การพัฒนาทักษะการอ่านอัลกุรอานโดยใช้ชุดการสอนสำหรับนักเรียน อิสลามศึกษาตอนต้นชั้นปีที่ 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
วิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อพัฒนาและหาประสิทธิภาพของชุดการสอนรายวิชาอัลกุรอานสำหรับนักเรียนอิสลามศึกษาตอนต้นชั้นปีที่ 2 ตามเกณฑ์ 70/70 2) เพื่อเปรียบเทียบทักษะการอ่านอัลกุรอานระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียนโดยใช้ชุดการสอน และ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุดการสอนรายวิชาอัลกุรอาน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือนักเรียนชั้นอิสลามตอนต้นชั้นปีที่ 2 ได้มาโดยสุ่มอย่างง่าย จำนวน 30 คน เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย 1) ชุดการสอนรายวิชาอัลกุรอาน สำหรับนักเรียนอิสลามศึกษาตอนต้นชั้นปีที่ 2 2) แผนการจัดการเรียนรู้รายวิชาอัลกุรอานโดยใช้ชุดการสอน 3) แบบวัดทักษะการอ่านรายวิชาอัลกุรอาน และ 4) แบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบค่า t-Test ผลการวิจัยพบว่า1) ประสิทธิภาพของชุดการสอนมีประสิทธิภาพโดยรวมเท่ากับ 85.70/80.00 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานกำหนดไว้ 2) ทักษะการอ่านอัลกุรอานของผู้เรียนที่เรียนโดยใช้ชุดการสอนหลังเรียน สูงกว่าก่อที่ระดับ .001 3) ความพึงพอใจของนักเรียนที่เรียนโดยใช้ชุดการสอนอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรอิสลามศึกษา พุทธศักราช 2551.กรมวิชาการ.
ซาวียะห์ สาเหาะ, ลิลลา อดุลยศาสน์, และรูฮัยซา ดือราแม. (2566). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ วิทยาศาสตร์ เรื่อง แสง โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้าน เพื่อส่งเสริมทักษะการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารวิทยาศาสตร์และวิทยาศาสตร์ศึกษา, 6(2), 253–265.
ฐิติพร อาทิตย์อาภา และพิษณุภาคิณ ไชยมงคล. (2567). การศึกษาผลสัมฤทธิ์การใช้ชุดกิจกรรมการ เรียนรู้เรื่อง ชั้นบรรยากาศของเรา เพื่อการพัฒนาการเรียนรายวิชาวิทยาศาสตร์ของนักเรียนในโรงเรียนประจำชุมชน: กรณีศึกษาโรงเรียนบ้านกาดวิทยาคม. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 2(3), 1-15.
นภสร กิตติพงศ์. (2566). สู่ชุมชนการอ่านในบริบทการสื่อสารยุคดิจิทัล: บทบาทของการแสดงความคิดเห็นเชิงโต้ตอบ. วารสารการสื่อสารและการจัดการ, 11(4), 25–40.
บรรจง พลไชย. (2567). การอ่านเพื่อการเรียนรู้. วารสารบรรณารักษศาสตร์, 13(2), 1-15.
พวงผกา ดลสุจริต. (2563). การพัฒนาความสามารถการอ่านอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 5. ใน รายงานการประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 21 มหาวิทยาลัยขอนแก่น (น. HMP10). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
มะรอบี เจ๊ะเฮง, มูหำมัดสุใหมี เฮงยามา และยามีละห์ โต๊ะแม. (2565). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุดฝึกทักษะการอ่านศัพท์ที่มีต่อความคงทนในการท่องจำอัลกุรอานสำหรับนักเรียนชั้นอิสลามศึกษาตอนต้นปีที่ 1. วารสารมนารอ : วารสารอิสลามและประเด็นร่วมสมัย (M-JICI), 6(1), 88–106.
มูหำมัดสุใหมี เฮงยามา และอับดุลรอแม สุหลง. (2568). ผลของการพัฒนาชุดกิจกรรมร่วมกับหะลเกาะฮฺที่มีต่อทักษะการอ่านอัลกุรอานสำหรับศูนย์การเรียนรู้อัลกุรอานนูรุลฮูดา บ้านบ่อเจ็ดลูก อำเภอเมือง จังหวัดยะลา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี, 36(1), 154–164.
วรฤทัย เพชรรัตน์ และจุไรศิริ ชูรักษ์. (2567). การจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการการสอนอ่านของเมอร์ดอคร่วมกับสื่อประสม ที่มีต่อความสามารถในการอ่านภาษาอังกฤษเพื่อความเข้าใจ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารพุทธศาสตร์ มจร อุบลราชธานี, 6(1), 465-478.
อาดีละห์ ดือราฮิง. (2564). การพัฒนาทักษะการอ่านอัลกุรอานโดยใช้ชุดสูเราะฮฺอัลกุรอานแบบ AC Model สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
อิสมาอีลลุตฟี จะปะกียา. (2557). อัลกุรอานและสังคมไทย. ศยาม.
Good, T. L. (1973). Introduction to Educational Research. Longman.
