การบริหารจัดการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอย่างยั่งยืนของชุมชนพื้นที่ลุ่มน้ำโขง จังหวัดหนองคาย

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาศักยภาพลักษณะทางด้านวัฒนธรรมของชุมชนลุ่มน้ำโขง จังหวัดหนองคาย และศึกษาปัจจัยทีสัมพันธ์กับการบริหารจัดการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอย่างยั่งยืนของชุมชนลุ่มน้ำโขง จังหวัดหนองคาย โดยกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่าง ที่ได้จากตารางเลขสุ่มของ Krejcie & Morgan (1970) จำนวน 384 คน และใช้เทคนิคการสุ่มตัวอย่างแบบตามสะดวก ได้แก่แบบสอบถาม นอกจากนี้ยังทำการศึกษาเชิงคุณภาพ โดยใช้แนวการสัมภาษณ์กับผู้ให้ข่าวคนสำคัญจำนวน 6 คน สถิติที่ใช้ในการทดสอบสมมุติฐาน ได้แก่  การวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน (Stepwise Multiple Regression Analysis )

ผลการศึกษาปรากฏดังนี้

1. ผู้ตอบแบบสอบถามเกี่ยวกับแหล่งท่องเที่ยว มีความเห็นว่า วัดโพธิ์ชัยเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มี

ศักยภาพมากที่สุด รองลงมาคือตลาดท่าเสด็จและศาลาแก้วภู่เกี่ยวกับวัฒนธรรมประเพณีผู้ตอบแบบสอบถามทุกคนมีความเห็นว่า เทศกาลบั้งไฟพญานาค มีศักยภาพมาก ที่สุด รองลงมาได้แก่ ประเพณีเย็นทั่วหล้ามหาสงกรานต์  เมื่อถามถึงศักยภาพด้านศิลปวัฒนธรรม ผู้ตอบแบบสอบถามทุกคนมีความเห็นว่า หลวงพ่อพระใสมีศักยภาพด้านศิลปวัฒนธรรมมากที่สุด

1. ปัจจัยที่สัมพันธ์กับการบริหารจัดการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอย่างยั่งยืนของชุมชนลุ่มน้ำโขง

จังหวัดหนองคาย ได้แก่ คุณค่าทางศิลปวัฒนธรรม ศักยภาพรองรับการท่องเที่ยว และการบริหารจัดการด้านการให้ความรู้และการสร้างจิตสำนึก การจัดการด้านการให้ความรู้และการจัดการด้านการอนุรักษ์แหล่งท่องเที่ยว และการบริหารจัดการ