การจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการรายวิชาอัตตารีคกับอัลอัคลากร่วมกับหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสำหรับนักเรียนชั้นอิสลามศึกษาตอนกลางปีที่ 1

Main Article Content

นิสวัน หะยีซาและ
อับดุลรอแม สุหลง
มูหำมัดสุใหมี เฮงยามา

บทคัดย่อ

DOI :  10.14456/pnuhuso.2025.11


       การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาและหาประสิทธิภาพหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ร่วมกับแผนการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการรายวิชาอัตตารีคกับอัคอัคลากตามเกณฑ์มาตรฐาน 80/80 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการรายวิชาอัตตารีคกับอัลอัคลากร่วมกับหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการรายวิชาอัตตารีคกับอัลอัคลากร่วมกับหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ กลุ่มเป้าหมายคือ นักเรียนชั้นอิสลามศึกษาตอนกลางปีที่ 1/3 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2566 จำนวน 13 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและแบบประเมินความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าประสิทธิภาพนวัตกรรม และการทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1) ประสิทธิภาพของหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ร่วมกับแผนการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการรายวิชาอัตตารีคกับอัคอัคลาก สำหรับนักเรียนชั้นอิสลามศึกษาตอนกลางปีที่ 1 มีประสิทธิภาพเท่ากับ 80.43/82.82  2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการรายวิชาอัตตารีคกับอัลอัคลากร่วมกับหนังสืออิเล็กทรอนิกส์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3) ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการรายวิชาอัตตารีคกับอัลอัคลากร่วมกับหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ นักเรียนมีความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
หะยีซาและ น. ., สุหลง อ. ., & เฮงยามา ม. . (2025). การจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการรายวิชาอัตตารีคกับอัลอัคลากร่วมกับหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสำหรับนักเรียนชั้นอิสลามศึกษาตอนกลางปีที่ 1. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 12(1), 219–238. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/pnuhuso/article/view/276029
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). หลักสูตรอิสลามศึกษาตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). แนวปฏิบัติการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

กลัญญู เพชราภรณ์. (2565). การจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการ (เอกสารประกอบการสอน). คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.

กุลิสรา จิตรชญาวณิช. (2562). การจัดการเรียนรู้. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

จันทร์จิรา ปัญจพัฒนศิริ. (2565). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เรื่อง อาหารและการย่อยอาหารของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ระหว่างการสอนโดยใช้หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ (e-book) เรื่อง อาหารและการย่อยอาหารกับการสอนแบบปกติ. วารสารบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(3). 71-72.

นัจวา มามุ. (2564). การจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการรายวิชาอรรถธิบายอัลกุรอานกับวิทยาศาสตร์ร่วมกับสื่อมัลติมีเดียที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสำหรับนักเรียนชั้นอิสลามศึกษาตอนกลางปีที่ 1. วารสาร อัล-ฮิกมะฮฺ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี, 11(22). 48-50.

พระณัฐวุฒิ อคฺควฑฺฒโน [หนูเกื้อ]. (2564). การวิเคราะห์องค์ประกอบของปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์, 2(2). 56-65.

พีรภาว์ ลบช้าง และน้ำทิพย์ องอาจวาณิชย์. (2565). การจัดการเรียนรู้โดยใช้หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ร่วมกับเกมการแข่งขันสะกดคำวิชาภาษาไทย เพื่อพัฒนาทักษะการเขียนสะกดคำของนักเรียนชั้นประถมศึกษา ปีที่ 4. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 18(85). 61-68.

โยธิน ศันสนยุทธ. (2535). มนุษย์สัมพันธ์ : จิตวิทยาการงานในองค์การ. ศูนย์ส่งเสริมวิชาการ.

โรงเรียนบูรณาการศึกษาวิทยา. (2566). แบบสรุปผลการเรียนรายวิชา. ผู้แต่ง.

โรงเรียนบูรณาการศึกษาวิทยา. (2566). รายงานผลการประเมินตนเองของสถานศึกษา (Self - Assessment Report : SAR). ผู้แต่ง.

เลิศชาย ปานมุข. (2551). แนวทางการเสริมสร้างวินัยนักเรียนในสถานศึกษา. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วิเศษ ชิณวงศ์. (2544). การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือ. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สราญ ปริสุทธิกุล. (2550). สร้างสื่อ CAI และ e-Learning ด้วย Authorware ฉบับสมบูรณ์. ซัคเซสมีเดีย.

สูฮัยลา บินสะมะแอ และพารีดา หะยีเตะ. (2565). การพัฒนาหนังสืออิเล็กทรอนิกส์นิทานพื้นบ้านสองภาษาสำหรับนักเรียนประถมศึกษา โรงเรียนของรัฐที่ใช้หลักสูตรอิสลามศึกษา (แบบเข้ม) ในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสารวิชาการ, 8(2). 187-196.

อัจฉรา เสาว์เฉลิม และจุฑามาศ บัตรเจริญ. (2562). การพัฒนาหนังสืออิเล็กทรอนิกส์หลักและวิธีสอนกระบี่กระบอง. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 47(2), 533-534.

อาดีละห์ ลือแบบราเห็ง. (2564). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาอัตตารีคเรื่องอุลุลอัซมียฺโดยใช้หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ (E-book) สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. มนารอ : วารสารประเด็นอิสลามร่วมสมัย, 2(1). 48-50.

อิบรอฮีม ณรงค์รักษาเขต. (2558). ปรัชญาการศึกษาอิสลาม. บรรลือการพิมพ์.

Jackson, D. W. and Jackson, R. T. (1996). Instructional goal structure: Cooperative, Competitive or individualistic. noplace: n.p.