Measures for the Management and Prevention of Problems in the Duties of Rescue Volunteers in Bangkok
Main Article Content
Abstract
This research article aims to (1) examine the challenges faced by rescue volunteers in Bangkok in the performance of their duties, and (2) develop management and prevention measures to address these challenges. This study employed a qualitative research approach. The key informants consisted of 25 individuals, including (1) five representatives from government agencies, (2) six representatives from private sector organizations involved in rescue operations, (3) ten members of the public who had experienced disasters, and (4) four experts. The research instruments included semi-structured interviews and focus group discussions, and data were analyzed using content analysis.
Findings are as follows: (1) The problems in the performance of duties by rescue volunteers in Bangkok can be categorized into two main areas: (a) operational issues, including inadequate qualifications of volunteers, theft, competition over injured or deceased individuals, actions causing damage to forensic investigations, and a lack of knowledge and skills in providing assistance; and (b) management-related issues, such as a lack of collaboration between organizations, insufficient budget, weak leadership, and the absence of a central public authority overseeing rescue foundations. (2) The proposed advocating for the enactment of a specific Rescue Foundation Act to regulate and supervise volunteer rescue operations management and prevention measures include promoting good organizational management, integrating information technology, and presenting legal about the rescue foundation.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Academic articles, research articles, and book reviews in the Ph.D. in Social Sciences Journal are author’s opinions, and not the publisher’s, and is not the responsibility of the Ph.D. in Social Sciences Journal Philosophy Association, Ramkhamhaeng University. (In the case that research is done on human, the researcher has to be trained in Ethics for Doing Research on Human Training and has to produce the evidence of the training).
References
กนกวรรณ นิ่มทัศนศิริ, ญาณิศา เผื่อนเพาะ, ธนยศ ดอกดวง และพิทักษ์ ศิริวงศ์. (2557). การให้ความหมาย ที่มา ของความหมายและแนวทางในการเป็นอาสาสมัครกู้ภัยมูลนิธิสุขศาลานุเคราะห์ จังหวัดนครปฐม. วารสารวิชาการ Veridian E-Journal (ฉบับมนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ), 7(1), 81-190.
กัญญาวีร์ จำแนกมิตร. (2562). ปัญหาและอุปสรรคของเจ้าหน้าที่และอาสาสมัครกู้ภัยสมาคมอยุธยารวมใจหน่วยกู้ภัยอยุธยาในการปฏิบัติงานช่วยเหลือผู้ประสบภัยในเขตพื้นที่ อำเภอพระนครศรีอยุธยาจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. [รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวทิยาลยัราชภัฏพระนครศรีอยุธยา].
กิตติพงษ์ บูรณเฉลิมพงศ์. (2555). จริยธรรมของอาสาสมัครในหน่วยกู้ภัย: กรณีศึกษามูลนิธิธรรมรัศมีมณีรัตน์ จังหวัดชลบุรี. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 4(3), 359-377.
ชณเกตุ แผ่วงค์. (2559). มาตรการในการจัดทำบริการสาธารณะในการช่วยเหลือผู้ประสบภัย: ศึกษากรณีมูลนิธิกู้ภัยเฉพาะอุบัติภัย. [นิติศาสตรมหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์].
พระครูสมุห์พิสิทธิ์ อนาลโย และพระครูวิรัติธรรมโชติ. (2563). การเพิ่มพลังศักยภาพแก่อาสาสมัครกู้ภัยของสมาคมกู้ชีพกู้ภัยคอกช้าง จังหวัดยะลาโดยหลักสังคหวัตถุ 4. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 7(1), 17-23.
ลินลา ตุ้เอี้ยง. (2560). ศึกษาวิเคราะห์การจัดการความขัดแย้งระหว่างอาสาสมัครกู้ภัยโดยพุทธสันติวิธี. [พุทธศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย].
สมคิด บางโม. (2551). องค์การและการจัดการ (พิมพ์ครั้งที่ 5). วิทยพัฒน์.
สาธิต วงค์จันทร์, พีระ พันธุ์งาม, สุรเจต ไชยพันธ์พงษ์ และสิทธิเดช อภัยนนท์. (2562). การมีส่วนร่วมของอาสาสมัครกู้ภัยเอกชนในเขตอำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา. วารสารสิรินธรปริทรรศน์, 20(1), 21-29.
สำนักป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย. (2566). DASHBOARD สถิติเหตุสาธารณภัยต่าง ๆ. https://www.bangkokfire.go.th/ dashboard-สถิติเหตุสาธารณภัยต่า/
อุนิษา เลิศโตมรสกุล และชาญคณิต กฤตยา สุริยะมณี. (2552). การศึกษาหาแนวทางในการป้องกันอาชญากรรมแบบไม่เป็นทางการ: กรณีศึกษาในเขตกรุงเทพมหานคร. สำนักงานกิจการยุติธรรม, กระทรวงยุติธรรม.
อุ้มยศ กิจอุดม. (2556). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการสมัครเข้าเป็นอาสาสมัครทหารพราน หน่วยเฉพาะกิจนาวิกโยธิน ค่ายเทวาพิทักษ์ อำเภอโป่งน้ำร้อน จังหวัดจันทบุรี. [รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสยาม].
Broom, L., & Selznick, P. (1958). Sociology: A text with adapted readings (2nd ed.). Evanston Row, Peterson.
Clinard, R., & Quinney, R. (1970). The social reality of crime. Little Brown and Company.
Gottfredson, M. R., & Hirschi, T. (1990). A general theory of crime. Stanford University Press.
Gulick, L., & Urwick, L. (2004). Papers on the science of administration. Routledge.
