Eco-Aesthetic Art for Public
Keywords:
Eco-aesthetic art for the public, Ecological Art, Relational Aesthetic Environment, Art.Abstract
Eco-aesthetic art for the public was conceptualized in artworks and creative research from 1996 until now by Wichit Apichatkriengkrai, an artist interested in creating artwork for popular enjoyment and edification as well as preserving the environment. The creative process integrated different fields of knowledge and concepts as implementational instruments. Most creations that resulted produced art projects with multiple participants, requiring astute planning as a fundamental factor. The core idea of eco-aesthetic art for the public is to use art processes to develop ecosystems, thereby creating a balanced environment. This article discuss the concepts and integrative processes used by the artists to create their work, with project examples cited as case studies.
References
Atkins. (1993). Art Spoke. New York : Abbeville
Brown, Andrew. (2009). Art & Ecology Now. London: Themes & Hudson.
Nicolas, Bourriaud. (2002). Relational Aesthetics. France : Les Presses Du Ríeel Robert,
ภาษาไทย
สุธาสินี ผลวัฒนะ บรรณาธิการ (2535) วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร ฉบับ 100 ปี ศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี กรุงเทพฯ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นิพนธ์ ขำวิไล (2551) อาจารย์ศิลป์กับลูกศิษย์ พิมพ์ครังที่ 3 กรุงเทพฯ สำนักพิมพ์สำนักวิจัยศิลป์ พีระศรี.
วิบูลย์ ลี้สุวรรณ บรรณาธิการ (2549) ศิลปวิชาการ 2 : ศิลปะคืออะไร กรุงเทพฯ มูลนิธิศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรีอนุสรณ์.
แมททิว แกล (2557) ดาดา แอนด์ เซอร์เรียลิสม์ แปลจาก Dada & Surrealism แปลโดย ปราบดา ยุ่น .กรุงเทพฯ เดอะเกรทไฟอาร์ท.
สุธี คุณาวิชยานนท์ (2546) จากสยามเก่าสู่ไทยใหม่ ; ว่าด้วยความพลิกผันของศิลปะจากประเพณีสู่สมัยใหม่ กรุงเทพฯ บ้านหัวแหลม
จุนอิชิโร ทานิซากิ (2558) เยิรเงาสลัว แปลจาก in Praise of shadow แปลโดย สุวรรณา วงศ์ไวศยวรรณ กรุงเทพฯ โอเพ่นบุ๊คส์
คาร์ล ออนอเร (2559) เร็วไม่ว่า ช้าให้เป็น แปลจาก in praise of slowness แปลโดย กรรณิการ์ พรมเสาร์ กรุงเทพฯ โอเพ่นบุ๊คส์
สเตฟาน ฮาร์ดิ้ง. กาย่า โลกที่มีชีวิต วิทยาศาสตร์และการหยั่งรู้. แปลโดย เขมลักขณ์ ดีประวัติ. กรุงเทพฯ: สวนเงินมีมา. 2556.
เดวิด โบห์ม (2554) สุนทรียสนทนา แปลจาก on Dialogue แปลโดย เพชรรัตน์ พงษ์เจริญสุข กรุงเทพฯ สวนเงินมีมา
กำจร สุนพงษ์ศรี. (2555). สุนทรียศาสตร์ : หลักปรัชญาศิลปะ ทฤษฎีทัศนศิลป์ ศิลปะวิจารณ์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ฆวนนิต้า บราวน์ และ เดวิด ไอแซคส์. (2552). แปลจาก The World Cafe: Shaping Our Futures Though Conversations That Matter. เดอะ เวิลด์คาเฟ่ สภากาแฟ สนทนาเพื่อก่อปัญญา สร้างอนาคต. แปลโดย เจริญเกียรติ ธนสุขถาวร และ กฤตศรี สามะพุทธิ. กรุงเทพฯ: สวนเงินมีมา.
นพพร ประชากุล. โรล็องด์ บาร์ตส์ กับสัญสาสตร์วรรณกรรม(บทความประกอบ). (2555). มายาคติ. กรุงเทพฯ: คบไฟ.
เซอร์ โธมัส มอร์ (2557) ยูโทเปีย แปลจาก Utopia แปลโดย สมบัติ จันทรวงศ์ กรุงเทพฯ สมมุติ
มาซาโนบุ ฟูกูโอกะ. (2553). ปฏิวัติยุคสมัยด้วยฟางเส้นเดียว ทางออกของเกษตรกรรมและอารยธรรมมนุษย์. พิมพ์ครั้งที่ 11. แปลจาก The One-Straw Revolution. แปลโดย รสนา โตสิตระกูล กรุงเทพฯ: มูลนิธิโกมลคีมทอง.
มิชาเอล ไลลัค. แลนด์อาร์ต. แปลโดย ออตโต ฟอน โกลบ. อฌิมา ทัศจันทร์ กรุงเทพฯ: เดอะเกรทไฟอาร์ท. 2552.
เยาวนุช เวศน์ภาดา. (2543). ข้าววัฒนธรรมแห่งชีวิต. พิมพ์ครั้งที่ 2 กรุงเทพฯ: แปลนโมทีฟ
สุวรรณ ลัยมณี. 2538). ศิลปะแห่งความเป็นไทและไทยแบบไม่มีการปรุงแต่ง. Art record 13, 1 (มกราคม): 6-12.
โสฬส ศิริไสย์. (2558). ขวัญข้าว. นครปฐม: คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
เอนก นาวิกมูล. (2527). เพลงนอกศตวรรษ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์เมืองโบราณ.
. (2536). เที่ยวทุ่งเมื่อหน้าน้ำ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์สารคดี.
อรรฆย์ ฟองสมุทร. (2544). ศิลปะชุมชน เอกสารประกอบโครงการศิลปกรรม “เสียงสะท้อน 476 กิโลเมตร. กรุงเทพฯ: อุษาคเนย์
