แนวทางการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างองค์การแห่งการเรียนรู้ กับการจัดการความรู้

ผู้แต่ง

  • ณัฐวุฒิ วิเศษ
  • อนันต์ ธรรมชาลัย

คำสำคัญ:

องค์การแห่งการเรียนรู้, การจัดการความรู้

บทคัดย่อ

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของงานวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของแนวคิด องค์การแห่งการเรียนรู้และการจัดการความรู้ ซึ่งในปัจจุบันองค์การจะมีการมุ่งเน้นให้ความสำคัญ กับการพัฒนาองค์การเป็นอย่างมาก เพราะทุกองค์การต่างต้องการที่จะอยู่รอดและเติบโตไปได้ อย่างยั่งยืนในยุคโลกาภิวัตน์ที่มีการแข่งขันกัน องค์การต่างๆ จึงต้องแสวงหาสิ่งใหม่เพื่อการคิดใหม่ ทำใหม่มาบริหารประยุกต์ใช้และเรียนรู้ เพื่อพัฒนาปรับปรุงแก้ไขผู้บริหารองค์การในยุคนี้จึงต้อง เป็นผู้บริหารที่มุ่งความเป็นเลิศเป็นสาคัญ การพัฒนาองค์การให้เป็นองค์การแห่งการเรียนรู้โดยใช้ การจัดการความรู้เป็นกลไกสำคัญในการผลักดัน หรืออาจกล่าวได้ว่าองค์การแห่งการเรียนรู้จะมี ความสัมพันธ์กับการจัดการความรู้เป็นอย่างยิ่ง หากองค์การจะพัฒนาตนเองให้เป็นองค์การแห่ง การเรียนรู้ก็จำเป็นจะต้องบริหารจัดการความรู้ภายในองค์การให้เป็นระบบ เพื่อส่งเสริมให้ บุคลากรได้เรียนรู้จริงและต่อเนื่อง

เอกสารอ้างอิง

1.ธีระพล มโนวรกุล. (2551). การจัดการความรู้. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
2.ปาริฉัตต์ ศังขะนันทน์. (2555). องค์กรอัจฉริยะ: องค์กรแห่งการเรียนรู้. [ออนไลน์] เข้าถึงเมื่อ
7 กรกฎาคม 2559. จาก http://km.kmutt.ac.th/repository/Learning_Org.pdf/.
3.ภัทรภร โพธิวรรณา และพิศมัย จารุจิตติพันธ์. (2558). “ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของธุรกิจโรงแรม”. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี. 9(1): 53-71.
4.ระบบจัดการความรู้ คณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง. (2552). เทคโนโลยีสารสนเทศกับการจัดการความรู้. [ออนไลน์] เข้าถึงเมื่อ 28 มิถุนายน 2559, จาก http://www.agri.kmitl.ac.th/km/knowledge/?p=21.
5.ศรีไพร ศักดิ์รุ่งพงศากุล และเจษฎาพร ยุทธนวิบูลย์ชัย. (2549). ระบบสารสนเทศและเทคโนโลยีการจัดการความรู้. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
6.สานักงาน ก.พ.ร.และสถาบันเพิ่มผลผลิตแห่งชาติ. (2547). คู่มือการจัดทาแผนจัดการความรู้: โครงการพัฒนาส่วนราชการ ให้เป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้และการจัดการความรู้ในส่วนราชการ. กรุงเทพฯ: สานักงาน ก.พ.ร. และสถาบันเพิ่มผลผลิตแห่งชาติ.
7.สุชาติ กิจธนเสรี.(1990). สถาบันคอมพิวเตอร์ การก้าวสู่องค์การแห่งการเรียนรู้: Model Peter M. Senge. หนังสือ The Fifth Discipline: The art and practice of the learning organization.
8.สุพิศาล ภักดีนฤนาถ และพิศมัย จารุจิตติพันธ์. (2558). “การยกระดับกองบังคับการปราบปรามสู่การเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้”. วารสารวิชาการ วารสารเซนต์จอห์น. 18(22): 1-17.
9.Marquardt M. Michael. (1994). The Global Learning Organization. New York: IRWIN.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2017-11-30

รูปแบบการอ้างอิง

วิเศษ ณ., & ธรรมชาลัย อ. (2017). แนวทางการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างองค์การแห่งการเรียนรู้ กับการจัดการความรู้. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี, 9(2), 282294. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/ptujournal/article/view/198706