การจัดสภาพแวดล้อมการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 “แนวคิด ทฤษฎี และแนวทางปฏิบัติ”

Main Article Content

วีซานา อับดุลเลาะ
Wuttichai Niemted

บทคัดย่อ

ยุคศตวรรษที่ 21 เป็นยุคแห่งการเปลี่ยนแปลงในหลาย ๆ ด้าน ทั้งด้านเทคโนโลยี สังคม และวัฒนธรรม การเตรียมความพร้อมให้ผู้เรียนได้เรียนรู้ทักษะที่จำเป็นในโลกแห่งการเปลี่ยนแปลงนี้ จะทำให้ผู้เรียนสามารถเติบโตไปพร้อม ๆ กับความรู้ที่จะสามารถนำไปใช้ในการดำรงชีวิตได้อย่างมีคุณภาพ ทั้งนี้องค์ประกอบหนึ่งที่มีความสำคัญเป็นอย่างยิ่งในการส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษ ที่ 21 ให้เกิดขึ้นกับผู้เรียน คือ การจัดสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ที่ดีและเหมาะสมให้กับผู้เรียน เนื่องด้วยการจัดกระบวนการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 นั้น บทบาทของครูได้ปรับเปลี่ยนบทบาทตนเองจากผู้สอน ไปเป็นผู้อำนวยความสะดวกในการเรียนรู้ให้ผู้เรียนได้เรียนรู้จากการลงมือปฏิบัติ สามารถแสวงหาความรู้ด้วยตนเองได้ ฉะนั้นการสนับสนุนการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ทางด้านสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ จึงเป็นปัจจัยสนับสนุนให้การจัดการเรียนรู้ของครูผู้สอนและการเรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 สามารถเกิดขึ้นได้อย่างมีประสิทธิภาพ
สภาพแวดล้อมการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 แบ่งออกได้เป็น 2 องค์ประกอบด้วยกัน คือ สภาพแวดล้อมการเรียนรู้ทางด้านกายภาพและทางด้านจิตวิทยา กล่าวคือ ด้านกายภาพทั้งภายในห้องเรียนและนอกห้องเรียน ควรจัดให้มีความเหมาะสมเอื้อต่อการเรียนรู้ ส่วนด้านจิตวิทยานั้น ควรสร้างสภาพแวดล้อมในการส่งเสริมสัมพันธภาพที่ดี ความรู้สึกที่ดีให้เกิดขึ้นเพื่อให้ผู้เรียนมีแรงบันดาลใจและมีความรู้สึกที่ดีจนนำไปสู่การเรียนรู้ให้เกิดขึ้นได้อย่างมีประสิทธิภาพ จากแนวปฏิบัติดังกล่าวผู้เกี่ยวข้องทุกฝ่ายในการจัดการศึกษาสามารถนำไปเป็นแนวทางในการประยุกต์ใช้ได้กับบริบทสถานศึกษาของตนเอง เพื่อร่วมกันส่งเสริมพัฒนาผู้เรียนให้มีความรู้และมีประสิทธิภาพเป็นพลเมืองที่ดีมีคุณภาพของประเทศชาติต่อไป

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
อับดุลเลาะ ว., & Niemted, W. . (2020). การจัดสภาพแวดล้อมการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 “แนวคิด ทฤษฎี และแนวทางปฏิบัติ”. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(2), 227–246. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/pnuhuso/article/view/240095
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ.(2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2542.กรุงเทพฯ: บริษัท

สยามสปอรต์ ซินดิเคทจำกัด.

กฤษณา ทบชิน. (2556). การจัดสภาพสิ่งแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของนักเรียนโรงเรียนบ้านไทรทอง

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระแก้ว เขต 1.สืบค้นเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 2562

จาก http://www.ptu.ac.th/StudentServe/input/thesis/[1][080916042705].pdf.

กิตติยา โพธิสาเกตุ และ ธัชชัย จิตรนันท์.(2561). การพัฒนาแนวทางการจัดสภาพแวดล้อมการเรียนรู้

ภายในสถานศึกษาเอกชน สังกัดอัครสังฆมณฑลท่าแร่ หนองแสง.วารสารมหาวิทยาลัยนครพนม

,8(2),54-62.

จินดารัตน์ โพธิ์นอก.(2557). ทักษะแห่งศตวรรษที่ 21. สืบค้นเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 2562

จาก https://www.dailynews.co.th/article/262150.

ธเนศ ขำเกิด.(2558). คุยเฟื่องเรื่องนิเทศการศึกษา 30 ประสบการณ์การนิเทศการศึกษาระดับเขตพื้นที่

การศึกษาของ ผอ.กิตติพงศ์ ราชสิกข์ / ธเนศ ขำเกิด.วารสารวิทยาจารย์,114(8), 20-23.

น้ำทิพย์ องอาจวาณิชย์.(2559). แนวทางการประเมินทักษะแห่งศตวรรษที่ 21.วารสารศึกษาศาสตร์

มหาวิทยาลัยทักษิณ,16(2),1-11.

ประวีณา โภควณิช. (2559).แนวทางการจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้สำหรับสถานศึกษาเรียน

รวมระดับประถมศึกษาจังหวัดปทุมธานี.(ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต) สาขาการบริหารการศึกษา

บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

พิพัฒน์ จรัสเพ็ชร. (2561). การจัดสภาพแวดล้อมทางกายภาพภายในห้องเรียนเขียนแบบที่ส่งผลต่อ

ความคิดสร้างสรรค์ของ นักศึกษาสาขาวิชาออกแบบตกแต่งภายในสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป.

(สถาปัตยกรรมศาสตรมหาบัณฑิต) สาขาวิชาสถาปัตยกรรมภายใน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัย

กรุงเทพ.

พัชราภรณ์ โพธิสัย .(2561). สภาพแวดล้อมทางการเรียนของนักเรียนโรงเรียนบ้านนาคำนาใน สังกัด

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ. (การศึกษามหาบัณฑิต) สาขาวิชาการบริหาร

การศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยบูรพา.

รุจโรจน์ แก้วอุไร และ ศรัณยู หมื่นเดช.(2557). 8 ขั้นตอนการเรียนแบบโครงงานร่วมกับโซเชียลมีเดีย.

วารสารเทคโนโลยีการศึกษาและมีเดียคอนเวอร์เจนซ์,1(1),1-7.

รัฐสภา พงษ์ภิญโญ. (2556). การพัฒนาสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ในวิทยาลัยเทคโนโลยีพงษ์ภิญโญ;

การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม.(วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต) สาขาวิชาการ

บริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

วรลักษณ์ ชูกำเนิด.(2557). รูปแบบชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพครูสู่การเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 บริบท

โรงเรียนในประเทศไทย.(วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต) สาขาวิชาการบริหาร

การศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

วิจารณ์ พาณิช.(2555). วิถีสร้างการเรียนรู้ เพื่อศิษย์ ในศตวรรษที่ 21.กรุงเทพฯ:

บริษัทตถาตา พับลิเคชั่น จำกัด.

วิภาวี ศิริลักษณ์. (2557). การพัฒนาตัวบ่งชี้ทักษะของนักเรียนในศตวรรษที่21.(วิทยานิพนธ์ปริญญา

การศึกษามหาบัณฑิต) สาขาวิจัยและประเมินผลการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร.

สมศักดิ์ เอี่ยมคงศรี.(2561). การจัดการห้องเรียนในศตวรรษที่ 21.กรุงเทพฯ:ทริปเพิ้ล เอ็ดดูเคชั่น.

สุทธิวรรณ ตันติรจนาวงศ์.(2560). ทิศทางการจัดการศึกษาในศตวรรษที่ 21.วารสารศิลปากร

มหาวิทยาลัยฉบับภาษาไทย มนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ,10(2),2843-2854.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579.กรุงเทพฯ:

บริษัทพริกหวานกราฟฟิค จำกัด.

อนุชา โสมาบุตร.(2556). ระบบสนับสนุนการเรียนรู้สำหรับศตวรรษที่ 21.สืบค้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม

จาก https://teacherweekly.wordpress.com/2013/09/25/21st-century-support-systems/#more-23.

อภิชาต ทองอยู่.(2562). โลกใบใหม่การศึกษาและห้องเรียนศตวรรษที่ 21.สืบค้นเมื่อวันที่ 2 มกราคม

จาก https://www.ryt9.com/s/tpd/2968198.

Kennedy,M.,(2011). The 21st-Century Learning Environment .Retrieved October 10,

, from https://www.asumag.com/construction/technology/

communications/article/20850585/the-21stcentury-learning-environment.

Savage, T.V., & Savage, M. K.(2010). Successful classroom management and discipline:

Teaching self- control and responsibility (3rd Ed.). Los Angeles : SAGE

Publications,Inc.

Wilbert,K.,(2016). Transforming to 21st Century Learning Environments: Best

Practices Revealed through a Study of Exemplar Schools. (Ph.D.Dissertation),

University of Brandman.