แนวทางการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ ในการจัดการเรียนการสอนของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม ใน 3 จังหวัดชายแดนใต้
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องแนวทางการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ ในการจัดการเรียนการสอนของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามใน 3 จังหวัดชายแดนใต้ มีวัตถุประสงค์ของการวิจัยคือ เพื่อศึกษาการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการจัดการเรียนการสอน และเพื่อศึกษาแนวทางในการพัฒนาการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการจัดการเรียนการสอน โดยมีการใช้แบบสอบถามและการสัมภาษณ์เชิงลึกเป็นเครื่องมือ และคัดเลือกตัวอย่างจากโรงเรียนกลุ่มเป้าหมายที่มีขนาดใหญ่ทั้งสิ้น 45 คน และ 6 คน ตามลำดับเพื่อศึกษาในแต่ละขั้นตอน ข้อมูลที่ได้จะวิเคราะห์โดยใช้โปรแกรมทางสถิติ ผลการศึกษาพบว่าโรงเรียนส่วนใหญ่ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการเรียนการสอนร้อยละ 97.40 ใช้จัดการเรียน การสอนผ่านเครือข่ายอินเทอร์เน็ต ร้อยละ 71.10 และใช้เพื่อการพัฒนาสื่อการเรียนการสอนร้อยละ 94.70 ทั้งยังพบว่าปัจจัยสำคัญที่สุดที่ส่งผลต่อการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการจัดการเรียนการสอนคือ ด้านบุคลากร ด้านวัสดุอุปกรณ์และครุภัณฑ์เกี่ยวกับเทคโนโลยีสารสนเทศ ด้านห้องปฏิบัติการ และด้านงบประมาณ ตามลำดับ นอกจากนั้นยังพบว่าแนวทางที่ได้รับการร้องขอการสนับสนุนมากที่สุด คือ การได้รับการอบรมทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศในด้านต่าง ๆ เช่น ด้านการติดตั้งเครือข่ายสารสนเทศและการบำรุงรักษา ด้านการพัฒนาสื่อการเรียนการสอน ด้านซอฟต์แวร์ประยุกต์ เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดในการจัดการเรียนการสอน จากผลการศึกษาที่ได้อาจสรุปได้ว่า โรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามใน 3 จังหวัดชายแดนใต้ มีการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในรูปแบบต่าง ๆ เพื่อประโยชน์ในการจัดการเรียนการสอน นอกจากนั้นการได้รับการอบรมในหัวข้อที่เกี่ยวข้องอาจจะช่วยพัฒนาแนวทางในการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการจัดการเรียนการสอนให้ดียิ่งขึ้นได้อีกด้วย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมควบคุมโรคติดต่อ. (2564). รายงานสถานการณ์โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ในประเทศไทย. สืบค้นจาก https://ddc.moph.go.th/viralpneumonia/
เฉลิมพล ศรีรักษ์, มะลิวัลย์ น้อยบัวทิพย์, และสุวัฒน์ จุลสุวรรณ์. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการจัดการเรียนการสอนของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา มหาสารคาม เขต 3. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 14(67), 67-76.
ชัชนก มั่นประสงค์, และธีระวัฒน์ มอนไธสง. (2563). แนวทางการพัฒนาการบริหารเทคโนโลยีสารสนเทศใน สถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา พระนครศรีอยุธยาเขต 2. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฎพระนครศรีอยุธยา, 7(12), 280-294.
ซี กอดอรี. (2554). โรงเรียนเอกชนกับการบริหารงานวิชาการ ZSWOT. สืบค้นจาก http://www.goto know.org/blog/islampc/44391
ณัฐิกานต์ ปังศรีวงศ์. (2563). การพัฒนาทักษะด้านการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของครูโรงเรียนตลาดหนองหวายสังกัด สำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2 (การศึกษาอิสระปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี, สุราษฎร์ธานี.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2545). การบริหารงานวิชาการ. กรุงเทพฯ. ศูนย์สื่อเสริม กรุงเทพมหานคร.
พระมหากันตินันท์ เฮงสกุล. (2564). เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการบริหารการศึกษา. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 3(1), 1-10.
พวงสุรีย์ วรคามิน, และนันทรัตน์ เจริญกุล. (2559). การบริหารงบประมาณของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา, 11(2), 189-203.
พันธยุทธ ทัศระเบียบ, อรุณ จุติผล, และวันฉัตร ทิพย์มาศ. (2562). การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามในจังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 11(1), 127-140.
เพลินพิศ ศิริสมบูรณ์. (2559). คุณลักษณะบัณฑิตตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ ของวิทยาลัยเซาธ์อีสท์บางกอก ประจําปีการศึกษา 2556-2557 (รุ่นที่ 15). วารสารวิชาการเซาธ์อีสท์บางกอก, 2(2), 55-67
ฟาริด เตะมาหมัด. (2550). แนวทางการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามจังหวัดชายแดน ภาคใต้. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสงขลา นครินทร์, ปัตตานี.
มหาวิทยาลัยราชภัฎยะลา. (2549). ข้อเสนอยุทธศาสตร์การพัฒนาคุณภาพโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม. ยะลา: มหาวิทยาลัยราชภัฎยะลา.
ยุทธนา เกื้อกูล, และนิเลาะ แวอุเซ็ง. (2560). สภาพและปัญหาการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม จังหวัดชายแดนใต้. วารสาร AL-NUR บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยฟาฏอนี, 12(23),123-131.
ราชกิจจานุเบกษา. (2564). พระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ.2548 ฉบับที่ 28. สืบค้นจาก http://www.nakhonsawan.go.th/joomla/index.php?option=com
วัชราภรณ์ ไพรินทร์. (2556). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้วยชุดการสอนแบบศูนย์การเรียนกับชุดสอนสำหรับครูเรื่องอุปกรณ์เทคโนโลยีสารสนเทศและหลักการทำงานเบื้องต้นของคอมพิวเตอร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนประถมศึกษาธรรมศาสตร์. วารสารวิชาการ Veridian E-Journal, 6(2), 359-374.
วิภาวดี จักรแก้ว, เบญจพร ชนะกุล, และสุภาพ เต็มรัตน์. (2564). พฤติกรรมการบริหารของผู้บริหาร ที่ส่งผลต่อการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศการศึกษาในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 12. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(8), 164-178.
วีระพร วงษ์พานิช, และสุเทพ ลิ่มอรุณ. (2555). ปัจจัยองค์กรในการจัดการความรู้ที่ส่งผลต่อการจัดการความรู้เกี่ยวกับการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 10 จังหวัดเพชรบุรี. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 4(1), 237-246.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ สำนักนายกรัฐนตรี. (2564). พระราชบัญญัติการศึกษา พ.ศ.2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2545. สืบค้นจาก https://www.bic.moe.go.th/ images/stories/Porrorbor2542.pdf.
อมรรัตน์ จินดา, และเอกนฤน บางท่าไม้. (2558). สภาพปัญหาและแนวทางส่งเสริมการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ และการสื่อสารเพื่อการศึกษาสำหรับสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา นครปฐม เขต 2. วารสารวิชาการ Veridian E-Journal, 9(1), 395-407.
Sinan, A. & Peter, W. (2007). I.T.Assest, Organizational Capabilities and Firm Performance: Do Resource Allocations and Organizational Differences Explain Performance Variation?. Organization Science, 4632(06), 1-27.
Efraim, T., McLean, E., & Wetherbe, J. (2002). Information Technology For management: Transformation Business in the Digital Economy. (3rd ed.). New York: John Wiley & Sons.
