แนวทางการพัฒนาการดำเนินงานโรงเรียนผู้สูงอายุในจังหวัดลพบุรี

ผู้แต่ง

  • โกสินล์ ชี้ทางดี ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต

คำสำคัญ:

การพัฒนา, โรงเรียน, ผู้สูงอายุ

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่อง แนวทางการพัฒนาการดำเนินงานโรงเรียนผู้สูงอายุในจังหวัดลพบุรี มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพการดำเนินงานโรงเรียนผู้สูงอายุ ศึกษาปัญหา อุปสรรค และแนวทางการพัฒนาการดำเนินงานโรงเรียนผู้สูงอายุในจังหวัดลพบุรี การเก็บรวมรวมข้อมูลจากเอกสาร การสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วม การสัมภาษณ์เชิงลึก และการสนทนากลุ่ม ผลวิจัย สภาพการดำเนินงานโรงเรียนผู้สูงอายุในจังหวัดลพบุรี พบว่า ผู้นำหรือนายกองค์การบริหารส่วนตำบลไม่ให้ความสำคัญ มีผู้สูงอายุเข้าร่วมกิจกรรมน้อย วิทยากรไม่เพียงพอ ไม่มีสถานที่ในการจัดตั้งโรงเรียนอย่างเป็นทางการ ต้องอาศัยอาคารเรียนในวัดหรืออาคารขององค์การบริหารส่วนตำบลเป็นการชั่วคราว ผู้สูงอายุบางส่วนเรียนไม่ครบหลักสูตร มีปัญหาด้านสุขภาพ ปัญหาและอุปสรรคต่อการดำเนินงานโรงเรียนผู้สูงอายุในจังหวัดลพบุรี พบว่า งบประมาณไม่เพียงพอเป้าหมายไม่ชัดเจน ผู้สูงอายุเข้าร่วมกิจกรรมน้อยเพราะเดินทางไม่สะดวก มีปัญหาสุขภาพ บางคนไม่สามารถเรียนจนครบหลักสูตร ขาดวิทยากรที่มีความเชี่ยวชาญ ไม่มีสถานที่เหมาะสมในการจัดตั้งโรงเรียน แนวทางการพัฒนาการดำเนินงานโรงเรียนผู้สูงอายุในจังหวัดลพบุรี ประกอบด้วย การสร้างการมีส่วนร่วมของทุกหน่วยงานหรือทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง จัดสภาพแวดล้อมให้เอื้อต่อการจัดกิจกรรม เช่น หาสถานที่จัดกิจกรรมที่เหมาะสมที่ผู้สูงอายุสามารถเข้าร่วมกิจกรรมได้ง่าย ต้องเลือกเป้าหมายที่เป็นผู้สูงอายุที่สมควรได้รับความช่วยเหลือในการพัฒนาที่ชัดเจน มีการสื่อสารที่เหมาะสม มีการกำหนดระยะเวลา การสร้างแกนนำ และเนื้อหาหลักสูตรที่สอดคล้องกับความต้องการ ควรมีการสร้างความมั่นใจด้วยการจัดหาที่อยู่อาศัยที่ปลอดภัยให้กับกลุ่มด้อยโอกาส รวมทั้งเสริมเบี้ยยังชีพให้พอเพียงกับการดำรงชีวิตของผู้สูงอายุด้วย จึงจะทำให้การดำเนินงานโรงเรียนผู้สูงอายุเกิดความยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

1. กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. สำนักส่งเสริมและพิทักษ์ผู้สูงอายุ. (2556). คู่มือการดำเนินงานโรงเรียนผู้สูงอายุ. กรุงเทพฯ : สำนักส่งเสริมและพิทักษ์ผู้สูงอายุ
2. กระทรวงสาธารณสุข. กรมอนามัย. (2557). แผนยุทธศาสตร์สุขภาพกระทรวงสาธารณสุขด้านส่งเสริมสุขภาพและป้องกันโรค ปีงบประมาณพ.ศ.2557 (5 Flagship Projects) กรุงเทพฯ :
กรมอนามัย
3. คณะกรรมการผู้สูงอายุแห่งชาติ. (2553). แผนผู้สูงอายุแห่งชาติ ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2545-2564) ฉบับปรับปรุง ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2552. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์เทพเพ็ญวานิสย์.
4. ชาย โพธิสิตา และสุชาดา ทวีสิทธิ์. (2552). ประชากรและสังคม 2552 ครอบครัวไทยในสถานการณ์เปลี่ยนผ่านทางสังคมและประชากร. นครปฐม : โรงพิมพ์เดือนตุลา.
5. มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2557). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ.2557. กรุงเทพฯ : อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง
6. ศศิพัฒน์ ยอดเพชร. (2549). รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์ โครงการระบบการดูแลระยะยาวในครอบครัวสำหรับผู้สูงอายุ. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ : มิสเตอร์ก็อปปี้
7. สัณห์หทัย สงวนศักดิ์. (2550) ปัจจัยที่ส่งผลต่อการสร้างประสิทธิผลของการนำนโยบายการส่งบริการสังคมแก่ผู้สูงอายุไปปฏิบัติ : ศึกษากรณีกรุงเทพมหานคร. ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต
(รัฐประศาสนศาสตร์) มหาวิทยาลัยรามคำแหง
8. Olum, G. H. (2002). Report on status and implementation national policy on ageing in Kenya. Durban, Kenya: UNDESA.
9. Sorg, J. D. (1983, February). A typology of implementation behaviors of street-level bureaucrats. Policy Studies Review,
10. United Nations. (2013). World Population Ageing 2013 Retrieved May 20, 2010, From http://www.un.org/en/development/desa/population/publications/pdf/ageing/
WorldPopulationAgeing2013.pdf
11. Van Horn, C. E. (1979). Policy implementation in the federal system, national goals and local implementers. Lexington, MA: Heath & Company.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-12-30

รูปแบบการอ้างอิง

ชี้ทางดี โ. (2019). แนวทางการพัฒนาการดำเนินงานโรงเรียนผู้สูงอายุในจังหวัดลพบุรี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี, 11(2), 324–335. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/ptujournal/article/view/218894