การพัฒนาผลิตภัณฑ์และยกระดับศักยภาพทางการตลาดของ ลำไยตกเกรดสู่เชิงพาณิชย์ จังหวัดลำพูน
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและสร้างแบรนด์ผลิตภัณฑ์ลำไยตกเกรด ถ่ายทอดความรู้การพัฒนาผลิตภัณฑ์และศักยภาพทางการตลาดลำไยตกเกรด และสร้างรายได้ของเกษตรกรผู้ปลูกลำไยตกเกรดในจังหวัดลำพูน เป็นการวิจัยแบบผสมวิธีระหว่างการวิจัยเชิงคุณภาพและการวิจัยเชิงปริมาณ โดยการวิจัยเชิงคุณภาพเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการประชุมกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 20 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้หลักการรังสรรค์วิทยาในการตีความหมายข้อมูล และการวิจัยเชิงปริมาณเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามกับตัวอย่างจำนวน 80 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติอนุมาน ได้แก่ One Sample T-Test และ Paired Samples T-Test
ผลการวิจัย พบว่า (1) ผลการดำเนินการแปรรูปลำไยตกเกรดทำการพัฒนาผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพเพิ่มมูลค่าให้กับผลิตภัณฑ์ลำไยตกเกรด แบ่งเป็น เนื้อลำไยตกเกรด น้ำลำไยตกเกรด และเมล็ดลำไยตกเกรด ผลผลิตการดำเนินการแปรรูปลำไยตกเกรด มีดังนี้ (ก) ผลิตภัณฑ์ทาขนมปังลำไยผสมมะขาม (สูตรไม่เติมน้ำตาล) (ข) ผลิตภัณฑ์เยลลี่ลำไยเสริมเส้นใยอาหาร (ค) ผลิตภัณฑ์ชาเมล็ดลำไยผสมสมุนไพร ได้มีการสร้างแบรนด์ชื่อแบรนด์ “ลำลำดี” โลโก้ ตราสินค้า บรรจุภัณฑ์ และการเชื่อมโยงการขายการสื่อสารทุกช่องทาง (2) การถ่ายทอดความรู้ให้เกษตรกรผู้ปลูกลำไยตกเกรดจังหวัดลำพูน ผลลัพธ์เกษตรกรสามารถแปรรูปผลิตภัณฑ์ออกมาได้อย่างถูกต้องและเหมาะสม ความพึงพอใจของผู้เข้าร่วมอมรมอยู่ในระดับมากที่สุด และ (3) การติดตามประเมินผลหลังจากถ่ายทอดองค์ความรู้เสร็จ 1-3 เดือน เกษตรกรผู้ปลูกลำไยมีรายได้เพิ่มขึ้นมากกว่าเดิม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความวิชาการ บทความวิจัย และบทวิจารณ์หนังสือในวารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์ เป็นความคิดเห็นของผู้เขียน มิใช่ของคณะผู้จัดทำ และมิใช่ความรับผิดชอบของสมาคมปรัชญาดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง (กรณีการทำวิจัยในมนุษย์ ผู้วิจัยต้องผ่านการอบรมจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์ และนำหลักฐานมาแสดง)
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงเกษตรและสหกรณ์, กรมส่งเสริมการเกษตร. (2563). การแปรรูปผัก ผลไม้ เพื่อเพิ่มมูลค่า. ผู้แต่ง.
จังหวัดลำพูน. (2565). แผนพัฒนาจังหวัดลำพูน 5 ปี (พ.ศ. 2566-2570). https://www.lamphun.go.th/uploads/19/2021-11/76a688aee292f7d0c2ae6b0fe4df3f97.pdf
ไทยโพสต์ออนไลน์. (2565, 7 สิงหาคม). ‘สุดารัตน์’ นำทีมไทยสร้างไทยบุกสวนลำไยเร่งช่วยเหลือหลังราคาตกต่ำ. https://www.thaipost.net/politics-news/195697
สาคร ศรีมุข. (2564). ปัญหาและการจัดการขยะอาหาร. https://www.senate.go.th/view/1/article_detail/เอกสารวิชาการสำนักวิชาการ/6588/TH-TH
สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (องค์การมหาชน). (2563). ทำความรู้จัก Zero Waste คืออะไร ทำไมถึงต้องให้ความสำคัญ. https://www.arda.or.th/detail/6134
Abokyi, E. (2022). The impact of agricultural marketing program on farm investment: Evidence from Ghana. Cogent Economics & Finance, 10(1), 2111781.
American Marketing Association. (2017). Summer AMA Conference 2017. In K. L. Haws, M. B. Houston, & C. H. Noble (Chairs), Innovation & sustainability in marketing. AMA Educators’ Proceedings (Vol. 287, pp. 3–7). San Francisco, CA, United States.
Barreiros, P.R., & Soyer, T. (2018). Is naming brands in English worth doing? Effects of foreignness and country of origin on brand equity. Brazilian Business Review, 15(5), 606-623.
Bo, L., & Yang, X. (2022). Is consumers’ willingness to pay premium for agricultural brand labels sustainable?: evidence from Chinese consumers’ random n-price auction experiment. British Food Journal, 124(13), 359-374.
Graham, I., Logan, J., Harrison, M., Straus, S. E., Tetroe, J., & Caswell, W. (2006). Lost in knowledge translation: Time for a map?. The Journal of Continuing Education in the Health Professions, 26(1), 13-24.
Grosso, M., & Falasconi, L. (2018). Addressing food wastage in the framework of the UN sustainable development goals. Waste Management & Research, 36(2), 97-98.
Kotler, P., Kartajaya, H., & Setiawan, I. (2021). Marketing 5.0: Technology for humanity. Wiley.
Landes, M. R., & Burfisher, M. E. (2009). Growth and equity effects of agricultural marketing efficiency gains in India (ERR-89). U.S. Department of Agriculture, Economic Research Service.
Nenciu, F., Voicea, I., Cocarta, D. M., Vladut, V. N., Matache, M. G., & Arsenoaia, V. N. (2022). “Zero-Waste” food production system supporting the synergic interaction between aquaculture and horticulture. Sustainability, 14(20), 13396.
Porto, R. B., & Soyer, T. D. S. (2018). Is naming brands in English worth doing? Effects of foreignness and country of origin on brand equity. BBR. Brazilian Business Review, 15(6), 606-623.
Sang, Y., Yu, H., & Han, E. (2022). Understanding the barriers to consumer purchasing of zero-waste products. Sustainability, 14(24), 16858.
Schmeltz, L., & Kjeldsen, A. K. (2016). Naming as strategic communication: Understanding corporate name change through an integrative framework encompassing branding, identity and institutional theory. International Journal of Strategic Communication, 10(4), 309-331.
Suci, A., Maryanti, S., Hardi, H., & Sudiar, N. (2021). Willingness to pay for traditional ready-to-eat food packaging: Examining the interplay between shape, font, and slogan. Asia Pacific Journal of Marketing and Logistics, 34(8), 1614-1633.
Sumberg, J., Heirman, J., Raboanarielina, C., & Kabore, A. (2013). From agricultural research to ‘product development’ What role for user feedback and feedback loops?. Outlook on Agriculture, 42(4), 233-242.
Uzelac, O., Mijatović, M. D., & Lukinović, M. (2022). The role of branding agricultural products in better market valorization. Economic of Agriculture, 69(2), 613-625.
Vesela, R. V. (2022). Zero waste-myth or reality? Overview of the concept, Its current application, limitations, and future opportunities. Sustainability, 14(1), 1-14.
