รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในภาคกลางของประเทศไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาภาวะผู้นำ สมรรถนะขององค์การ การเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ ความผูกพันต่อองค์การ และประสิทธิผลของโรงเรียนมัธยมศึกษา (2) เพื่อสร้างรูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของภาวะผู้นำ สมรรถนะขององค์การ การเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ ความผูกพันต่อองค์การที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนมัธยมศึกษา (3) เพื่อตรวจสอบความสอดคล้องระหว่างรูปแบบสมมุติฐานกับข้อมูลเชิงประจักษ์ และ(4) เพื่อศึกษาอิทธิพลของตัวแปร ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนมัธยมศึกษา การวิจัยนี้เป็นการวิจัยพรรณนา ตัวอย่างเป็นผู้บริหารและครูโรงเรียนมัธยมศึกษาจำนวน 450 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน และการวิเคราะห์เส้นทาง
ผลการวิจัย พบว่า (1) ภาวะผู้นำ สมรรถนะขององค์การ การเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ ความผูกพันต่อองค์การ และประสิทธิผลของโรงเรียนมัธยมศึกษา อยู่ในระดับมากทุกองค์ประกอบ (2) รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน พบว่า การเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้มีอิทธิพลทางตรงต่อประสิทธิผลของโรงเรียน ความผูกพันต่อองค์การมีอิทธิพลทางตรงต่อประสิทธิผลของโรงเรียน ตัวแปรภาวะผู้นำของผู้บริหารองค์การไม่มีอิทธิพลทางตรงต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สมรรถนะองค์การไม่มีอิทธิพลทางตรงต่อประสิทธิผลของโรงเรียน (3) รูปแบบความสัมพันธ์มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ และ (4) ความผูกพันต่อองค์การมีอิทธิพลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนมากที่สุดโดยเป็นอิทธิพลทางตรง ภาวะผู้นำมีอิทธิพลทางตรงทางลบต่อประสิทธิผลของโรงเรียน
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความวิชาการ บทความวิจัย และบทวิจารณ์หนังสือในวารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์ เป็นความคิดเห็นของผู้เขียน มิใช่ของคณะผู้จัดทำ และมิใช่ความรับผิดชอบของสมาคมปรัชญาดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง (กรณีการทำวิจัยในมนุษย์ ผู้วิจัยต้องผ่านการอบรมจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์ และนำหลักฐานมาแสดง)
References
Anderson, J. C., & Gerbing, D. W. (1988). Structural equation modeling in practice: A review and recommended two-step approach. Psychological Bulletin, 103(3), 411-423.
Bennis, W., & Nanus, B. (1985). Leadership: The strategies for taking charge. Harper & Row.
Boonpim, N. (2010). The relationship between being a learning organization in schools and administrative effectiveness of schools under Kanchanaburi Educational Service Area Office. Master Thesis of Education, Rajabhat Kanchanaburi University. [In Thai]
Bryk, A. S. (2010). Organizing schools for improvement. Phi Delta Kappan, 91(7), 23-30.
Bryk, A. S., & Schneider, B. L. (2002). Trust in schools: A core resource for improvement. Russell Sage Foundation.
Chowdhury, S. (2003). Organization 21C: Someday all organizations will lead this way. Prentice Hall.
Dessler, G. (1986). Organization theory: integrating structure and behavior. Prentice Hall.
Fan, X. (2001). Parental involvement and students’ academic achievement: A growth modeling analysis. Journal of Experimental Education, 70(1), 27-61.
Foss, N. J., & Knudsen, C. (Eds.). (2013). Towards a competence theory of the firm. Routledge.
Gold, E., Simon, E., & Brown, C. (2002). Successful community organizing for school reform. Cross City Campaign for Urban School Reform and Research for Action.
Hoy, W. K., & Ferguson, J. (1985). A theoretical framework and exploration of organizational effectiveness of schools. Educational Administration Quarterly, 21(2), 117-134.
Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling, 6, 1-55.
Jeynes, W. H. (2007). The relationship between parental involvement and Urban Secondary School Student Academic achievement: A meta-analysis. Urban Education, 42(1), 82-110.
Kaewdaeng, R. (2000). Revolution in Thai education. Matichon. [In Thai]
Lee, J. S. & Bowen, N. K. (2006). Parent involvement, cultural capital, and the achievement gap among elementary school children. American Educational Research Journal, 43, 193-218.
Lunenburg, F. C., & Ornstein, A. C. (2011). Educational administration: Concepts and practices. Wadsworth.
Ministry of Education. (2003). The National Education Act, B.E. 2542 and its amendments (No. 2), B.E. 2545. Author. [In Thai]
Mott, P. E. (1972). The characteristics of effective organizations. Harper & Row.
Muangthong, S. (2010). Factors affecting the effectiveness of Ordinary Private Schools in the Eastern Region. Doctoral Dissertation of Education, Burapha University. [In Thai]
Peter, M. S., Kleiner, A., & Roberts, C. (1994). The fifth discipline fieldbook: Strategies and tools for building a learning organization. Doubleday.
Preedy, M. (1993). Managing the effective school. Paul Chapman.
Reeves, J. B. (2010). Academic optimism and organizational climate: An Elementary School effectiveness test of two measures. Doctoral Dissertation of Education, University of Alabama.
Rueanthong, N. (2007). The model of school administrative effectiveness. Doctoral Dissertation of Education, Silpakorn University. [In Thai]
Singhasiri, S. (2008). Organizational commitment: A case study of trade organization personnel of the Office of the Commission for Promotion of the Benefits and Welfare of Teachers and Educational Personnel. Master Thesis of Arts, National Institute of Development Administration. [In Thai]
Suriyo, P. (2009). School administrators’ factors affecting the effectiveness of municipal schools, Local Education Group 9, Department of Local Administration. Master Thesis of Education, Rajabhat Loei University. [In Thai]
Sihanu, P. (2010). The causal relationship model of factors influencing the effectiveness of small schools under the Office of Educational Service Areas in the Northeastern Region. Doctoral Dissertation of Education, Loei Rajabhat University. [In Thai]