ความสัมพันธ์ของความร่วมมือด้านการวิจัยและข้อมูลบรรณมิติที่มีต่อค่าอ้างอิงของงานวิจัยที่ตีพิมพ์บนฐานข้อมูล Scopus ระดับ Q1 ของคณะพยาบาลศาสตร์ในประเทศไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาแบบภาคตัดขวางในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาลักษณะความร่วมมือด้านการวิจัยและลักษณะทั่วไปของงานวิจัยที่ตีพิมพ์ในระดับต่างประเทศของคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดลและคณะพยาบาลศาสตร์อื่นๆในประเทศไทย ศึกษาเปรียบเทียบค่าอ้างอิงเฉลี่ยตามลักษณะของความร่วมมือด้านการวิจัยด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวในสถิติแบบไม่ใช้พารามิเตอร์ (Kruskal-Wallis Test) และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความร่วมมือด้านการวิจัย ข้อมูลบรรณมิติที่มีต่อค่าอ้างอิงงานวิจัยโดยใช้การวิเคราะห์การถดถอยพหุเชิงเส้นแบบ Log-Linear Model เพื่อให้มีความสอดคล้องกับค่าอ้างอิงงานวิจัยที่มีการแจกแจงแบบไม่ปกติและเบ้ขวา เก็บข้อมูลในงานวิจัยของคณะพยาบาลในประเทศไทยที่ตีพิมพ์บนฐานข้อมูล Scopus ในวารสารกลุ่ม Q1 เพื่อควบคุมคุณภาพของวารสารให้อยู่ในระดับเดียวกัน ตั้งแต่พ.ศ. 2546 – 2558 จำนวน 194 บทความ
ผลการศึกษาพบว่า ผลงานวิจัยที่ศึกษามีจำนวนผู้เขียนเฉลี่ยอยู่ประมาณ 4 คน (mean = 4.45; S.D. = 3.19) และมีสถาบันที่ร่วมวิจัยเฉลี่ย 2-3 สถาบัน (mean =2.70; S.D. =2.41) โดยมากกว่าร้อยละ 63 เป็นงานวิจัยที่ร่วมมือกับต่างประเทศแบบทวิภาคี และอีกร้อยละ 8.8 เป็นความร่วมมือแบบพหุภาคี จากผลการศึกษาด้วยสถิติ Kruskal-Wallis Test พบว่างานวิจัยที่มีผู้เขียนมากกว่า 6 คนขึ้นไปจะมีค่าอ้างอิงเฉลี่ยต่อ 1 ปี สูงกว่ากลุ่มอื่นๆอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนในเรื่องของการวิเคราะห์การถดถอยพหุเชิงเส้นแบบ Log-Linear Model พบว่าปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อค่าอ้างอิงเฉลี่ยต่อ 1 ปีได้แก่ จำนวนงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง จำนวนผู้เขียนในงานวิจัย และค่า H-Index ของผู้เขียนคนแรก โดยมีค่าสัมประสิทธิ์การทำนาย 16.5% (Adjusted R2 = 0.138) และมีเพียงปัจจัยเรื่องจำนวนงานวิจัยที่เกี่ยวข้องที่มีอิทธิพลต่อค่า Field Weighted Citation Index ทั้งนี้สามารถนำผลการศึกษาไปใช้ในการวางแผนการตีพิมพ์งานวิจัยระดับนานาชาติเพื่อเพิ่มคุณภาพของงานวิจัยและเพิ่มโอกาสที่งานวิจัยจะถูกนำไปใช้ประโยชน์ได้มากขึ้น โดยนักวิจัยต้องคำนึงถึงการศึกษางานวิจัยที่เกี่ยวข้องให้คลอบคลุมเนื้อหาและคำนึงถึงการร่วมมือกับนักวิจัยที่มีชื่อเสียงในสาขานั้นๆเป็นสำคัญ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กิตติกา กาญจนรัตนากรและกิตติภัต เจริญขวัญ. (2558). ความร่วมมือด้านการวิจัยกับนานาชาติต่อคุณภาพผลงานวิจัยของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. เชียงใหม่เวชสาร, 54(4), 171-184.
กองบริหารงานวิจัยสานักงานอธิการบดี มหาวิทยาลัยมหิดล. (2016). ยุทธศาสตร์การวิจัย พ.ศ. 2559-2562 (Research Strategy 2016-2019).
ประณีต ส่งวัฒนา. (2552). สถานภาพและทิศทางการวิจัยทางการพยาบาล : มุมมองจากประสบการณ์. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์, 1(1). 21-27
ศุภลักษณ์ วัฒนาเฉลิมยศ. (2559). การวิเคราะห์สมรรถนะการวิจัยและเครือข่ายความร่วมมือการวิจัยขององค์กรผ่านโปรแกรม. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 13(61), 243-252.
สุทธิศักดิ์ ศรีสวัสดิ์. (2560). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อจำนวนครั้งการถูกอ้างอิงของบทความวิจัยทางการพยาบาลของประเทศไทยที่ตีพิมพ์บนฐานข้อมูล Scopus: ใช้การวิเคราะห์แบบการถดถอยทวินามเชิงลบที่มีค่าศูนย์มาก. วารสารสารสนเทศศาสตร์, 35(3), 1-23.
Agarwal, A., Durairajanayagam, D., Tatagari, S., Esteves, S. C., Harlev, A., Henkel, R., . . . Bashiri, A. (2016). Bibliometrics: Tracking research impact by selecting the appropriate metrics. Asian Journal of Andrology, 18(2), 296-309.
Annalingam, A., Damayanthi, H., Jayawardena, R., & Ranasinghe, P. (2014). Determinants of the citation rate of medical research publications from a developing country. SpringerPlus, 3(1), 1-6.
Bornmann, L. (2017). Is collaboration among scientists related to the citation impact of papers because their quality increases with collaboration? An analysis based on data from F1000Prime and normalized citation scores. Journal of the Association for Information Science and Technology, 68(4), 1036-1047.
Bornmann, L., & Daniel, H. D. (2010). Citation speed as a measure to predict the attention an article receives: An investigation of the validity of editorial decisions at Angewandte Chemie International Edition. Journal of Informetrics, 4(1), 83-88.
Bornmann, L., Mutz, R., Neuhaus, C., & Daniel, H. D. (2008). Citation counts for research evaluation: Standards of good practice for analyzing bibliometric data and presenting and interpreting results. Ethics in Science and Environmental Politics, 8(1), 93-102.
Cartes-Velásquez, R., & Manterola, C. (2017). Impact of collaboration on research quality: A case analysis of dental research. International Journal of Information Science and Management, 15(1), 89-93.
Cheng, K. L., Dodson, T. B., Egbert, M. A., & Susarla, S. M. (2017). Which Factors Affect Citation Rates in the Oral and Maxillofacial Surgery Literature? Journal of Oral and Maxillofacial Surgery, 75(7), 1313-1318.
Didegah, F., & Thelwall, M. (2013). Which factors help authors produce the highest impact research? Collaboration, journal and document properties. Journal of Informetrics, 7(4), 861-873.
Field, A. (2009). Discovering Statistics Using SPSS: SAGE Publications.
Figg, W. D., Dunn, L., Liewehr, D. J., Steinberg, S. M., Thurman, P. W., Barrett, J. C., & Birkinshaw, J. (2006). Scientific collaboration results in higher citation rates of published articles. Pharmacotherapy, 26(6 I), 759-767.
Hanssen, T. E. S., Jørgensen, F., & Larsen, B. (2017). The relation between the quality of research, researchers’ experience, and their academic environment. Scientometrics, 1-18.
Ibáñez, A., Bielza, C., & Larrañaga, P. (2013). Relationship among research collaboration, number of documents and number of citations: A case study in Spanish computer science production in 2000-2009. Scientometrics, 95(2), 689-716.
Shang, S., Nesson, E., & Fan, M. (2018). Interaction terms in Poisson and log linear regression models. Bulletin of Economic Research, 70(1), E89-E96.
Sud, P., & Thelwall, M. (2016). Not all international collaboration is beneficial: The Mendeley readership and citation impact of biochemical research collaboration. Journal of the Association for Information Science and Technology, 67(8), 1849-1857.
Tan, H. X., Ujum, E. A., Choong, K. F., & Ratnavelu, K. (2015). Impact analysis of domestic and international research collaborations: A Malaysian case study. Scientometrics, 102(1), 885-904.
Van Dalen, H. P., & Henkens, K. (2005). Signals in science - On the importance of signaling in gaining attention in science. Scientometrics, 64(2), 209-233.