อิทธิพลของโซเชียลมีเดียที่มีผลต่อการตัดสินใจใช้บริการพยากรณ์ชีวิตของคนวัยทำงานในเขตกรุงเทพมหานคร

ผู้แต่ง

  • สุริษา มุ่งมาตร์มิตร คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรามคำแหง

DOI:

https://doi.org/10.60101/spbm.2025.281142

คำสำคัญ:

บริการพยากรณ์ชีวิต, แพลตฟอร์มโซเชียลมีเดีย, คนวัยทำงาน, ศาสตร์พยากรณ์, การตัดสินใจใช้บริการพยากรณ์ชีวิต

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ - งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของการสื่อสารแบบปากต่อปากทางอิเล็กทรอนิกส์ (eWOM) การตลาดโดยใช้ผู้ทรงอิทธิพลในโลกออนไลน์ (Influencer Marketing) และแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดีย ที่ใช้รับข้อมูลข่าวสารอันมีผลต่อการตัดสินใจใช้บริการพยากรณ์ชีวิตของคนวัยทำงานในเขตกรุงเทพมหานคร ซึ่งธุรกิจบริการด้านความเชื่อยังมีงานศึกษาด้านการตลาดที่เจาะลึกพฤติกรรมการตัดสินใจของผู้บริโภคไม่มากนัก

ระเบียบวิธีวิจัย - งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามเก็บข้อมูลกลุ่มตัวอย่างบุคคลวัยทำงาน ที่อาศัยหรือทำงานในกรุงเทพมหานคร และใช้บริการพยากรณ์ชีวิต หรือรับข้อมูลด้านการพยากรณ์ชีวิตผ่านโซเชียลมีเดีย จำนวน 400 คน โดยสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุ

ผลการวิจัย - ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่าง 400 คน ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (ร้อยละ 67.0) และอยู่ในช่วงอายุ 31-40 ปี (ร้อยละ 54.8) สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี (ร้อยละ 70.9) รายได้อยู่ในช่วง 35,001-45,000 บาท (ร้อยละ 21.9) และมีค่าใช้จ่ายต่อการดูดวงเฉลี่ย 301-500 บาท/ครั้ง ส่วนศาสตร์พยากรณ์ที่กลุ่มตัวอย่างเคยใช้มากที่สุด คือ ไพ่ (ไพ่ยิปซี, ไพ่โหรา ฯลฯ) (ร้อยละ 74.0) รองลงมาคือ โหราศาสตร์ไทย (ร้อยละ 72.0) และดูลายมือ (ร้อยละ 51.7) และพบว่าตัวแปรแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียมีอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญต่อการตัดสินใจใช้บริการ (β = .338, p < .001) เช่นเดียวกับ Influencer Marketing (β = .297, p < .001) และ eWOM (β = .282, p < .001) โดยแพลตฟอร์มที่มีอิทธิพลสูงสุด ได้แก่ Facebook, TikTok, LINE และ X (Twitter) มีอิทธิพลต่ำกว่าแพลตฟอร์มอื่น ส่วน Instagram และ YouTube ไม่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจอย่างมีนัยสำคัญ นอกจากนี้ ยังพบว่ากลุ่มตัวอย่างมีแนวโน้มอ่านรีวิวมากกว่ารีวิวเอง และหลีกเลี่ยงลิงก์น่าสงสัย สะท้อนพฤติกรรมผู้บริโภคที่อ่อนไหวต่อความเป็นส่วนตัวและความปลอดภัย

ข้อเสนอเชิงปฏิบัติ - ผู้ประกอบการควรส่งเสริมให้เกิดการรีวิวโดยผู้ใช้บริการ เลือกใช้อินฟลูเอนเซอร์ที่สอดคล้องกับกลุ่มเป้าหมาย และป้องกันการลดทอนความน่าเชื่อถือของการตลาดแบบอินฟลูเอนเซอร์ด้วยการระบุว่าเป็นโฆษณา หรือสปอนเซอร์ รวมถึงออกแบบคอนเทนต์ให้เหมาะกับบุคลิกของแต่ละแพลตฟอร์ม เช่น Facebook สำหรับให้ข้อมูล LINE สำหรับปิดการขาย และ TikTok สำหรับการสร้างกระแส

การมีส่วนร่วมทางทฤษฎี/ความแปลกใหม่ - งานวิจัยนี้ช่วยเติมเต็มทางวิชาการด้านการตลาด โดยประยุกต์ ใช้กรอบแนวคิด eWOM, Influencer Marketing และบทบาทของแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียในบริบทของบริการพยากรณ์ชีวิต ซึ่งเป็นบริการความเชื่อที่ยังมีการศึกษาเชิงปริมาณอย่างเป็นระบบไม่มากนัก โดยผลการศึกษาได้ขยายความเข้าใจเกี่ยวกับอิทธิพลสื่อสังคมออนไลน์ต่อการตัดสินใจของผู้บริโภคในบริการด้านความเชื่อ รวมถึงพฤติกรรมที่ผู้บริโภคมักอ่านมากกว่าแชร์ ซึ่งเป็นมิติที่ยังไม่ได้รับการกล่าวถึงเด่นชัดในงานวิจัยที่ผ่านมา

ข้อจํากัดและข้อเสนอแนะสำหรับงานวิจัยในอนาคต - งานวิจัยนี้จำกัดเฉพาะกลุ่มตัวอย่างคนวัยทำงานในกรุงเทพมหานคร และใช้ข้อมูลแบบรายงานตนเอง ซึ่งอาจเกิดอคติจากการตอบ นอกจากนี้ ยังมุ่งเน้นปัจจัย บนสื่อสังคมออนไลน์ โดยยังไม่ได้พิจารณาปัจจัยด้านความเชื่อส่วนบุคคลหรืออารมณ์ที่อาจมีผลต่อการตัดสินใจใช้บริการ และการเก็บข้อมูลอยู่ในช่วงเวลาหนึ่งของปี จึงไม่สามารถสรุปความเปลี่ยนแปลงของพฤติกรรมในระยะยาวได้ งานวิจัยในอนาคตควรขยายกลุ่มตัวอย่างนอกกรุงเทพมหานคร และใช้วิธีแบบผสมผสานเพื่อทำความเข้าใจแรงจูงใจเชิงลึกของผู้บริโภคในบริบทความเชื่อและโซเชียลมีเดียได้ครอบคลุมยิ่งขึ้น

เอกสารอ้างอิง

ชานนท์ ไชยทองดี และ อภิญญา ขอกลาง. (2567). การดูดวงผ่านช่องทางออนไลน์ในสังคมไทยร่วมสมัย. วารสารล้านนาวิจัยปริทรรศน์, 6(1), 114-126.

ชูชัย สมิทธิไกร. (2561). พฤติกรรมผู้บริโภค. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ซิมอน เดอ ลาลูแบร์. (2548). จดหมายเหตุ ลา ลูแบร์ ราชอาณาจักรสยาม. ศรีปัญญา.

ธีระนันท์ วิชัยดิษฐ. (2567). ความหมายและความเชื่อในโหราศาสตร์ไทย. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

นภสินธุ์ สามแก้วแจ่ม. (2565). โหราศาสตร์ : ทำไมคนยุคใหม่ไทยเข้าหาหมอดูมากกว่าจิตแพทย์. https://www.bbc.com/thai/thailand-62181983

ปราโมทย์ ลือนาม. (2554). แนวความคิดและวิวัฒนาการของแบบจำลองการยอมรับการใช้เทคโนโลยี. วารสารการจัดการสมัยใหม่ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 9(1), 9-17.

ปรีดี นุกุลสมปรารถนา. (2568). รวมสถิติ Digial และการใช้ Social Media ในไทยประจำปี 2025. https://www.popticles.com/trends/thailand-digital-and-social-media-2025/

ปิยะพร ธรรมชาติ และ สวัสดิ์ วรรณรัตน์. (2563). อิทธิพลของการบอกต่อผ่านอินเทอร์เน็ต (eWOM) และแรงจูงใจในการท่องเที่ยวต่อทัศนคติการเดินทางของนักท่องเที่ยวสูงอายุคนไทย. วารสารสมาคมนักวิจัย, 25(1), 128-153. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jar/article/view/241615

ปุณณฑรีย์ เจียวิริยบุญญา. (2564). มานุษยวิทยาการพยากรณ์: ประสบการณ์ในการพยากรณ์ดวงชะตาบนพื้นที่สื่อสังคมออนไลน์ในชีวิตประจำวันของชาวดิจิทัลไทย. มนุษยศาสตร์สาร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 22(2), 137-160. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/ JHUMANS/article/view/248108

ผู้จัดการออนไลน์. (2565). คนไทยยุคดิจิทัลมอง YouTube เป็นทีวี หลังยอดรับชมผ่านจอใหญ่พุ่งทะลุ 12 ล้านราย. https://mgronline.com/cyberbiz/detail/9650000092833

พิมพ์มาดา ธนวัฒน์ไชยกุล. (2565). ปัจจัยของผู้บริโภคที่ส่งผลต่อการเลือกดูดวงบนช่องทางออนไลน์ (YOUTUBE). [สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยมหิดล

ฟรังซัวส์ อังรี ตุรแปง. (2539). ประวัติศาสตร์แห่งราชอาณาจักรสยาม. กรมศิลปากร.

วิจัยกรุงศรี. (2567). มูเตลู ผู้บริโภคไทยกับธุรกิจแห่งศรัทธา. https://www.krungsri.com/th/research/ research-intelligence/Muteluh-2024

ศุภจิรา ศรีมีธรรม และ รัตนวดี เศรษฐจิตร. (2566). กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดด้วยความเชื่อมูเตลูในยุคดิจิทัล. วารสารนวัตกรรมสื่อและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี, 2(1), 41-59.

ศุภจิรา ศรีมีธรรม, รัตนวดี เศรษฐจิตร และ ปรวัน แพทยานนท์. (2568). การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการและการสื่อสารการตลาดสายมูที่มีผลต่อพฤติกรรมการซื้อสินค้าเกี่ยวกับความเชื่อองค์เทพพระพิฆเนศของผู้บริโภคเจเนอเรชั่นวาย. วารสารการสื่อสารและการจัดการ นิด้า, 11(1), 1-20.

ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน). (2565). ชุดข้อมูลจารึกที่มีวงดวงชาตา.https:db.sac.or.th/inscriptions/dataset/dataset_index/6

สรชัย ศรีนิศานต์สกุล. (2563). อิทธิพลของโหราศาสตร์ในสังคมและการเมืองไทย. คณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.

ส่วนประมวลผลและวิเคราะห์ข้อมูลธุรกิจ กองข้อมูลธุรกิจ กรมพัฒนาธุรกิจการค้า. (2567). มูเตลู: ธุรกิจจากความเชื่อความศรัทธา. https://www.dbd.go.th/data-storage/attachment/ f05d9927fb4277cd309d4053.pdf

สำนักวิจัยซูเปอร์โพล. (2567). เงินถูกโจรกรรม ใครต้องรับผิดชอบ. https://www.superpollthailand.net/ %E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B9%82%E0%B8%9E%E0%B8%A5

สุชาติ ไตรภพสกุล. (2664). หลักการตลาดเพื่อการเป็นผู้ประกอบการ. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

โสภิตา พลสา. (2564). พฤติกรรมการพยากรณ์โหราศาสตร์ของผู้บริโภคผ่านพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ของประเทศไทย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

อัครกิตติ์ สินธุวงศ์ศรี. (2560). พฤติกรรมการดูดวงของคนเมืองในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิจัยสังคมและปริทัศน์, 40(1), 201-225. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/ socialresearchjournal/article/view/91100

Azzahra, A., Ramadhan, N. D., Yoestini, & Dirgantara, I. M. B. (2025). The integration of digital transformation and e-WOM on consumers in the religious tourism industry. Economic and Business Horizon, 4(2), 79-94. https://doi.org/10.54518/ebh.4.2.2025.616

Chen, X. X., & Slade, E. (2025). Theory of Planned Behaviour: A review. In S. Papagiannidis (Ed.), TheoryHub Book. TheoryHub Press.

Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). John Wiley & Sons.

Dienlin, T., & Trepte, S. (2015). Is the privacy paradox a relic of the past? An in-depth analysis of privacy attitudes and privacy behaviors. European Journal of Social Psychology, 45(3), 285-297.

Efendioğlu, İ. H., & Durmaz, Y. (2022). The impact of perceptions of social media advertisements on advertising value, brand awareness and brand associations: Research on Generation Y Instagram users. Transnational Marketing Journal, 10(2), 251-275. https://doi.org/10.33182/tmj.v10i2.1606

Hussain, S., Melewar, T. C., Priporas, C. V., & Foroudi, P. (2020). Consumers’ motivational involvement in eWOM for information adoption: The mediating role of organizational motives. Frontiers in Psychology, 10, 3055. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2019.03055

Kim, J. H. (2019). Multicollinearity and misleading statistical results. Korean Journal of Anesthesiology, 72(6), 558–569. https://doi.org/10.4097/kja.19087

Krasnova, H., Spiekermann, S., Koroleva, K., & Hildebrand, T. (2010). Online social networks: Why we disclose. Journal of Information Technology, 25, 109-125.

Marketeer. (2564). สามารถยุคดิจิทัล รุกธุรกิจโหราศาสตร์ ตั้งเป้าอันดับ 1. https://marketeeronline.co/archives/245096

Mishra, A., Singh, R., & Khan, S. (2024). Analysing user preferences in astro apps: A comparative study. International Journal of Scientific Development and Research (IJSDR), 9(5), 440–450.

My Haul Store. (n.d.). Case Studies Astro Talk. https://www.myhaulstore.com/mhs-case-study/astro-talk?utm_source

Nunnally, J. C. (1978). Psychometric theory (2nd ed.). McGraw-Hill.

Ohanian, R. (1990). Construction and validation of a scale to measure celebrity endorsers’ perceived expertise, trustworthiness, and attractiveness. Journal of Advertising, 19(3), 39-52.

Pandey, N., & Nagpure, V. M. (2024). A study on exploring and applying influencer marketing strategies designed for astrology brands. International Journal of Research Publication and Reviews, 5(11), 6516-6518.

Statista. (2025). Leading countries based on YouTube audience size as of February 2025. https://www.statista.com/statistics/280685/number-of-monthly-unique-youtube-users/

Think with Google. (2562). สำรวจพฤติกรรม คนไทยใช้ YouTube อย่างไรบ้าง. https://www.thinkwithgoogle.com/intl/th-th/consumer-insights/consumer-trends/rediscover-thai-youtube-behavior-2019/

Wisesight. (2568, 27 สิงหาคม). Social media คืออะไร ส่องวิธีเลือกใช้ในการทำการตลาด และการวัดผลสำหรับแบรนด์. https://wisesight.com/th/articles/what-is-social-media-and-how-to-measurement/

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

30-12-2025

รูปแบบการอ้างอิง

มุ่งมาตร์มิตร ส. (2025). อิทธิพลของโซเชียลมีเดียที่มีผลต่อการตัดสินใจใช้บริการพยากรณ์ชีวิตของคนวัยทำงานในเขตกรุงเทพมหานคร. Strategic Perspectives on Business and Marketing Management, 12(2), 72–87. https://doi.org/10.60101/spbm.2025.281142

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย