กลวิธีการสร้างคุณานุประโยคของเด็กไทยวัย 2-5
Article Sidebar
เผยแพร่แล้ว:
ธ.ค. 4, 2018
คำสำคัญ:
คุณานุประโยค กลวิธีการสร้างคุณานุประโยค การรับภาษาไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษากลวิธีการสร้างคุณานุประโยคของ
เด็กไทยวัย 2-5 ปีและ 2) ศึกษาตำแหน่งช่องว่าง สรรพนาม และนามวลีที่ปรากฏใน
คุณานุประโยคของเด็กไทยวัย 2-5 ปี ผู้วิจัยเก็บข้อมูลการสนทนาที่เป็นธรรมชาติของ
เด็กหญิงและชายอายุระหว่าง 2-5 จำนวน 80 คน ที่พูดภาษาไทยกลางเป็นภาษาแม่
ผลการศึกษาพบว่าเด็กวัย 2-5 ปีใช้กลวิธีการสร้างคุณานุประโยค 3 ประเภท ได้แก่
กลวิธีช่องว่าง คิดเป็นร้อยละ 68.94 กลวิธีสรรพนาม คิดเป็นร้อยละ 25.53 และกลวิธี
นามวลี คิดเป็นร้อยละ 5.53 นอกจากนี้ยังพบตำแหน่งการปรากฏของช่องว่าง สรรพนาม
และนามวลีในคุณานุประโยคได้จำนวน 2 ตำแหน่ง ได้แก่ ตำแหน่งประธาน คิดเป็น
ร้อยละ 77.02 และตำแหน่งกรรมตรง คิดเป็นร้อยละ 22.98
Article Details
รูปแบบการอ้างอิง
Pindabaedya, P., & Indrambarya, K. (2018). กลวิธีการสร้างคุณานุประโยคของเด็กไทยวัย 2-5. วารสารปาริชาต, 31(2), 37–58. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/parichartjournal/article/view/158641
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
เอกสารอ้างอิง
[1] Comrie, B. and Kuteva, T. (2013). Relativization on Subjects. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology. Retrieved March 28, 2015, from http://wals/chapter/122.
[2] Keenan, E. and Comrie, B. (1977). “Noun Phrase Accessibility and Universal Grammar”, Linguistic Inquiry. 8, 63-99.
[3] Andrew, A.D. (2007). “Relative Clauses”, In Timothy Shopen (Editor). Language Typology and Syntactic Description Volume II: Complex Constructions. 206-236. United Kingdom: Cambridge University Press.
[4] ปราณี กุลละวณิชย์. (2553). “อนุประโยคขยายนาม: คุณานุประโยคและอนุประโยคเติมเต็มนาม”, ใน อมรา ประสิทธิ์รัฐสินธุ์ (บรรณาธิการ). หน่วยสร้างที่มีข้อขัดแย้งในไวยากรณ์ไทย. 7-65. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
[5] กิติมา อินทรัมพรรย์. (2554). “คุณานุประโยคและอนุประโยคเติมเต็ม”, ใน อมราประสิทธิ์รัฐสินธุ์ กิติมา อินทรัมพรรย์ และนัฐวุฒิ ไชยเจริญ. รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์โครงการไวยากรณ์ไทยฉบับครอบคลุมภาษาย่อย เล่มที่ 1 เรื่อง ไวยากรณ์ภาษาไทยมาตรฐาน. 261-285.
[6] Eisenbeiss, S. (1984). “Production methods in language acquisition research”, In Elma Blom and Sharon Unsworth (Editors). Experimental Methods in Language Acquisition Research. 27, 11-34. Amsterdam: Tohn Benjamins Publishing Company.
[7] Ambridge, B. and Rowland, C.F. (2013). “Experimental Methods in Studying Child Language Acquisition”, WIREs Cogn Sci. 4(2), 124-168.
[8] O’Grady, W. (2011). “Relative Clauses: Processing and Acquisition”, In Evan Kidd (Editor). The Acquisition of Relative Clauses: Processing, Typology and Function. USA: John Benjamins Publishing Company.
[9] Yaowapat, N. and Prasithrathsint, A. (2007) . “A Typology of Relative Clauses in Mainland Southeast Asian languages”, Mon-Khmer Studies. 38, 1-12.
[10] Diessel, H. (2004). The Acquisition of Complex Sentences.Cambridge: Cambridge University Press.
[11] Brant, S., Diessel, H. and Tomasello, M. (2008). “The Acquisition of German Relative Clauses: A Case Study”, Journal of Child Language. 35(2), 325-348.
[12] Diessel, H. (2009). The Emergence of Relative Clauses in Early Child Language. University of Jena.
[13] Traxler, J. M., Williams, R.S., Blozis, S.A. and Morris, R.K. (2005). “Working Memory, Animacy and Verb Class in the Processing of Relative Clauses”, Journal of Memory and Language. 53, 204-224.
[14] Yaowapat, N. (2005). “Pronoun Retention in Khmer and Thai Relative Clauses”, SEALS XV: Paper from the 15th Meeting of the Southeast Asian Linguistics Society. 121-132.
[15] Diessel, H. and Tomasello, M. (2000). “The Development of Relative Clauses in Spontaneous Child Speech”, Cognitive Linguistics. 11, 131-151.
[2] Keenan, E. and Comrie, B. (1977). “Noun Phrase Accessibility and Universal Grammar”, Linguistic Inquiry. 8, 63-99.
[3] Andrew, A.D. (2007). “Relative Clauses”, In Timothy Shopen (Editor). Language Typology and Syntactic Description Volume II: Complex Constructions. 206-236. United Kingdom: Cambridge University Press.
[4] ปราณี กุลละวณิชย์. (2553). “อนุประโยคขยายนาม: คุณานุประโยคและอนุประโยคเติมเต็มนาม”, ใน อมรา ประสิทธิ์รัฐสินธุ์ (บรรณาธิการ). หน่วยสร้างที่มีข้อขัดแย้งในไวยากรณ์ไทย. 7-65. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
[5] กิติมา อินทรัมพรรย์. (2554). “คุณานุประโยคและอนุประโยคเติมเต็ม”, ใน อมราประสิทธิ์รัฐสินธุ์ กิติมา อินทรัมพรรย์ และนัฐวุฒิ ไชยเจริญ. รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์โครงการไวยากรณ์ไทยฉบับครอบคลุมภาษาย่อย เล่มที่ 1 เรื่อง ไวยากรณ์ภาษาไทยมาตรฐาน. 261-285.
[6] Eisenbeiss, S. (1984). “Production methods in language acquisition research”, In Elma Blom and Sharon Unsworth (Editors). Experimental Methods in Language Acquisition Research. 27, 11-34. Amsterdam: Tohn Benjamins Publishing Company.
[7] Ambridge, B. and Rowland, C.F. (2013). “Experimental Methods in Studying Child Language Acquisition”, WIREs Cogn Sci. 4(2), 124-168.
[8] O’Grady, W. (2011). “Relative Clauses: Processing and Acquisition”, In Evan Kidd (Editor). The Acquisition of Relative Clauses: Processing, Typology and Function. USA: John Benjamins Publishing Company.
[9] Yaowapat, N. and Prasithrathsint, A. (2007) . “A Typology of Relative Clauses in Mainland Southeast Asian languages”, Mon-Khmer Studies. 38, 1-12.
[10] Diessel, H. (2004). The Acquisition of Complex Sentences.Cambridge: Cambridge University Press.
[11] Brant, S., Diessel, H. and Tomasello, M. (2008). “The Acquisition of German Relative Clauses: A Case Study”, Journal of Child Language. 35(2), 325-348.
[12] Diessel, H. (2009). The Emergence of Relative Clauses in Early Child Language. University of Jena.
[13] Traxler, J. M., Williams, R.S., Blozis, S.A. and Morris, R.K. (2005). “Working Memory, Animacy and Verb Class in the Processing of Relative Clauses”, Journal of Memory and Language. 53, 204-224.
[14] Yaowapat, N. (2005). “Pronoun Retention in Khmer and Thai Relative Clauses”, SEALS XV: Paper from the 15th Meeting of the Southeast Asian Linguistics Society. 121-132.
[15] Diessel, H. and Tomasello, M. (2000). “The Development of Relative Clauses in Spontaneous Child Speech”, Cognitive Linguistics. 11, 131-151.
