การคุ้มครองสิทธิผู้เสียหายในคดีความผิดเกี่ยวกับเพศ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาแนวทางในการคุ้มครองสิทธิให้กับผู้เสียหายในคดีความผิดเกี่ยวกับเพศ จากกระบวนการในการดำเนินคดีที่ส่งผลกระทบต่อผู้เสียหายดังกล่าว (2) ศึกษาว่าแนวทางในการคุ้มครองสิทธิให้กับผู้เสียหายในคดีความผิดเกี่ยวกับเพศนั้นไม่ส่งผลผลกระทบต่อผู้ต้องหาหรือจำเลยในการถูกดำเนินคดีหรือต่อสู้คดี และ (3) ศึกษาถึงความสัมพันธ์ระหว่างประเภทของเจ้าพนักงานในการยุติธรรม ทัศนะเกี่ยวกับกระบวนการในการดำเนินคดีที่มีผลกระทบต่อผู้เสียหายในคดีความผิดเกี่ยวกับเพศ และแนวทางในการคุ้มครองสิทธิผู้เสียหายในคดีความผิดเกี่ยวกับเพศจากกระบวนการในการดำเนินคดี การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสอบถามเจ้าพนักงานในการยุติธรรม จำนวน 394 คน และการสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิในกระบวนการยุติธรรมผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 11 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ ได้แก่ การวิเคราะห์ความแปรปรวน (ANOVA) ความแปรปรวนพหุคูณ (MANOVA) และความแปรปรวนร่วมพหุคูณ (MANCOVA) และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัย พบว่า แนวทางในการคุ้มครองสิทธิผู้เสียหายในคดีความผิดเกี่ยวกับเพศจากกระบวนการในการดำเนินคดีที่ส่งผลกระทบต่อผู้เสียหายนั้น จะช่วยให้ผู้เสียหายในคดีความผิดเกี่ยวกับเพศมิให้ต้องได้รับผลกระทบต่อสภาพจิตใจจากกระบวนการในการดำเนินคดีที่มากเกินสมควร โดยในการศึกษาครั้งนี้มีข้อเสนอแนะให้นำแนวทางในการคุ้มครองสิทธิผู้เสียหายในคดีความผิดเกี่ยวกับเกี่ยวกับเพศที่ได้จากการวิจัยมาบัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ทั้งนี้ แนวทางคุ้มครองสิทธิดังกล่าวนี้จะครอบคลุมถึงผู้เสียหายในคดีความผิดเกี่ยวกับเพศทั้งหมด อันได้แก่ ผู้เสียหายซึ่งเป็นหญิง ผู้เสียหายซึ่งเป็นชายแต่มีสภาพจิตใจเป็นหญิง
ผู้เสียหายซึ่งเป็นเด็ก และผู้เสียหายซึ่งเป็นชาย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความวิชาการ บทความวิจัย และบทวิจารณ์หนังสือในวารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์ เป็นความคิดเห็นของผู้เขียน มิใช่ของคณะผู้จัดทำ และมิใช่ความรับผิดชอบของสมาคมปรัชญาดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง (กรณีการทำวิจัยในมนุษย์ ผู้วิจัยต้องผ่านการอบรมจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์ และนำหลักฐานมาแสดง)
เอกสารอ้างอิง
Constitution of the Kingdom of Thailand B.E. 2550. (2007). Royal Thai Government Gazette, 124(47 A), 1-127. [In Thai]
Itsaranuwat, W. (2021). Development of a non-formal education program for enhancing the ability of family and trust worthy person to empower the sexual assault survivors. Doctoral Dissertation (Non-Formal Education), Chulalongkorn University. [In Thai]
Jaturongkakul, B. (2010). Unfair treatment in rape cases: A case study on unprotected women from Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination Against Women 1979. Master’s Thesis of Laws (International Law), Thammasat University. [In Thai]
Khongwan, S., & Kliangkaew, W. (2019). Guidelines for protecting of the rights to prisoners with sexual harassment in prisons. Rangsit Journal of Law and Society, 1(1), 63-79. [In Thai]
Klakhang, B. (2004). Fact finding from raped women: Comparative study. Master’s Thesis of Laws, Thammasat University. [In Thai]
Panpanich, P. (1992). Attitude of criminal justice officers towards the criminal proceeding for rape offence. Master’s Thesis of Social Work, Thammasat University. [In Thai]
Soonthornpasuch, P. (2014). A Reasonable woman standard as the criterion for judging sexual offense trials in a case of stalking after the termination of a relationship. The Golden Teak: Humanity and Social Science Journal, 20(2.4), 99-107. [In Thai]
The Office of the High Commissioner for Human Rights. (n.d.). Declaration of Basic Principles of Justice for Victims of Crime and Abuse of Power 1985. Retrieved from https://www.ohchr.org/sites/default/files/victims.pdf
Vorawee, J., & Khongwan, S. (2020). Child sexual harassment law enforcement policy. Rangsit Journal of Law and Society, 2(1), 17-33. [In Thai]
Wattanasin, K. (2020). Study of challenges in discharging duties by female police commissioned officer. Journal of Social Science and Buddhistic Anthropology, 5(7), 197-210. [In Thai]
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). Harper & Row.
