การพัฒนารูปแบบการปฏิบัติงานเพื่อเป็นองค์กรที่มีสมรรถนะสูง

ผู้แต่ง

  • ธารารัตน์ พุ่มจันทร์ นักศึกษาปริญญาเอก สาขาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง

คำสำคัญ:

สมรรถนะสูง, ประสิทธิภาพ,การพัฒนารูปแบบ

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานการณ์ปัจจุบันขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีสมรรถนะสูง ประการที่สองเพื่อสร้างแบบจำลองการพัฒนาการปฏิบัติงานที่มีสมรรถนะสูงและเพื่อประเมินรูปแบบการพัฒนาการปฏิบัติงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยค้นคว้าวิจัยและพัฒนาวิธีการวิจัยโดยผู้วิจัยได้ศึกษาแนวคิดทฤษฏี วรรณกรรมที่เกี่ยวข้องและสัมภาษณ์ข้าราชการประจำจำนวน 20 คนโดยใช้สถิติความถี่ กับผู้ปฏิบัติงานในองค์การบริหารส่วนตำบลจำนวน 200 คนโดยใช้สถิติค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานจากนั้นสร้างรูปแบบโดยใช้เดลฟายเทคนิคได้แก่ การสัมภาษณ์ข้าราชการประจำจำนวน 20 ท่าน นำมาวิเคราะห์สังเคราะห์ ทำแบบสอบถามแบบมาตรวัด 5 ระดับและยืนยันคำตอบเดิม โดยใช้สถิติค่ามัธยฐาน ค่าพิสัยควอไทล์ และประเมินรูปแบบด้วยการสนทนากลุ่ม 12 คน ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบการปฏิบัติงาน เพื่อเป็นองค์กรที่มีสมรรถนะสูง ประกอบด้วย 3 ส่วนสำคัญ คือ (1)ปัจจัยนำเข้า  มี 7 ปัจจัย  ได้แก่  คน  เงิน  วัสดุอุปกรณ์ เทคโนโลยี  การมีส่วนร่วม และการทำงานเป็นทีม (2) กระบวนการ มี 3 กระบวนการได้แก่ การบริหารจัดการที่ดี การบริหารแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์ และประสิทธิภาพ (3) ปัจจัยขับเคลื่อน มี 4 ปัจจัย ได้แก่ ภาวะผู้นำ  มนุษย์สัมพันธ์ การคิดเป็นระบบ และการจัดการความรู้และการเรียนรู้

เอกสารอ้างอิง

โกวิทย์ พวงงาม. (2550). การปกครองท้องถิ่นไทย. กรุงเทพฯ : เอ็กซเปอร์เน็ท.กฎหมายระเบียบ
พระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ.2537 (ออนไลน์). ได้จาก
http://www.thailocaladmin.go.th/servlet/LawServlet?regType=1
จิตติมา อัครธิติพงศ์.(2556) “เอกสารประกอบการสอนวิชาการพัฒนาประสิทธิภาพใน การทำงาน”
สาขาวิชาการบริหารทรัพยากรมนุษย์ คณะวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
จีรวัฏฐ์ บุญวัฒนาภรณ์.(2556) “ผลสัมฤทธิ์การบริหารจัดการของกองบังคับการ ปราบปราม กองบัญชาการ
ตำรวจสอบสวนกลาง สำนักงานตำรวจแห่งชาติ” วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาตร์ (คณะการบริหาร
จัดการ), มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
ชูวงศ์ ฉายะบุตร. (2539). แนวความคิดเกี่ยวกับการปกครองส่วนท้องถิ่น (ออนไลน์). ได้จาก
http://www.onec.go.th/publication/4010003/p0201.html
ดนัย เทียนพุฒ. (2551). บริหารคนในทศวรรษหน้า. (พิมพ์ครั้งที่ 4) กรุงเทพฯ : เอ็กเปอร์เน็ท.
ทวิชา คชรินทร์.2541.ศักยภาพในการบริหารงานชองคณะกรรมการบริหารส่วนตาบล : ศึกษากรณีจังหวัด
ปัตตานี.ภาคนิพนธ์พัฒนาสังคมศาสตรมหาบัณฑิต สถาบันบัณฑิตนบริหารศาสตร์.
ทศพร ศิริสัมพันธ์. (2543). “การบริหารผลการดำเนินงาน (Performance Management)” รวมบทความ
วิชาการ 100 ปี รัฐประศาสนศาสตร์ไทย. ภาควิชารัฐประศาสนศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิพวรรณ หล่อสุวรรณรัตน์. (2552). ทฤษฎีองค์การสมัยใหม่. กรุงเทพฯ : บริษัท ดี.เค.ปริ้นติ้งเวิลด์ จำกัด.
เทพศักดิ์ บุณยรัตพันธุ์. (2553) “การศึกษานโยบายสาธารณะของไทยกรณีศึกษานโยบายการบริการกิจการ
บ้านเมืองที่ดี” ใน ประมวลสาระชุดวิชานโยบาย สาธารณะ หน่วยที่ 8 สาขาวิชาวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิ
ราช.
ธัญญารัตน์ เรียนกะศิลป์.(2556). บทความวิจัย. วารสารการจัดการสมัยใหม่,
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.ปีที่ 11 ฉบับที่ 1,74-82.
นิภาวรรณ รอดโรค. (2556). บทความวิจัย. วารสารการจัดการสมัยใหม่, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ปีที่ 11 ฉบับที่ 1,48-60.
นิสดารก์ เวชยานนท์. Competency Based Approach. พิมพ์ที่บริษัท กราฟิโกซิสเต็มส์ จำกัด.กรุงเทพฯ : หน้า
10-14, 2549.
น้ำเพชร ศรีวิจิตรโชค. (2553). ผลงานที่เป็นแนวคิดและวิธีการเพื่อพัฒนางานในอนาคต.กรุงเทพมหานคร :
สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา.
บัณฑิต ประสานตรี. (2555).การพัฒนารูปแบบการจัดการความรู้ระบบงานการคลังในมหาวิทยาลาลัย
ราชภัฎ. ดุษฏีนิพนธ์ปรัชญาดุษฏีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหงมหาวิทยาลัย.บริษัท ปตท. จำกัด
(มหาชน). ม.ป.ป. HPO. (อัดสำเนา)
ประศักดิ์ สันตโยภาส. (2556). การพัฒนารูปแบบการจัดการความรู้ของธุรกิจบริการทำ ความสะอาดใน
กรุงเทพมหานคร. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
พริ้มเพรา วราพันธุ์พิพิธ.(2556) ข้อเสนอเชิงนโยบายเพื่อความเป็นเลิศของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัด
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
พสุ เดชะรินทร์. (2549). รายงานผลการศึกษาพัฒนารูปแบบเบื้องต้นของหน่วยงานภาครัฐ: องค์การที่มีขีด
สมรรถนะสูง, คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พสุ เดชะรินทร์ และคณะ. (2549). การพัฒนาองค์การให้มีขีดสมรรถนะสูง. บริษัทวิชั่นพริ้นท์แอนด์ มีเดีย
จำกัด.
พสุ เดชะรินทร์, องค์การแห่งการเรียนรู้ วัฒนธรรมองค์กร. ผู้จัดการรายสัปดาห์. ปีที่ 20 ฉบับที่ 1064, 2550.
มันทนา วุ่นหนู.(2551). ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรสำนักงานเขตพื้นที่
การศึกษาจังหวัดนราธิวาส. วิทยานิพนธ์ปริญญา บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
มาลินี จรูญธรรม. (2553). การบริหารสู่ความเป็นเลิศของโรงพยาบาลภาครัฐและ เอกชน: กรณีการรักษา
โรคจอประสาทตาเสื่อมจากเบาหวาน, ปรัชญาดุษฎี บัณฑิต (รัฐประศาสนศาสตร์), มหาวิทยาลัย
รามคำแหง.
ยุพิน ยืนยง. (2553). การพัฒนารูปแบบการนิเทศแบบหลากหลายวิธีการ. ปรัชญาดุษฏีณฑิต.
(หลักสูตรและการสอน). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วาโร เพ็งสวัสดิ์. วารสารมหาวิทยาลัยรัชภัฎสกลนคร.ปีที่ 2 ฉบับที่ 4 : กรกฏาคม-
ธันวาคม.(2553). (2-14).

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-06-10

รูปแบบการอ้างอิง

พุ่มจันทร์ ธ. (2019). การพัฒนารูปแบบการปฏิบัติงานเพื่อเป็นองค์กรที่มีสมรรถนะสูง. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี, 11(1), 11–18. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/ptujournal/article/view/179501