ: สาขาสื่อสารการแสดง ภาควิชาวาทวิทยาและสื่อสารการแสดง คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

บินหลา สันกาลาคีรี. (2547). เจ้าหงิญ. กรุงเทพฯ: มติชน.

Bafile, C. (n.d.). Reader’s Theater: Giving students a reason to read aloud. Reading Rockets. Retrieved from https://www.readingrockets.org/articles/readers-theater-giving-students-reason-read-aloud

Burson, J. (2022). Using Readers Theater to differentiate instruction. Learning to Teach Language Arts, Mathematics, Science, and Social Studies Through Research and Practice, 11(1). Retrieved from https://openjournals.utoledo.edu/index.php/learningtoteach/article/view/563

CAST. (2018). Universal Design for Learning guidelines (version 2.2). CAST. Retrieved from https://udlguidelines.cast.org/

Gardner, H. (1983). Frames of mind: The theory of multiple intelligences. New York, NY: Basic Books.

Heathcote, D., & Bolton, G. (1995). Drama for learning: Dorothy Heathcote’s Mantle of the Expert approach to education. Portsmouth, NH: Heinemann.

Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.

Mastrothanasis, K., Kladaki, M., & Andreou, A. (2023). A systematic review and meta-analysis of the Readers’ Theatre impact on the development of reading skills. International Journal of Educational Research Open, 4, 100243. https://doi.org/10.1016/j.ijedro.2023.100243

Neelands, J. (2004). Beginning drama 11–14. London: David Fulton Publishers.

Neelands, J. (2009). Acting together: Ensemble as a democratic process in art and life. In A. Schutz & M. L. Sandy (Eds.), Collective action for social change: An introduction to community organizing (pp. 199–211). New York: Palgrave Macmillan.

Piaget, J. (1952). The origins of intelligence in children (M. Cook, Trans.). New York: International Universities Press. (Original work published 1936)

Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Cambridge, MA: Harvard University Press.

Wagner, B. J. (1999). Dorothy Heathcote: Drama as a learning medium. Portsmouth, NH: Heinemann.