หนังสือธรรมะของพระสายปฏิบัติอีสาน: การศึกษาโครงสร้างและวัจนลีลาในสัมพันธสารประเภทเรื่องเล่า
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาชนิดของโครงสร้างสัมพันธสารประเภทเรื่องเล่า 2) เพื่อศึกษาชนิดของวัจนลีลาในโครงสร้างสัมพันธสารประเภทเรื่องเล่า โดยเก็บข้อมูลจากตัวบทหนังสือธรรมะของพระสายปฏิบัติอีสานจำนวน 20 เรื่อง ผลการวิจัยพบว่า โครงสร้างสัมพันธสารประเภทเรื่องเล่าจำนวน 40 โครงสร้าง มีชนิดของโครงสร้างสัมพันธสารประเภทเรื่องเล่าในหนังสือธรรมะของพระสายปฏิบัติอีสาน 5 ชนิด และเรียงลำดับตามความถี่ ส่วนใหญ่เป็นโครงสร้างสัมพันธสารเรื่องเล่าเชิงประวัติและอนุทินการเดินทาง จำนวน 15 โครงสร้าง รองลงมา เป็นโครงสร้างสัมพันธสารเรื่องเล่าศักดิ์สิทธิ์ 14 โครงสร้าง โครงสร้างสัมพันธสารเรื่องเล่าแม่ชี อุบาสก อุบาสิกา 6 โครงสร้าง โครงสร้างสัมพันธสารประเภทเรื่องเล่าชาติพันธุ์และประเพณี 3 โครงสร้าง และโครงสร้างสัมพันธสารเรื่องเล่าผู้หญิงที่เป็นอุปสรรคในการปฏิบัติธรรม 2 โครงสร้าง ชนิดของวัจนลีลาโครงสร้างสัมพันธสารประเภทเรื่องเล่าในหนังสือธรรมะของพระสายปฏิบัติอีสานมีคุณลักษณะทางวัจนลีลามี 3 คุณลักษณะและเรียงลำดับตามความถี่ ดังนี้ คุณลักษณะความซับซ้อน 111.4 ต่อ 1,000 คำ คุณลักษณะความแจ่มชัด 72.1 ต่อ 1,000 คำ คุณลักษณะความเป็นปึกแผ่น 56.8 ต่อ 1,000 คำ ทั้งนี้ คุณลักษณะความซับซ้อน มีตัวบ่งชี้ทางภาษา 4 ตัวบ่งชี้ คือ คำเชื่อมสัมพันธสารประพันธสรรพนาม บุพบท คุณนามวลีแปลง ลักษณะความแจ่มชัด มีตัวบ่งชี้ทางภาษา 2 ตัวบ่งชี้ คือ การระบุคำศัพท์ คำแสดงหลักฐาน คุณลักษณะความเป็นปึกแผ่น มีตัวบ่งชี้ทางภาษา 4 ตัวบ่งชี้ คือ คำบุรุษสรรพนามที่ 1 และ 2 คำเรียกขาน คำลงท้ายและคำสร้อย
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Samlee, N. (2012). The change of language use and content in Dhamma book. Master of Arts, Kasetsat University.
Yuklam, H. (2009). Study on preachment of Phra Maha Sompong Talaputto. Master of Arts Program in Thai, Rajabhat Maha Sarakham University.
Putthipinyo, K. (2008). Dhamma propaganda in contemporary Thai society: A comparative study of Phra Maha Wutthichai Wachirametee and Dungtrin. Master of Arts, Comparative Religion, Mahidol University.
Royal Institute. (2010). Royal linguistics dictionary (Applied Linguistics) Royal Institute Edition. Bangkok: Royal Institute Printing.
Luang P. M. (Purithatto). (2000). Biography, work, and principle of Luang Pu Fun. Bangkok: Thammasapa Printing.
Luang P. F. (2000). Biography, work, and principle of Luang Pu Fun. Bangkok: Thammasapa Printing.
Phra Rajanirodharangsee Kamphipanyawisit (Luangpu Thet Thetrangsi). (2006). Dhamanuson. Bangkok: Thammasapa Printing.
Phra Pothiyan (Cha Suphattho). (2000). Biography, work, and principle of Luang Pho Cha Suphattho. Bangkok: Thammasapa Printing.
Pha Dhammavisutthimongkhaon (Bua Yannasampanno). (2000). Biography of Luang Ta. Bangkok: Sin Sayam Printing.
Angkhapanichkij, J. (2014). Passage analysis. Bangkok: Thammasat Printing House.
Khamboonrueng, S. (2014). Analysis on relationship of songs Composed by Apiwat Eurthavornsuk. Master of Arts Program in Thai Language, Chiang Mai University.
Prasitrattasin, A. (2015). Research report on synthesis of language of power. Bangkok: Research Project Fund of The Thailand Research Fund.
Inthtamphan, K., & Lerlertyuttitham, P. (2015). Research report on stylistic analysis of media language thai Society. Bangkok: Research Project Fund of The Thailand Research Fund.
Redeker, G. (1991). Linguistic markers of discourse structure. Linguistics, 29, 1139-1172.
Panthong, S. (2003). Analytical study on Buddhist sermon in royal funeral rites of Princess Srinagarindra. Master of Education Program in Thai. Srinakharinwirot University.
Thammasapa. (2000). Biography, work, and principle of Luang Pu Man. Bangkok: Thammasapa Printing.
