ทัศนคติของนักท่องเที่ยวเพศชายชาวไทยและชาวต่างชาติที่มีต่อภาพลักษณ์ของผู้หญิงไทยที่สะท้อนจากสื่อที่มีเรื่องราวทางเพศ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทัศนคติของนักท่องเที่ยวเพศชายที่มีต่อภาพลักษณ์ของ ผู้หญิงไทยที่สะท้อนจากสื่อที่มีเรื่องราวทางเพศ ซึ่งประกอบด้วยการศึกษาการนำเสนอภาพของ ผู้หญิงไทยผ่านสื่อที่มีเรื่องราวทางเพศ ได้แก่ นิตยสาร ป้ายโฆษณา และภาพยนตร์ ว่ามีลักษณะอย่างไร ซึ่งผู้วิจัยต้องการหาคำตอบว่า ภาพลักษณ์ของผู้หญิงไทยที่สะท้อนจากสื่อที่มีเรื่องราวทางเพศนั้นมีผลต่อการตัดสินใจเดินทางมาท่องเที่ยวที่ประเทศไทยของนักท่องเที่ยวเพศชายทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติหรือไม่ ผู้วิจัยเลือกใช้เครื่องมือการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยศึกษาจากสื่อที่มีเรื่องราวทางเพศที่มีผู้หญิงไทยอยู่ในสื่อนั้น และผู้วิจัยได้สัมภาษณ์กลุ่มตัวอย่างทั้งหมด 20 คน ประกอบด้วย นักท่องเที่ยวเพศชายชาวไทย จำนวน 10 คน และนักท่องเที่ยวเพศชายชาวต่างชาติ จำนวน 10 คน ทั้งที่มีและไม่มีประสบการณ์การเดินทางท่องเที่ยวในประเทศไทย อายุระหว่าง 20-40 ปี ไม่จำกัดสัญชาติ วิธีการวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์ความคิดเห็นของผู้ถูกสัมภาษณ์ว่าเป็นไปในทิศทางใดมากกว่ากัน ผลของการวิจัยสรุปได้ว่า การนำเสนอภาพของผู้หญิงไทยผ่านสื่อที่มีเรื่องราวทางเพศเป็นไปในลักษณะของการตอกย้ำความเป็นเพศหญิง และสะท้อนสภาวะการเป็นสินค้าทางเพศ ในส่วนของการสัมภาษณ์กลุ่มตัวอย่างทั้ง 20 คนนั้น นักท่องเที่ยวเพศชายทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ ส่วนใหญ่ไม่ได้มองว่าสื่อที่มีเรื่องราวทางเพศของผู้หญิงไทยเป็นปัจจัยที่ดึงดูดให้ตนเองเดินทาง มาท่องเที่ยวที่ประเทศไทย การเลือกเดินมาท่องเที่ยวที่ประเทศไทยนั้นมาจากปัจจัยของความสวยงามทางธรรมชาติ วัฒนธรรม และปัจจัยเรื่องค่าใช้จ่าย และกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่แสดงความคิดเห็นว่า ผู้หญิงไทยมีสิทธิเสรีภาพในการเลือกแสดงออก สื่อเหล่านั้นไม่ได้ทำให้ภาพลักษณ์ของผู้หญิงไทยเสียหาย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
พจน์ ใจชาญสุขกิจ. (2561). ความรู้เรื่อง ภาพลักษณ์ (Image) : องค์ประกอบของภาพลักษณ์. สืบค้นจาก https://www.gotoknow.org/posts/71706
พนิดา หันสวาสดิ์. (2544). ผู้หญิงในภาพยนตร์:กระบวนการผลิตซ้ำภาพลักษณ์ของผู้หญิงในสังคมไทย (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร, กรุงเทพฯ.
มนัสนันท์ จิตติจรุงลาภ. (2557). ผลของการมองจากมุมของผู้อื่นต่อการลดเจตคติรังเกียจกลุ่มแบบแอบแฝง : อิทธิพลกำกับของการนิยามตัวตนและอิทธิพลส่งผ่านของการเชื่อมโยงตนเข้ากับผู้อื่น(วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
หนึ่งหทัย ขอผลกลาง, วีรพงษ์ พลนิกรกิจ, และนิศาชล จำนงศรี. (2554). มองผู้หญิงกับสื่อใหม่ในสังคมไทย ผ่านงานวิจัยแนวสตรีนิยมไซเบอร์. วารสารเทคโนโลยีสุรนารี, 5(2), 149-158.
อนงค์นาฏ รัศมีเวียงชัย. (2560). ประเทศไทยในภาพยนตร์ต่างประเทศ. วารสารศาสตร์, 10(1), 151-199.
เอกธิดา เสริมทอง. (2556). ผู้หญิงของสื่อ…สื่อของผู้หญิง. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 3(19), 121-154.
Amanda, C. (2018). The feminist case against pornography: a review and re-evaluation. Inquiry, An Interdisciplinary. Journal of Philosophy, 62(6), 624-658.
Armstrong, E. (2020). Marxist and Socialist Feminism. Northampton: Study of Women and Gender: Faculty Publications, Smith College.
Box Office Mojo. (2021). Hang Over 2. Retrieved from https://www.boxofficemojo.com/release /rl408323585/
Bürgerrundfunk. (2021). Bride of the Orient (Gekauftes Glück). Retrieved from https://www. youtube.com/watch?v=Bnvcdows8NQ.
Collins, L. R., Strasburger, C. V., Brown, D.J., & Donnerstein, E. (2017). Sexual Media and Childhood Well-being and Health. American Academy of pediatrics, 162-166.
Valkenburg, M. P. (2020). Media Effects Theories: An Overview. Media Effects: Advances in Theory and Research: London. Routledge.
Vandenbosch, L., Oosten, V.J., & Peter, J. (2015). The Relationship Between Sexual Content on Mass Media and Social Media: A Longitudinal Study. Cyberpsychology, Behavior, And Social Networking, 18(12), 697-703.
Voas, D. (2014). Towards a sociology of attitudes. Sociological Research Online, 19(1), 132-144.
Ward, L. M. (2003). Understanding the role of entertainment media in the sexual socialization of American youth: A review of empirical research. Developmental Review, 23(3), 347–388.
