การปรับตัวของทายาทผู้ย้ายถิ่นชาวไทใหญ่จากประเทศเมียนมา ผ่านการเป็นลูกผสมทางวัฒนธรรมในประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ทายาทรุ่นที่ 2 ของผู้อพยพย้ายถิ่นชาวไทใหญ่จากประเทศเมียนมาในประเทศไทยมีจำนวนเพิ่มมากขึ้น งานศึกษาที่ผ่านมาแสดงให้เห็นว่าพวกเขาได้สร้างตัวตนใหม่ผ่านการศึกษาและการใช้ชีวิตในประเทศไทย และกลายเป็นลูกผสมทางวัฒนธรรมหรือคนพันทาง บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทำความเข้าใจการปรับตัวของทายาทรุ่นที่ 2 ของผู้ย้ายถิ่นชาวไทใหญ่จากประเทศเมียนมา จากการศึกษาและใช้ชีวิตในประเทศไทย ผ่านแนวคิดลูกผสมทางวัฒนธรรม (Cultural Hybridity) ซึ่งได้รับการอธิบายในฐานะกระบวนการสร้างตัวตนที่ไม่หยุดนิ่ง ซึ่งจะทำให้เห็นความสลับซับซ้อนของการปรับตัวของทายาทรุ่นที่ 2 ภายใต้บริบทของการเป็นคนชายขอบของสังคมไทย บทความนี้เป็นการค้นคว้าเบื้องต้น โดยใช้วิธีการเชิงคุณภาพอันประกอบด้วยการวิจัยเอกสาร ร่วมกับการลงพื้นที่ภาคสนามและการสัมภาษณ์เชิงลึกกับทายาทผู้ย้ายถิ่นชาวไทใหญ่จากประเทศเมียนมาในจังหวัดเชียงใหม่ ระหว่าง พ.ศ. 2561-2562
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- เนื้อหาและข้อมูลที่ลงตีพิมพ์ในวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
- บทความและข้อมูล ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำข้อมูลไปใช้ประโยชน์ในทางวิชาการ ขอให้อ้างอิงแหล่งที่มาด้วย
เอกสารอ้างอิง
โกสุมภ์ สายจันทร์ และคณะ. (2554). บทสังเคราะห์ชุดโครงการวิจัยเรื่อง สถานะและปัญหาของทายาทรุ่นที่ 2 ของผู้ย้ายถิ่นจากประเทศพม่า (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
ขวัญชีวัน บัวแดง และคณะ. (2549). การศึกษาและพัฒนาการสื่อสารสุขภาพในกลุ่มแรงงานข้ามชาติ กรณีศึกษากลุ่มแรงงานไทใหญ่ในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ (รายงานการวิจัย). เชียงใหม่: สถาบันวิจัยสังคม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ขวัญชีวัน บัวแดง. (2554ก). การปรับตัวทางสังคมและวัฒนธรรมของทายาทรุ่นที่ 2 ของผู้ย้ายถิ่นจากประเทศพม่า (รายงานการวิจัย). เชียงใหม่: คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
______. (2554ข). ทายาทของแรงงานย้ายถิ่นจากพม่า การศึกษาและอัตลักษณ์ข้ามชาติ. ใน มูลนิธิเพื่อนไร้พรมแดน (บก.). พลเมืองในโลกไร้พรมแดน (น. 124-55). กรุงเทพฯ: โครงการพัฒนาคุณภาพชีวิตแรงงานข้ามชาติและผู้มีปัญหาสถานะบุคคล สำนักงานกองทุนสนับสนุนการเสริมสร้างสุขภาพ.
ชรินทร์ มั่งคั่ง และคณะ. (2558). การสร้างความเข้มแข็งทางอัตลักษณ์ชาติพันธุ์ของนักเรียนไทใหญ่ผ่านแหล่งเรียนรู้ชุมชนในพื้นที่ภาคเหนือของไทย (รายงานการวิจัย). เชียงใหม่: สถาบันวิจัยสังคม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ฐิติมดี อาพัทธนานนท์. (2561). โรงเรียนหลากวัฒนธรรม นโยบายการจัดการศึกษาของรัฐไทยในสังคมพหุวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นงเยาว์ เนาวรัตน์, จารุณี มณีกุล, ชรินทร์ มั่งคั่ง, และเชษฐภูมิ วรรณไพศาล. (2555). ประชาสังคมและสิทธิทางการศึกษาสำหรับเด็กไร้รัฐ. เชียงใหม่: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
บุบผา อนันต์สุชาติกุล. (2554). รูปแบบและการจัดการศึกษาสำหรับทายาทรุ่นที่ 2 ของผู้ย้ายถิ่นจากประเทศพม่า. ชุดโครงการสถานะและปัญหาของทายาทรุ่นที่ 2 ของผู้ย้ายถิ่นจากประเทศพม่า (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
บุศรินทร์ เลิศชวลิตสกุล. (2561). เส้นทางอพยพของคนไทยกับการจัดการการย้ายถิ่นภายใต้แนวคิดสัญชาติทางวัฒนธรรมในเนเธอร์แลนด์. วารสารพัฒนศาสตร์, 1(2), 9-56.
ประชาไท. (2548). รายงานพิเศษ: “บัตรสี” สปีชี่ย์พลเมืองตามกฎหมาย. สืบค้นเมื่อ 5 เมษายน 2562, จาก https://prachatai.com/journal/2005/09/5679.
พวงเพชร์ ธนสิน. (2554). ทายาทรุ่นที่ 2 ของผู้ย้ายถิ่นจากประเทศพม่า: สถานการณ์และการอพยพโยกย้าย (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: กองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
พิสิษฏ์ นาสี, และชัยพงษ์ สำเนียง. (2557). ประเทศไทย จากยุคแรงงานล้นเหลือถึงการเข้ามาของแรงงานข้ามชาติ: ความเปลี่ยนแปลงของแรงงานในประเทศไทยสู่การแสวงหาแรงงานทดแทน. วารสารมหาวิทยาลัยเจ้าพระยา, 2(2), 104-134.
ศิริพงษ์ ลดาวัลย์ ณ อยุธยา. (2559). การจัดการแรงงานข้ามชาติเข้าเมืองผิดกฎหมาย 3 สัญชาติของไทย: การสำรวจทางกฎหมาย นโยบาย และทางเลือก. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 7(1), 49-74.
สมคิด แสงจันทร์. (2560). แรงปรารถนาและวัฒนธรรมวัยรุ่นของกลุ่มคนหนุ่มไตในจังหวัดเชียงใหม่. (ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สมชาย ปรีชาศิลปกุล. (2554). ความพลเมืองแบบลื่นไหลในยุคโลกาภิวัตน์ แปลจาก Flexible Citizenship for a Global Society โดย Bruno S. Frey, University of Zurich, Switzerland. ใน มูลนิธิเพื่อนไร้พรมแดน (บก.). พลเมืองในโลกไร้พรมแดน (น. 40-69). กรุงเทพฯ: โครงการพัฒนาคุณภาพชีวิตแรงงานข้ามชาติและผู้มีปัญหาสถานะบุคคล (คพรส.) สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.).
สำนักงานบริหารแรงงานต่างด้าว. (2561). สถิติจำนวนคนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตทำงานคงเหลือทั่วราชอาณาจักร ประจำเดือนตุลาคม 2561. สืบค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2562, จาก https://www.doe.go.th/prd/assets/upload/files/alien_th/98802fed607243cb1c1afe248b3d29eb.pdf.
สุชาดา ทวีสิทธิ์. (2554). ทัศนะใหม่ของความเป็นพลเมืองบนพื้นที่ของความเป็นอื่น. ใน มูลนิธิเพื่อนไร้พรมแดน (บก.). พลเมืองในโลกไร้พรมแดน (น. 8-39). กรุงเทพฯ: โครงการพัฒนาคุณภาพชีวิตแรงงานข้ามชาติและผู้มีปัญหาสถานะบุคคล (คพรส.) สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.).
อัมพร จิรัฐติกร. (2558). พื้นที่สาธารณะข้ามชาติ การเมืองเรื่องพื้นที่ของแรงงานอพยพไทใหญ่ในจังหวัดเชียงใหม่. เชียงใหม่: ศูนย์วิจัยและบริการวิชาการ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
อานันท์ กาญจนพันธุ์, และชัยพงษ์ สำเนียง. (2557). แรงงานข้ามชาติ อัตลักษณ์และสิทธิความเป็นพลเมือง. เชียงใหม่: แผนงานเสริมสร้างนโยบายสาธารณะที่ดี และสถาบันศึกษานโยบายสาธารณะ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
Bhabha, H. K. (1994). The Location of Culture. London: Routledge.
Jirattikorn, A. (2007). Living on Both Sides of the Borders: Transnational Migrants, Pop Music and Nation of the Shan in Thailand. Chiang Mai: Regional Center for Social Science and Sustainable Development, Faculty of Social Sciences, Chiang Mai University.
Portes, A., & Rumbaut, R. (2005). Introduction: The Second Generation and the Children of Immigrants Longitudinal Study. Ethnic and Racial Studies, 28(6), 983-999.
