ปัญหาการบังคับใช้กฎหมายกับสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญา

บทคัดย่อ

การศึกษาเรื่อง ปัญหาการบังคับใช้กฎหมายกับสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญามีวัตถุประสงค์ ที่จะศึกษาวิจัยถึงบทบัญญัติแห่งกฎหมายทรัพย์สินทางปัญญา ทั้งสามฉบับ อันได้แก่ พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พระราชสิทธิบัตร และพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้าที่ใช้อยู่ในปัจจุบันว่ามีความเหมาะสมกับการที่จะน าปรับใช้ในกรณีที่มีการละเมิดในสิทธิในทรัพย์ทางปัญญาทั้งสามประเภทให้เป็นไปอย่างถูกต้องและยุติธรรมและเป็นไปตามเจตนารมณ์ของกฎหมาย ดังกล่าวหรือไม่ ทั้งนี้เนื่องจากกฎหมายทั้งสามฉบับบทบัญญัติที่ให้ความคุ้มครองลักษณะคาบเกี่ยวหรือซ้ำซ้อนกัน จนเป็นเหตุที่ทำให้ศาลไม่สามารถนำบทบัญญัติดังกล่าวมาบังคับใช้ให้เป็นไปตามเจตนารมณ์ที่แท้จริงของกฎหมายแต่ละประเภทได้ เช่น ทรัพย์สินทางปัญญาประเภทหนึ่งได้รับความคุ้มครองทั้งกฎหมายลิขสิทธิ์ และกฎหมายสิทธิบัตรทั้งที่ทรัพย์สินทางปัญญาดังกล่าว ควรได้รับความคุ้มครองเฉพาะกฎหมายฉบับหนึ่งฉบับใดเท่านั้น ซึ่งมีผลทำให้การมีคำวินิจฉัยและพิจารณาคดีของศาลมิได้เป็นไปตามเจตนารมณ์ที่แท้จริงของกฎหมายทั้งสามประเภท ฉบับวิธีที่ใช้ในการวิจัย เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ หรือการวิจัยเอกสาร (Documentary Research ) คือเป็นการค้นหาข้อมูล จากตำรา และตัวบทกฎหมาย บทความ เอกสาร ประกอบการอบรม ตลอดจนแนวคำพิพากษาทั้งของไทยและของต่างประเทศ ที่เกี่ยวกับปัญหาที่เกิดจากการให้ความคุ้มครองทรัพย์สินทางปัญญาดังกล่าว เพื่อให้ได้มาซึ่งแนวทางในการปรับปรุง แก้ไข เพิ่มเติมบทบัญญัติในพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พระราชบัญญัติสิทธิบัตร และ พระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า ที่ศาลนำมาบังคับใช้ในกรณีที่มีการละเมิดสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญาทั้งสามประเภท ผลการศึกษาพบว่า หลักกฎหมายทั้งสามฉบับอันได้แก่พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พระราชบัญญัติสิทธิบัตร และพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า มีบทบัญญัติที่มีลักษณะให้ความคุ้มครองคาบเกี่ยวหรือซ้ำซ้อนกันระหว่างกฎหมายทั้งสามฉบับ ทั้งนี้เนื่องจากบทบัญญัติทั้งสาม ฉบับยังมีลักษณะที่ไม่ได้แยกการให้ความคุ้มครองทรัพย์สินปัญญาแต่ละประเภทออกจากกันอย่าง เด็ดขาด ทำให้ทรัพย์สินทางปัญญาประเภทหนึ่งอาจได้รับความคุ้มครองจากกฎหมายหลายฉบับ อันไม่เป็นไปตามเจตนารมณ์ที่แท้จริงของกฎหมาย ดังนั้นถ้ารัฐได้มีการปรับปรุงบทบัญญัติของกฎหมายทั้งสามฉบับนี้เสียใหม่ โดยการนำหลักการให้ความคุ้มครองทรัพย์สินปัญญาของประเทศสหราชอาณาจักร ประเทศออสเตรเลีย และประเทศแคนาดา ซึ่งมีการแยกการให้ความคุ้มครอง ทรัพย์สินทางปัญญาแต่ละประเภทออกจากกันอย่างเด็ดขาด มาปรับใช้กับกฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาทั้งสามฉบับของประเทศไทยดังกล่าว ย่อมนับได้ว่าเป็นทางออกที่ดีอีกทางหนึ่งที่จะทำให้การวินิจฉัยและพิจารณาคดีของศาลเป็นไปอย่างยุติธรรมและเป็นไปตามเจตนารมณ์ที่แท้จริง ของ กฎหมายทั้งสามฉบับได้