ส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์และความไว้วางใจที่มีผลต่อกระบวนการตัดสินใจซื้อเสื้อผ้าแฟชั่นผ่านแอปพลิเคชันออนไลน์ในอำเภอเมือง จังหวัดสงขลา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
DOI : 10.14456/pnuhuso.2025.8
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์และความไว้วางใจที่มีผลต่อกระบวนการตัดสินใจซื้อ และการเปรียบเทียบกระบวนการใช้ผลิตภัณฑ์ทางแอปพลิเคชัน จำแนกตามปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ประชาชนที่เคยซื้อเสื้อผ้าแฟชั่นผ่านแอปพลิชันออนไลน์ และมีอายุตั้งแต่ 15 - 50 ปี อาศัยอยู่ในอำเภอเมือง จังหวัดสงขลา จำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม สถิติเชิงพรรณนา และสถิติเชิงอนุมาน ประกอบด้วยการทดสอบความแปรปรวน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคุณแบบขั้นตอน
ผลการวิจัยพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุระหว่าง 20 - 30 ปี การศึกษาระดับปริญญาตรี อาชีพธุรกิจส่วนตัว/ค้าขาย และมีรายได้ระหว่าง 15,000 - 30,000 บาท ผลการทดสอบสมมติฐานพบว่า ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ด้านการส่งเสริมการตลาด ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย การรักษาความเป็นส่วนตัว ด้านราคา และปัจจัยความไว้วางใจในตัวกลางผู้ดูแลระบบ ความไว้วางใจในการทำธุรกรรมและความไว้วางใจในผู้ขายส่งผลต่อกระบวนการตัดสินใจซื้อเสื้อผ้าแฟชั่นผ่านแอปพลิเคชันออนไลน์โดยรวม ร้อยละ 67.8 และปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ต่างกันมีผลต่อกระบวนการตัดสินใจซื้อเสื้อผ้าแฟชั่นผ่านแอปพลิเคชันออนไลน์ของผู้บริโภคในจังหวัดสงขลาแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จิดาภา ธัญญรัตนวานิช. (2563). ปัจจัยที่มีผลต่อการซื้อสินค้าผ่านแอปพลิเคชันออนไลน์ของผู้บริโภคในจังหวัดนนทบุรี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 7(1), 311-323.
จิดาภา อยู่พูน และวสันต์ สกุลกิจกาญจน์. (2566). การรับรู้ความเสี่ยงและความไว้วางใจที่มีอิทธิพลต่อความพึงพอใจในคุณภาพการบริการ การสื่อสารแบบปากต่อปากอิเล็กทรอนิกส์และการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านแอปพลิเคชัน Shopee ของผู้บริโภค Gen Y ในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารบริหารธุรกิจ, 13(2), 14-24.
ชิษณุพงศ์ สุกก่ำ. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านทางสื่อออนไลน์ของผู้บริโภคในอำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร]. http:// ithesis-ir.su.ac.th/dspace/bitstream/123456789/1693/1/59602308.pdf
ธนาคารกรุงไทย. (2566). การใช้ Social Media ของคนไทยเปลี่ยนแปลงหรือไม่ในรอบ 5 ปี. https://krungthai.com/Download/economyresources/EconomyResourcesDownload_1955Research_Note_22_06_66.pdf
เบญจมาภรณ์ รุ่นประพันธ์ และศักดิ์ชาย ตั้งวรรณวิทย์. (2566). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้อเสื้อผ้าแฟชั่นผ่านแพลตฟอร์มสื่อสังคมออนไลน์. วารสารวิชาการการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ, 9(1), 128-141.
พรรษวุฒิ สาครินทร์, พิเชษฐ์ พรหมใหม่ และวีราวรรณ มารังกูร. (2566). ความไว้วางใจ กลยุทธ์ราคา และการส่งเสริมการขายที่มีอิทธิพลต่อความต้องการซื้อสินค้าผ่านช่องทางออนไลน์ของผู้สูงอายุในจังหวัดสงขลา. วารสารปาริชาต, 36(4), 195-212.
ภัทรานิษฐ์ ฉายสุวรรณคีรี. (2559). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อเสื้อผ้าจากร้านค้าในเครือข่ายเฟซบุ๊คและอินสตาแกรม. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]. https://ethesis archive.library.tu.ac.th/thesis/2016/TU_2016_5802030915_5184_3934.pdf
มีนา อ่อนบางน้อย และพนิตา กุลศิริ. (2553). คุณค่าตราสินค้า ความไว้วางใจ และความพึงพอใจ ที่มีผลต่อความภักดีต่อตราสินค้า CAT CDMA (แคท ซีดีเอ็มเอ). [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ]. http://thesis.swu.ac.th/swuthesis/Mark/Meena_O.pdf
เมธ์จีรารัตน์ พั้วคุณมี. (2564). การซื้อสินค้าผ่านช่องทางตลาดกลางพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์
(e-Marketplace) ของประชาชนวัยทำงานในเขตกรุงเทพมหานคร. https://mmm.ru.ac.th/MM M/IS/twin-9/6214154030.pdf
วริศรา สู้สกุลสิงห์ และวราวุธ ฤกษ์วรารักษ์. (2563). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อเสื้อผ้าแฟชั่นผ่านเว็บไซต์พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก. วารสารเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 12, 99-118.
ศรัณยนันท์ ศรีจงใจ. (2561). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อเสื้อผ้าแฟชั่นผ่านช่องทางการถ่ายทอดสดเฟซบุ๊กไลฟ์ของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ]. http://thesis.swu.ac.th/swuthesis/Mark/Saranyanan_S.pdf
ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2552). พฤติกรรมผู้บริโภค ฉบับสมบูรณ์. พัฒนาศึกษา.
ศุภวิชญ์ เหลืองจารุ และนิติพล ภูตะโชติ. (2566). พฤติกรรมการซื้อเสื้อผ้าผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์และปัจจัยส่วนประสมการตลาดในการเลือกซื้อเสื้อผ้าผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์ของผู้บริโภคออนไลน์. Journal of Learning Development. 8(2), 1-18.
Cochran, W. G. (1963). Sampling Techniques (2nd ed.) John Wiley and Sons, Inc.
Kim, M.S. & Ahn, J.H. (2007). Management of trust in the e-marketplace: the role of the buyer’s experience in building trust. Journal of Information Technology, 22(2), 119–132.
Kotler, P. (2000). Marketing management. Prentice-Hall, Inc.
Kotler, P. & Keller K. (2009). Marketing Management. Pearson Education Inc., Upper Saddle River.
Malak M., Shuhaiber A., Al-Amer R., Adas M. & Aburoomi R. (2021). Correlation between Psychological Factors, Academic Performance and Social Media Addiction: Model-based Testing. Behaviors & Information Technology, 41(8), 1583-1595.
Mohammad, R. H., Michel, L., & Marie, O. R. (2014). The roles of brand community and community engagement in building brand trust on social media. Computers in Human Behavior, 37(1), 52–161.
Schiffman, L G. & Leslie L K. (1994). Marketing research theory and methodology and the tourism industry: a nontechnical discussion. Journal of Travel Research, 32(3), 3-7.
