การสยบความเครียด เสริมสร้างความฉลาดทางอารมณ์

Main Article Content

วันอะห์หมัด แวดือเระ
จิราวรรณ ราชแก้ว
ซูวัยบ๊ะห์ มะอูเซ็ง
นัสรีน นิเงาะ
นัสรีนา ดือราโอะ
นุชรี เหล็บหนู
มุฮัมหมัดซาฮีด สาแลมิง
มูฮัมหมัดฟาเดล ยาลาแว
มูฮัยมีน บืองาฉา
ฮามีด๊ะ มูสอ
ศุภกาญจน์ บัวทิพย์

บทคัดย่อ

DOI : 10.14456/pnuhuso.2025.12


        การวิจัยนี้มุ่งศึกษาการเสริมสร้างทักษะการจัดการอารมณ์และความเครียดในนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย เนื่องจากเป็นวัยที่มักจะเผชิญกับความเครียดสูง จากการเปลี่ยนแปลงของร่างกายและสังคม ซึ่งอาจส่งผลต่อสุขภาวะทางจิตใจและการเรียน ผู้วิจัยเล็งเห็นความสำคัญจึงนำทักษะการจัดการอารมณ์และความเครียดมาใช้อบรมกับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบทักษะการจัดการอารมณ์และความเครียด ก่อนและหลังเข้าร่วมโครงการ 2) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนก่อนและหลังการเข้าร่วมโครงการ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนมัธยมปลาย จำนวน 64 คน โดยเครื่องมือวิจัยประกอบด้วยกิจกรรม 4 กิจกรรม แบบทดสอบก่อนและหลังเข้าร่วมโครงการ และแบบประเมินความพึงพอใจต่อการเข้าร่วมโครงการสยบความเครียด เสริมสร้างความฉลาดทางอารมณ์


         ผลการวิจัย พบว่า นักเรียนมีทักษะการจัดการอารมณ์และความเครียดหลังการเข้าร่วมโครงการเฉลี่ย10.00 คะแนน ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 1.82 ซึ่งนักเรียนมีทักษะการจัดการอารมณ์และความเครียดก่อนการเข้าร่วมโครงการเฉลี่ย 7.95 คะแนน ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 1.77 แสดงว่าทักษะหลังการเข้าร่วมโครงการสูงกว่าก่อนการเข้าร่วมโครงการ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.01 และนักเรียนมีความพึงพอใจต่อการเข้าร่วมโครงการทุกด้านอยู่ในระดับมาก และมีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 4.34 ถึง 4.45 ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าโครงการสยบความเครียด เสริมสร้างความฉลาดทางอารมณ์ สามารถพัฒนาทักษะการจัดการอารมณ์และความเครียดของนักเรียนได้ ซึ่งอาจนำไปประยุกต์ใช้ในสถานศึกษาอื่น ๆ เพื่อส่งเสริมสุขภาวะทางจิตใจและทักษะการจัดการอารมณ์ของนักเรียนในระดับชั้นต่าง ๆ ต่อไป

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
แวดือเระ ว., ราชแก้ว จ. ., มะอูเซ็ง ซ. ., นิเงาะ น. ., ดือราโอะ น. ., เหล็บหนู น. ., สาแลมิง ม. ., ยาลาแว ม. ., บืองาฉา ม. ., มูสอ ฮ. ., & บัวทิพย์ ศ. . (2025). การสยบความเครียด เสริมสร้างความฉลาดทางอารมณ์. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 12(1), 239–255. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/pnuhuso/article/view/276175
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมสุขภาพจิต. (2558). เครียด คลายเครียด. สำนักงานกิจการโรงพิมพ์ องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึกในพระบรมราชูปถัมภ์.

กรมสุขภาพจิต. (2565, 30 กันยายน). รายงานประจำปีกรมสุขภาพจิต ปีงบประมาณ 2565. https://dmh.go.th/report/dmh/rpt_year/dl.asp?id=463

กรมสุขภาพจิต. (2567, 23 มกราคม). ข้อมูลการประเมินสุขภาพจิตคนไทย. https://checkin.dmh.go.th/ dashboards.

กุหลาบ ปุริสาร. (2561). แนวทางการพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์สู่ผู้นำที่มีประสิทธิผลของผู้บริหารในศตวรรษที่ 21. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย, 8(1), 1-9.

ฉัตร คำแสง, วรดร เลิศรัตน์ และเจณิตตา จันทวงษา. (2566). เด็กและครอบครัวไทย ในสามวิกฤต: รายงานสถานการณ์เด็กและครอบครัว ประจำปี 2022. ศูนย์ความรู้นโยบายเด็กและครอบครัว.

ฐิติพร ศุภสิทธิ์ธำรง. (2566, 21 มิถุนายน). EQ (Emotional quotient) ความฉลาดทางอารมณ์. https://www.medparkhospital.com/lifestyles/eq-emotional-quotient

ทิตาวีร์ การรัมย์, สังเวียน ปินะกาลัง และปิยะวรรณ ศรีสุรักษ์ (2567). การใช้ชุดกิจกรรมฝึกคิดแก้ปัญหาเพื่อส่งเสริมความฉลาดทางอารมณ์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารศึกษาศาตร์ มมร คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 12(1), 180-191.

นิพัทธา สังข์ยก และเนรัญชลา จารุจิตร. (2564). การจัดกิจกรรมเสริมประสบการณ์เพื่อพัฒนา EQ ของเด็กนักเรียนในศูนย์พัฒนาเด็กเล็กสำหรับผู้ปกครอง. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 23(1), 399-412.

พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2552). หลักการวัดและประเมินผลการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 5). เฮ้าส์ ออฟ เคอร์มิสท์.

พิมพ์รัตน์ ธรรมรักษา และอาภาพร เผ่าวัฒนา. (2562). ความฉลาดทางอารมณ์กับพฤติกรรมเสี่ยงในวัยรุ่น. วารสารวิจัยสุขภาพและการพยาบาล, 35(3), 212-223

ภูมิวรพล กุณทา. (2563). ความฉลาดทางอารมณ์ที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตของนักเรียนเดินเรือพาณิชย์ศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

วรรณี แกมเกตุ. (2551). วิธีวิทยาการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วันทนา เนาว์วัน และอารมณ์ เอี่ยมประเสริฐ. (2563). การจัดการความเครียดและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการจัดการคุณภาพชีวิตในการทำงาน. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 22(1), 223-232.

วิมลทิพย์ มุสิกพันธ์. (2563). ผลการพัฒนาทักษะการจัดการความเครียดในวัยรุ่นที่ส่งผลต่อสุขภาพจิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.

ศิริชัย กาญจนวาสี. (2556). ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม (พิมพ์ครั้งที่ 7). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สถาบันสุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่นราชนครินทร์. (2565). รายงานการศึกษาสถานการณ์ความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายในเด็กและวัยรุ่นไทย. กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข.

สมชาย ศรีวิไลลักษณ์. (2564). การพัฒนาทักษะการจัดการความเครียดในวัยรุ่น: แนวทางการป้องกันปัญหาสุขภาพจิต. วารสารจิตวิทยาคลินิก, 52(1), 15-28.

Amanvermez, Y., Karyotaki, E., Cuijpers, P., Ciharova, M., Donker, M., Hurks, P., Salemink, E., Spinhoven, P., Struijs, S., & de Wit, L. M. (2023). Online stress management interventions for university students: A systematic review. JMIR Formative Research, 7(11), e44216. https://formative.jmir.org/10.2196/44216

Bar-On, R. (1997). The emotional intelligence inventory (EQ-I): Technical manual. Multi-Health Systems.

Carmeli, A. (2003). The relationship between emotional intelligence and work attitudes, behavior and outcomes. Journal of Managerial Psychology, 18(8), 788-813. https:// doi.org/10.1108/02683940310511881

World Health Organization [WHO]. (2023). Adolescent mental health: A global perspective (Technical Report). WHO Press.

Zeng, C. (2024). Human capital work engagement, emotional intelligence, and health and wellness: Basis for middle management resilience framework. International Journal of Research Studies in Management, 12(13), 177-184. https://doi.org/10.5861/ijrsm.20 24.1287