การพัฒนาทักษะการระบายสีไม้ โดยใช้ชุดแบบฝึกทักษะการระบายสี กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนศรัทธาวิทยานุสรณ์ อำเภอรามัน จังหวัดยะลา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้เป็นงานวิจัยแบบกึ่งทดลองมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบทักษะการระบาย
สีไม้ก่อนเรียนและหลังเรียน กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ที่ผ่านการจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุดแบบฝึกทักษะการระบายสี และ 2) เปรียบเทียบทักษะการระบายสีไม้ กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ที่ผ่านการจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุดแบบฝึกทักษะ การระบายสีกับการจัดการเรียนรู้ตามปกติ กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2563 โรงเรียนศรัทธาวิทยานุสรณ์ จํานวน 2 ห้องเรียน รวมนักเรียน 60 คน แบ่งเป็นห้องทดลอง 1 ห้องและห้องควบคุม 1 ห้อง ใช้วิธีการสุ่มอย่างง่ายด้วยการจับฉลาก เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุดแบบฝึกทักษะการระบายสีจำนวน 6 แผน และแผนการจัดการเรียนรู้ตามปกติ จำนวน 6 แผน ชุดแบบฝึกทักษะการระบายสีไม้ และแบบประเมินทักษะการระบายสีไม้ วิเคราะห์ความตรงของแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุดแบบฝึกทักษะการระบายสี และแผนการจัดการเรียนรู้ตามปกติจากผู้เชี่ยวชาญจำนวน 3 ท่าน ได้ค่า IOC ระหว่าง 0.67 ถึง 1.00 ชุดแบบฝึกทักษะการระบายสี เรื่องการระบายสีไม้ ได้ค่า IOC ระหว่าง 0.67-1.00 แบบประเมินทักษะการระบายสีไม้ได้ค่า IOC เท่ากับ 1.00 และความเชื่อมั่นโดยการหาค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค ได้ค่าเท่ากับ 0.76 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และคะแนนพัฒนาการสัมพัทธ์
ผลการศึกษาพบว่า 1) นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ที่ผ่านการจัดการเรียนรู้โดยใช้ ชุดแบบฝึกทักษะการระบายสีมีคะแนนเฉลี่ยหลังเรียน (µ=16) สูงกว่าก่อนเรียน (µ=11.47) ได้คะแนนเฉลี่ยพัฒนาการสัมพัทธ์เท่ากับ 53.11 ซึ่งมีพัฒนาการอยู่ในระดับสูง 2) นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ที่ผ่านการจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุดแบบฝึกทักษะการระบายสี ได้ค่าเฉลี่ยคะแนนพัฒนาการสัมพัทธ์เท่ากับ 53.11 สูงกว่าห้องที่ผ่านการจัดการเรียนรู้ตามปกติ ได้ค่าเฉลี่ยคะแนนพัฒนาการสัมพัทธ์เท่ากับ 33.18
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กฤติยา วงษ์ขันธ์. (2561). การออกแบบการวิจัย รูปแบบการวิจัยเชิงปริมาณ การกำหนดตัวอย่างและการวิเคราะห์ข้อมูล. สืบค้นจาก https://www.ubu.ac.th/web/filesup/08f2019050616142231. pdf
เกียรติสุดา ศรีสุข. (2552). ระเบียบวิธีวิจัย. เชียงใหม่: โรงพิมพครองชาง.
โกศล พิณกุล. (2554). ศิลปะในโรงเรียน. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
นภัทรสรณ์ หิงห้อยทอง. (2563). การพัฒนาความสามารถมารถในการใช้สีไม้โดยใช้แบบฝึกของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนเซนต์โยเซฟระยอง. สืบค้นจาก file:///C:/Users/JIB/Dow nloads/2-%E0%B8%99%E0%B8%A0%E0%B8%B1%E0%B8%97%E0%B8%AA%E0%B8 % A3%E0%B8%93%E0%B9%8C.pdf
บูรณะ สมชัย. (2547). การสร้าง CAI Multimedia ด้วย AUTHORWARE 4.0. สืบค้นจาก http://www.sc phub.ac.th/ulib/dublin.php?ID=13439120874.
รงค์ ประภาสะโนบล. (2552). ทัศนศิลป์ ป.5 ชุดกิจกรรมการเรียนรู้พัฒนาการคิดวิเคราะห์ เสริมสร้างคุณธรรม จริยธรรม และค่านิยมที่ดีงาม. กรุงเทพฯ: พัฒนาคุณภาพวิชาการ (พว.).
ลัดดาวัลย์ แก้วโวหาร. (2562). การพัฒนาแบบฝึกทักษะ เรื่องสีไม้น่ารู้ กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนภูกระดึงวิทยาคม อำเภอภูกระดึง จังหวัดเลย. สืบค้นจาก http:// www.ska2.go.th/reis/data/research/25640706_192922_1664.pdf
วชิรวิทย์ ชุติมาวงศ์สกุล. (2562). การพัฒนาทักษะการวาดภาพและระบายสีด้วยสีไม้ ทิวทัศน์ใต้ท้องทะเล โดยใช้แบบฝึกทักษะการวาดภาพและระบายสีไม้ ด้วยการใช้เทคนิคแสงเงาและการไล่น้ำหนักสี ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5/4 โรงเรียนวัดสุทธาวาส. สืบค้นจาก https:// www.kroobannok.com/board_view.php?b_id=180527&bcat_id=16
วินัย รอดจ่าย. (2540). การเขียนและจัดทําสื่อหนังสือสําหรับเด็กและเยาวชน (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: ต้นอ้อแกรมมี่.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2552). สถิติประยุกต์สำหรับการวิจัย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศากุล ตานะเศรษฐ. (2563). ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับสี. สืบค้นจาก https://mcpswis.mcp.ac.th/html_ edu/cgibin/main_php/print_informed.php?id_count_inform=26308
สกนธ์ ภู่งามดี. (2548). จิตรกรรมสร้างสรรค์ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ประสานมิตร.
สมคิด หงส์สุวรรณ. (2546). สีไม้. กรุงเทพฯ: วาดศิลป์.
สังคม ทองมี. (2534). ทัศนะของผู้เชี่ยวชาญทางด้านการพัฒนาหลักสูตร นักวิชาการทางด้านศิลปศึกษา และผู้ใช้หลักสูตรที่มีต่อวิชาศิลปศึกษาในหลักสูตรมัธยมศึกษาตอนต้น (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2533). (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2551). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. นนทบุรี: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำลี รักสุทธี (2553). คู่มือการจัดทำสื่อนวัตกรรมและแผนฯ ประกอบสื่อนวัตกรรม. กรุงเทพฯ: พัฒนาศึกษา.
สุคนธ์ สินธพานนท์. (2553). นวัตกรรมการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาคุณภาพของเยาวชน. กรุงเทพฯ: อักษรเจริญทัศน์.
EduGyan. (2017). Edward Lee Thorndike: Theory of Learning. Retrieved from http://www.edugyan .in/2017/03/edward-lee-thorndike-theory-of-learning.html
McArdle. T. (2021). Colored Pencil Instruction. Retrieved from https://www.art-is-fun.com/colored-pencil-instruction.
Michele. M. (2020). Gardner's Theory of Multiple Intelligences. Retrieved from https://www.simply psychology.org/multiple-intelligences.html
Samar. C. (2021) Gagne’s theory of Learning. Retrieved from https://www.samareducation.com/ 2022/06/gagnes-theory-of-learning.html
