การพัฒนาผลิตภัณฑ์สิ่งทอชุมชนด้วยกระบวนการมีส่วนร่วม เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวในจังหวัดเชียงใหม่

Main Article Content

จินตนา อินภักดี
สมภพ ยี่จอหอ
นภมินทร์ ศักดิ์สง่า
พงศ์สถิตย์ บิดาหก
ณัฐกร เป็งใย

บทคัดย่อ

ที่มาและวัตถุประสงค์: จังหวัดเชียงใหม่มีทุนทางวัฒนธรรมด้านผ้าและสิ่งทอที่เข้มแข็ง แต่ผลิตภัณฑ์ผ้าและสิ่งทอของชุมชนยังไม่สามารถขับเคลื่อนการท่องเที่ยวได้อย่างมีประสิทธิภาพ เนื่องจากยังขาดกรอบการพัฒนาที่บูรณาการอัตลักษณ์ชุมชนที่เป็นรูปธรรม ผลิตภัณฑ์ไลฟ์สไตล์ยังไม่ตอบสนองของผู้บริโภคยุคใหม่ และยังขาดกลไกการสร้างเครือข่ายการผลิตสิ่งทอที่เชื่อมโยงกระบวนการพัฒนาผลิตภัณฑ์อย่างเป็นระบบ ซึ่งส่งผลให้ศักยภาพของชุมชนในการสร้างมูลค่าเพิ่มและรายได้จากผลิตภัณฑ์ผ้าและสิ่งทอถูกจำกัด งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ของการวิจัยเพื่อ 1) พัฒนาเครือข่ายวิสาหกิจชุมชนผู้ผลิตผลิตภัณฑ์ผ้าทอในชุมชนท่องเที่ยวจังหวัดเชียงใหม่ 2) พัฒนาต้นแบบผลิตภัณฑ์ผ้าทอเพื่อยกระดับผลิตภัณฑ์ของชุมชน และ 3) ทดสอบการยอมรับของผู้บริโภคกลุ่มเป้าหมายที่มีต่อต้นแบบผลิตภัณฑ์ระเบียบวิธีการศึกษา: กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย ตัวแทนชุมชนเป้าหมายที่คัดเลือกแบบเจาะจง จำนวน 3 ชุมชน ชุมชนละ 10 คน รวม 30 คน ตัวแทนชุมชนสำหรับคัดเลือกแบบร่างผลิตภัณฑ์จำนวน 15 คน และกลุ่มผู้บริโภคสำหรับทดสอบตลาดจำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบบันทึกการสนทนากลุ่ม และแบบสอบถามการทดสอบตลาด วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา และข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการศึกษา: ผลการวิจัยพบว่า กระบวนการพัฒนาเครือข่ายวิสาหกิจชุมชนผ่านกิจกรรมอบรมเชิงปฏิบัติการเอื้อให้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกันในสามมิติหลัก ได้แก่ การเรียนรู้และการพัฒนา การผลิต และการตลาด ช่วยเสริมสร้างองค์ความรู้จากประสบการณ์จริงและเทคนิคเฉพาะด้านการทอผ้า ซึ่งสามารถนำไปประยุกต์ใช้กับบริบทของแต่ละชุมชนและยกระดับการบริหารจัดการกลุ่มได้อย่างยั่งยืน สำหรับต้นแบบผลิตภัณฑ์ ได้นำผ้าทอของชุมชนที่ออกแบบร่วมกันมาตัดเย็บในรูปแบบร่วมสมัย โดยใช้แนวคิดการเล่าเรื่องเพื่อถ่ายทอดอัตลักษณ์และความร่วมมือของเครือข่ายวิสาหกิจชุมชน ผลการทดสอบตลาดกับผู้บริโภคกลุ่มเป้าหมายชี้ให้เห็นว่าต้นแบบผลิตภัณฑ์มีความพร้อมเชิงการตลาดอยู่ในระดับดีมากทุกมิติของส่วนประสมทางการตลาด ได้แก่ ผลิตภัณฑ์ ราคา การส่งเสริมการตลาด และช่องทางการจัดจำหน่าย สะท้อนศักยภาพของผลิตภัณฑ์สิ่งทอชุมชนในการขยายผลเชิงพาณิชย์เพื่อสนับสนุนการท่องเที่ยว และสร้างรายได้ที่มั่นคงแก่ชุมชนในจังหวัดเชียงใหม่อย่างยั่งยืน
บทสรุป: กระบวนการพัฒนาแบบมีส่วนร่วมเป็นกลไกสำคัญในการเชื่อมโยงทุนทางวัฒนธรรม องค์ความรู้ท้องถิ่น และเครือข่ายการผลิตสู่การสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์สิ่งทอที่สะท้อนอัตลักษณ์ชุมชนได้อย่างมีประสิทธิภาพ ต้นแบบผลิตภัณฑ์ที่พัฒนาขึ้นได้รับการยอมรับจากผู้บริโภคในระดับสูงทุกมิติ สะท้อนศักยภาพในการยกระดับผลิตภัณฑ์ชุมชนสู่การใช้ประโยชน์เชิงพาณิชย์ และการขับเคลื่อนการท่องเที่ยวโดยชุมชนผ่านผลิตภัณฑ์สิ่งทอ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
อินภักดี จ., ยี่จอหอ ส., ศักดิ์สง่า น., บิดาหก พ., & เป็งใย ณ. (2026). การพัฒนาผลิตภัณฑ์สิ่งทอชุมชนด้วยกระบวนการมีส่วนร่วม เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารปาริชาต, 39(3). https://doi.org/10.55164/pactj.v39i3.282366
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Thongpayong, A., & Kuphanumat, C. (2024). The transition of time in Chiang Mai. Journal of MCU Peace Studies, 12(6), 2366–2379. [In Thai]

Liu, Y., Chen, Y., Font, X., Zhang, Y., & Hu, J. (2025). Echoes of a destination: The representation of locality in souvenirs and their role in sustaining post-trip tourist well-being. Tourism Management, 108, 105125. https://doi.org/10.1016/j.tourman.2024.105125

Thansettakij. (2024, June 26). Chiang Mai tourism booming: Over 8.6 million Thai tourists generate more than 43 billion baht in revenue. https://www.thansettakij.com/business/tourism/613339 (In Thai)

Qiu, L., Rahman, A. R. A., & Dolah, M. S. B. (2024). The role of souvenirs in enhancing local cultural sustainability: A systematic literature review. Sustainability, 16, 3893. https://doi.org/10.3390/su16103893

Suriyankietkaew, S., Krittayaruangroj, K., Thinthan, S., & Lumlongrut, S. (2025). Community capitals framework for sustainable development: A qualitative study of creative tourism in Ban Chiang World Heritage Site. Sustainability, 17(8), 3311. https://doi.org/10.3390/su170833111

Marks, M., & Davis, J. (2012). Does user participation lead to sense of ownership for rural water systems? Evidence from Kenya. World Development, 40(8), 1569–1576. https://doi.org/10.1016/j.worlddev.2012.03.004

Luca, C., López-Murcia, J., Conticelli, E., Santangelo, A., Perello, M., & Tondelli, S. (2021). Participatory process for regenerating rural areas through heritage-led plans: The RURITAGE community-based methodology. Sustainability, 13(9), 5212. https://doi.org/10.3390/su13095212

Su, T., Albakry, N. S. B., & Mat Salleh, N. S. B. (2024). Research on the purchase intention of intangible cultural heritage creative products based on tourist perceived value. Highlights in Art and Design, 5(3), 66–71. https://doi.org/10.55599/hiaad.5.3.66

Qian, J., & Li, X. (2024). Perceived value, place identity, and behavioral intention: An investigation on the influence mechanism of sustainable development in rural tourism. Sustainability, 16(4), 1583. https://doi.org/10.3390/su16041583

Rasoolimanesh, S. M., Dahalan, N., & Jaafar, M. (2016). Tourists' perceived value and satisfaction in a community-based homestay in the Lenggong Valley World Heritage Site. Journal of Hospitality and Tourism Management, 26, 72–81. https://doi.org/10.1016/j.jhtm.2016.01.005